Μή παρίδης δέησιν,τών αναξίων σών δούλων...

Οί έν νόσοις, Παρθένε ανιάτοις, ιατήρα σέ έχομεν πάσαις...

Οκτώβριος 1918.
Το Αγρίνιο δεν απαριθμεί περισσοτέρους από 15.000 κατοίκους.

Μία επάρατος νόσος, η γρίπη, έχει ενσκήψει και θερίζει, κυριολεκτικώς, την πόλη και την γύρω περιοχή της. Δεν υπάρχει οικογένεια που να μη θρηνή τα θύματά της. Φόβος συνέχει τους κατοίκους όλης της περιοχής, γιατί η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στο Μεσολόγγι και στο Αιτωλικό.

Η επιστήμη φαίνεται ανίκανη να ανακόψη τη θανατερή πορεία της νόσου. Ο αριθμός των θανάτων μόνο μέσα στο Αγρίνιο φτάνει τον αριθμό των 40 έως 50 ημερησίως. Κανείς δεν συνοδεύει πια τους νεκρούς, οι οποίοι μεταφέρονται με δίτροχα κάρα από αχθοφόρους στο νεκροταφείο, όπου μετά από μια σύντομη ευχή τους ιερέως, πολλές φορές δε και χωρίς αυτήν, θάπτονται. Οι κάτοικοι όχι μόνον δεν επιμελούνται τους νεκρούς τους, αλλά και τους αποφεύγουν από τον φόβο της μεταδόσεως της ασθένειας.

Όλοι αποκαμωμένοι ψυχικά λες και περιμένουν με σταυρωμένα χέρια το μοιραίο. Καμιά ελπίδα από πουθενά δεν φαίνεται. Δεν μένει άλλο καταφύγιο από την πίστη. Αλλά και αυτή κάποτε μπρος στο αδιάκοπο θανατικό κλονίζεται σε πολλούς. Μα μέσα σ’ αυτήν την παραζάλη της απελπισίας, που συνέχει όλους, υπάρχουν και μερικοί γέροντες που θυμούνται. Η μνήμη τους ξαναγυρίζει 64 χρόνια πίσω, στο 1854. Θυμούνται ότι και τότε μια άλλη επάρατος νόσος, η χολέρα, είχε ενσκήψει στην πόλη του Αγρινίου και είχε αποδεκατίσει τον πληθυσμό της.

Και θυμούνται τότε το θαύμα της Παναγίας της Προυσιώτισσας.

Η «σανίς σωτηρίας» είχε βρεθή.

Ήταν η πίστη στην προστασία της Παναγίας της Προυσιώτισσας.

Στο θαύμα της Μεγαλόχαρης.

Όταν οι γέροντες το είπαν, όλοι ζήτησαν να μεταφερθή η εικόνα της. Όλοι αυτομάτως πια ήταν βέβαιοι ότι, όταν η εικόνα της Προυσιώτισσας θα ερχόταν στο Αγρίνιο, η πόλη θα απαλλασσόταν από την τραγική δοκιμασία. Μα κανένας δεν αποφασίζει, δεν τολμάει να πάη στο Μοναστήρι, στον Προυσσό, για να μεταφέρη την παράκληση της πόλης στον Ηγούμενο. Ένας φόβος για την περίπτωση αυτή συνέχει όλους. Πιστεύουν ότι το θανατικό της γρίπης ήταν μια δοκιμασία εξαγνισμού που την έστειλε η Θεία Βουλή στον «παραστρατημένο» λαό. Γι’ αυτό και φοβούνται να πάνε στο Μοναστήρι, μήπως η Θεία «οργή» ξεσπάση στους απεσταλμένους.

Ολόκληρη κίνηση έγινε τότε για να συγκροτηθή μια αντιπροσωπευτική επιτροπή, που θα μετέβαινε στην Ναύπακτο, για να ζητήση από τον τότε Μητροπολίτη Αμβρόσιο την άδεια μεταφοράς της Εικόνας και εν συνεχεία θα ανέβαινε στο Μοναστήρι, για να συνοδεύση την θαυματουργό Προυσιώτισσα στην πόλη.

Τελικώς έγινε μια τριμελής επιτροπή, αλλά εντός της ίδιας ημέρας τα μέλη της παραιτήθηκαν, για να γίνη άλλη την επομένη και να παρουσιασθή εμπρός στην ασκητική μορφή του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Αμβροσίου, μεταφέροντας την παράκληση της πόλης.

Με την ευλογία του Αμβροσίου και με το σχετικό έγγραφο της άδειας στα χέρια η επιτροπή αφήνει την Μητρόπολη. Η άδεια έχει δοθή. Μα τα λόγια του Δεσπότη, παρά την τελική ευλογία του, στριφογυρίζουν καυτερά στην ψυχή και στην σκέψη. Τα βήματά τους σέρνονται όχι προς το Αγρίνιο, αλλά προς την παραλία της Ναυπάκτου. Εκεί καθισμένοι στο μουράγιο, αμίλητοι, κάνουν αυτοκριτική. Είναι, άραγε, άξιοι να παρουσιαστούν μπροστά στην θαυματουργό Εικόνα; Αμαρτωλοί αυτοί, πρεσβεία αμαρτωλών; Ο Μητροπολίτης επέτρεψε, αλλά θα ευδοκήση, θα δώση συγχώρεση και η Παναγία; Αυτές οι σκέψεις τους βασανίζουν στις ώρες της σιωπής.

Ύστερα από μια κοπιώδη πορεία η επιτροπή-πρεσβεία, κατά το δειλινό της 22ας Οκτωβρίου, έφτανε στο Μοναστήρι, στον Προυσσό. Γονατιστοί μπροστά στην Θαυματουργό Εικόνα οι τρεις πρεσβύτες ευχαριστούν που τους αξίωσε να φτάσουν ως εκεί και προσεύχονται. Σε λίγο το Μοναστήρι παρουσιάζει εικόνα συναγερμού ικεσίας. Οι Πατέρες μαζεμένοι όλοι στην εκκλησία, με τον Κωνσταντίνο Καθηγούμενο, αναπέμπουν Παράκληση στην Θεομήτορα, ενώ τα πρόσωπα των Αγρινιωτών, που εξακολουθούν να είναι γονατιστοί μπροστά στην Εικόνα, τα αυλακώνουν τα δάκρυα. Είναι τα δάκρυα της μετανοίας.

Το άλλο πρωΐ γίνεται Δοξολογία και το βράδυ ολονύκτια Παράκληση. Η προετοιμασία για την μεταφορά της Εικόνας έχει αρχίσει το πρωΐ της 24ης Οκτωβρίου, μετά τον Όρθρο σχηματίζεται η πομπή και η Ιερά Θεωρία ξεκινάει...

Εν τω μεταξύ στο Αγρίνιο έχουν ειδοποιηθή. Από την πόλη και τα γύρω χιλιάδες οι πιστοί μετά την Παράκληση στην Μητρόπολη ξεκινάνε σε μια ολονύκτια πορεία μέσα στα βουνά. Τραβάνε όλοι με συντριβή και μετάνοια τόση που μεταρσιώνει προς τα Αραποκέφαλα, για να προϋπαντήσουν την Μεγαλόχαρη, την μόνη ελπίδα της σωτηρίας που τους απόμενε. Λιτανεία ψυχών είναι η πορεία τούτη με την ολονύκτια προσευχή.

Το ίδιο πρωΐ οι χιλιάδες αυτές των πιστών συναντώνται με την θρησκευτική πομπή που φέρνει την Θαυματουργό Εικόνα πάνω σε μια από τις ψηλότερες κορφές των Αραποκέφαλων. Οι στιγμές αυτές, όπως τις περιγράφουν οι επιζώντες ακόμα γέροντες, είναι ασύλληπτες από την φαντασία σε κατάνυξη. Εκεί γίνεται η πρώτη μεγάλη Δέηση. Δέησις εις το όρος. Σε πέντε χιλιάδες υπολογίσθηκαν οι Χριστιανοί, που γονυπετείς γέμισαν τα γύρω φαράγγια και με δάκρυα μετανοίας πραγματικής παρακολούθησαν την Δέηση στην Παναγία. Και μετά από αυτήν ξαναρχίζει η πορεία. Η Θεία Εικόνα ακολουθουμένη από τις χιλιάδες των ευλαβουμένων προχωρεί να φτάση το πρωΐ της επομένης στο χωριό Προστοβά, όπου ψέλνεται κατανυκτική Παράκληση και τις νυχτερινές ώρες φτάνει στα προάστεια του Αγρινίου.

Όταν η ιερή πομπή έφθασε στα πρόθυρα της πόλης, το Αγρίνιο μέσα είχε ερημωθή. Δεν είχαν μείνει παρά μόνον μερικά παιδιά στα καμπαναριά των εκκλησιών που χτυπούσαν χαρμόσυνα τις καμπάνες.

Η πομπή τώρα προχωρεί προς την πόλη και κατευθύνεται στο Ναό της Αγίας Τριάδος, όπου αναπέμπεται ευχαριστήρια Δέηση και ακολουθεί Μεγάλη Παράκληση για την απαλλαγή του δοκιμαζόμενου λαού από την μάστιγα της τρομερής αρρώστιας. Και μετά όταν μπήκε η Εικόνα της Θεομήτορος στο Ναό, επί ένα εικοσιτετράωρο συνεχώς οι παπάδες δεν σταμάτησαν να ψέλνουν ομαδικές Παρακλήσεις των πιστών, ενώ άλλοι μεταλάμβαναν των Αχράντων Μυστηρίων.

Μετά τις πρώτες ώρες από την άφιξη της Προυσιώτισσας στην πόλη, το κακό είχε σταματήσει. Οι άρρωστοι, και οι κατάκοιτοι ακόμα που δεν μπορούσαν να σηκωθούν από το κρεββάτι, τώρα κατά δεκάδες, τελείως υγιείς, έσπευδαν στην Αγία Τριάδα για να ευχαριστήσουν την Μεγαλόχαρη. Το θαύμα είχε συντελεσθή ομαδικά. Η ζωή στο Αγρίνιο ξανάρχιζε να παίρνη το ρυθμό της.

Αλλά μόνον η πόλη του Αγρινίου είχε απαλλαγή από το κακό. Όλη η γύρω περιοχή από όπου δεν πέρασε η προς το Αγρίνιο πορεία, το Αιτωλικό, το Μεσολόγγι, θερίζονταν ακόμα από την αρρώστια με ρυθμό συνεχώς αυξανόμενο. Το θανατικό ήταν τόσο που οι παπάδες δεν προλάβαιναν ούτε καν μια ευχή να διαβάσουν στους νεκρούς.

Οι επιτροπές που φτάνουν από τα γειτονικά χωριά και από τις δύο πόλεις, το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό, αντιδρούν. Αλληλομάχονται για την προτεραιότητα της μεταφοράς της Εικόνας. Αλλά και οι Αγρινιώτες δεν εννοούν να επιτρέψουν να απομακρυνθή η Εικόνα της Παναγίας από την διασωθείσα πόλη πριν προσκυνήση όλος ο λαός και πριν ψαλή η μεγάλη ευχαριστήρια Δοξολογία.

Κάποιοι, οι ψυχραιμότεροι από το πλήθος των κατοίκων, με επικεφαλής τον Ηγούμενο, πρωτοστατούν σε μια προσπάθεια συμβιβασμού και αποφυγής του κακού που απειλείται από μια σύγκρουση των κατοίκων.

Η προσπάθεια αυτή και οι σχετικές διαπραγματεύσεις κράτησαν για αρκετές ημέρες, ώστε δόθηκε ο καιρός στους Αγρινιώτες να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους, που εν τω μεταξύ είχαν αυξηθή. Ήθελαν τώρα η Εικόνα να λειτουργηθή σε όλες τις εκκλησίες της πόλης.

Έτσι, στις 27 Οκτωβρίου, στο Ναό της Αγίας Τριάδος ψέλνεται κατανυκτικώτατα η ειδική ακολουθία με την οποία λιτανεύεται η πάνσεπτη Εικόνα της Προυσιώτισσας και κατόπιν σχηματίζεται ιερή πομπή η οποία δια μέσου των κεντρικωτέρων οδών της πόλης μεταφέρει την Εικόνα στον παλαιό Ναό του Αγίου Χριστοφόρου, που βρίσκεται έξω από το Αγρίνιο επάνω σε έναν λόφο. Εκεί εψάλη η Μεγάλη Παράκληση μετά από την οποία ο Ηγούμενος έδωσε την εξήγηση ότι η φοβερή αρρώστια δεν ήταν παρά μια δοκιμασία του πληθυσμού της πόλης για την εκτροπή από τον δρόμο της πίστεως και ανέλυσε τις υποχρεώσεις που δημιουργεί πια για τους Αγρινιώτες η δοθείσα Χάρις της Θεομήτορος.

Ακολούθησε 24ωρο προσκύνημα μετά το οποίο, κατά τα πέντε εικοσιτετράωρα που ακολούθησαν, η Εικόνα μεταφέρθηκε διαδοχικά και λιτανεύθηκε στους Ναούς της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Δημητρίου. Στο διάστημα αυτό του προσκυνήματος ολόκληρος ο πληθυσμός εξομολογείται και μεταλαβαίνει των Αχράντων Μυστηρίων. Η ζωή και η κίνηση στην πόλη αποκαθίστανται, κανένας άρρωστος δεν υπάρχει, κανένας θάνατος δεν σημειώνεται.

Στο Μεσολόγγι η επάρατη νόσος συνεχίζει να αποδεκατίζη τους κατοίκους. Καθημερινά πεθαίνουν από την γρίπη 25-30 άτομα, τα οποία μεταφέρονται με κάρα και θάβονται κατά το πλείστον χωρίς την συνοδεία ούτε ιερέως καν.

Μια επιτροπή κατευθύνεται στην Ναύπακτο και αμέσως λαμβάνει την άδεια του Μητροπολίτου για την μεταφορά της Εικόνας στην πόλη. Πράγματι, την 1η Νοεμβρίου 1918, η Εικόνα φτάνει με τον σιδηρόδρομο στον σταθμό του Μεσολογγίου, όπου οι κάτοικοι αναμένουν από τη βαθειά νύκτα παρά το γεγονός ότι έριχνε καταρρακτώδη βροχή. Πολλοί από τους επιστήμονες και τους προκρίτους της πόλης προέτρεπαν το πλήθος να επανέλθη στα σπίτια του και εξέφραζαν την πεποίθηση ότι οι θάνατοι από την γρίπη τουλάχιστο θα τριπλασιασθούν. Ο λαός όμως ανέμενε καρτερικώτατα. Με την άφιξη της Εικόνας της Παναγίας της Προυσιώτισσας εψάλη στον σιδηροδρομικό σταθμό κατανυκτική Παράκληση και στην συνέχεια έγινε η είσοδος της Εικόνας στην πόλη.

Το μέγα θαύμα συντελείται. Μάρτυρες παρίστανται όλοι οι κάτοικοι. Κατά το Μεσονύκτιο, ενώ όλοι προσεύχονταν αρχίζει να πνέη σφοδρότατος άνεμος που ξερρίζωσε πολλές δεκάδες δένδρων της πόλης. Από το πρωΐ της 2ας Νοεμβρίου 1918 κανένας θάνατος δεν σημειώθηκε στο Μεσολόγγι. Οι κάτοικοι με πρωτοφανή ευλάβεια προσέρχονταν μπροστά στην Αγία Εικόνα ψάλλοντας την Παράκληση, προσφέροντας διάφορα αφιερώματα, χρυσό, άργυρο κλπ, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την Παντοδύναμο Μητέρα του Θεού.

Στο Αιτωλικό επικρατεί η ίδια κατάσταση. Οι κάτοικοι πεθαίνουν κατά δεκάδες.

Η μεταφορά της Εικόνας πραγματοποιείται από την πόλη του Μεσολογγίου.

Στον σιδηροδρομικό σταθμό έχουν προσέλθει όλοι, πλην ελαχίστων, οι οποίοι ανέμεναν την ιερή πομπή στο τέρμα της μεγάλης ανατολικής γέφυρας.

Διαπρύσιοι κήρυκες του συντελεσθέντος θαύματος της καταπαύσεως της νόσου μεταξύ των άλλων και ο δήμαρχος Κων. Σταράμος, καθώς και οι: Παντ. Μόσχος, Χρ. Γαζώτης, Παντ. Σκόνδρας, Χρ. Μπογιατζής, Ανδρ. Λιαπίκος κα.

Απειράριθμα θαύματα διηγούνται πολλοί των κατοίκων....

Το παραπάνω κείμενο,
προέρχεται από το αρχείο του αειμνήστου Γυμνασιάρχου τής πόλεως του Αγρινίου,
Γεωργίου Πάστρα
και μάς το δώρησε πρίν απο λίγα χρόνια η αγαπητή κόρη του,
κ. Αλεξάνδρα Πάστρα-Τρομάρα.

Πρόκειται,γιά ένα μεγάλο αρχειακό κείμενο πού επιγράφεται:

«εκτάκτου ενδιαφέροντος ρεπορτάζ του ανταποκριτού μας κ. Θ. Λιαπίκου»

και αναφέρεται σε θαύματα της

Παναγίας Προυσιώτισσας.

Χαρᾶς τὰ πάντα πεπλήρωται, τῆς Ἀναστάσεως τὴν πεῖραν εἰληφότα

Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ σήμερον χορευέτωσαν,

καὶ Χριστὸν τὸν Θεὸν ὁμοφρόνως ὑμνείτωσαν,

ὅτι τοὺς δεσμίους ἐκ τῶν τάφων ἀνέστησε.

Συγχαίρει πᾶσα ἡ κτίσις,

προσφέρουσα ἐπάξια ᾄσματα, τῷ πάντων Κτίστῃ καὶ Λυτρωτῇ ἡμῶν,

ὅτι τοὺς βροτοὺς ἐξ ᾅδου σήμερον, ὡς Ζωοδότης συνανελκύσας,

πρὸς οὐρανοὺς συνανυψοῖ, καὶ καταράσσει τοῦ ἐχθροῦ τὰς ἐπάρσεις,

καὶ πύλας τοῦ ᾅδου διαθλάττει,

τῷ θείῳ κράτει τῆς ἐξουσίας αὐτοῦ.

Χειροτονήθηκε χθές, ο εκλεκτός Αγρινιώτης, Νεκτάριος Η. Παπαδόπουλος στήν Ιερά Μονή Οσίου Λουκά στή Λιβαδειά

Τελέσθηκε χθές, παρουσία εκατοντάδων πιστών ,

κληρικών και λαικών,

στήν σεβασμία Ιερά Μονή Οσίου Λουκά στή Λιβαδειά

ή είς Διάκονον χειροτονία του Αγρινιώτη

κ.Νεκταρίου Η.Παπαδόπουλου,

απο τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας

πατέρα Γεώργιο.

Ο χειροτονηθείς π.Νεκτάριος,προέρχεται από ευλαβή πολύτεκνη οικογένεια τής πόλεως μας, είναι πνευματικό γέννημα και θρέμμα τής ενορίας Αγίου Θωμά Αγρινίου και υιός κατά πνεύμα του μακαριστού ιερέως πατρός Αριστείδου Σωτηρόπουλου.

Σπούδασε τήν ιερά επιστήμη τής Θεολογίας στήν Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και στήν Θεολογική Σχολή Αθηνών τής οποίας είναι και μεταπτυχιακός φοιτητής.

Από τήν χειροτονία είς Διάκονον τού υποδιακόνου Νεκταρίου από τόν Σεβασμιώτατο Θηβών πατέρα Γεώργιο

Άξιος,Άξιος,Άξιος...!!!

Ευχόμαστε ολόψυχα
στόν αγαπητό πατέρα Νεκτάριο,
παντοτέ Άξιος, καλή και αγιασμένη διακονία.

Στόν πνευματικό του πατέρα και διάκονο του, Σεβασμιώτατο Αγιο Θηβών
πατέρα Γεώργιο,
τήν σύζυγο του Αγγελική,τούς γονείς,και τούς υπόλοιπους συγγενείς να τόν χαίρονται!

Ιερές Πανηγύρεις Ιερών Μονών και Ναών τής Ιεράς μας Μητροπόλεως

Με την ευκαιρία της Ιεράς Μνήμης

του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλήτου

πανηγυρίζουν σήμερα και αύριο,

οι Ιερές Μονές πρός τιμήν του Μυροβλίτου Αγίου

στήν Zαβέρδα και στόν Δρυμό Βονίτσης.

Επίσης
οι ομώνυμοι Ιεροί Ναοί που βρίσκονται:

στήν πόλη του Αγρινίου (στήν Θεία Λειτουργία θα ιερουργήσει ο Σεβασμιώτατος .Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.Κοσμάς),στήν Βαρετάδα,στήν Γουριώτισσα,στό Καινούριο,

στήν Νεάπολη,στήν Παλαιοκαρυά,στήν Παραβόλα (στόν Μεγάλο Εσπερινό θα χοροστατήσειο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης μας),στίς Άκρες Μεσολογγίου,

στο Άνω Ζευγαράκι,στήν Κατοχή,στήν Ρίγανη,στή Βαλμάδα,

στήν Στάνου Αμφιλοχίας,στήν Συκούλα,στή Σκουρτού,στήν Πλαγιά,

στό Αργυρό Πηγάδι,στήν Αγία Παρασκευή.στό Μαλευρό,

στό Θέρμο,στό Λαμπίρι,και στό Πετροχώρι.

Όσοι πιστοί προσέλθετε...

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΕΠΛΗΓΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΦΩΝΑ ΚΑΤΡΙΝΑ

φωτορεπορτάζ: Νικόλαος Μαγγίνας

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφθηκε περιοχές της Νέας
Ορλεάνης που επλήγησαν το 2005 από τον φονικό τυφώνα Κατρίνα.

πηγή:Φώς Φαναρίου

Συνέντευξη του δικηγόρου της υπόθεσης Πιστικά…

Για τη σημαντική απόφαση του ΕΔΑΔ, που δικαίωσε τους αδερφούς της Πολυξένης Πιστικά, ομογενούς στην Πόλη, σου μίλησα εδώ. Ο Δημήτρης Γκελντής, δικηγόρος της Κατερίνης, που τους εκπροσώπησε, μας έστειλε συνέντευξή του σε τοπική εφημερίδα της Κατερίνης, όπου φωτίζει πολλές λεπτομέρειες.

Την αναδημοσιεύουμε ευχαρίστως καθώς αφορά σε ένα σημαντικότατο ζήτημα που ταλαιπωρεί ακόμη την Ομογένεια (χιλιάδες ακίνητα Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών, Ιμβρίων και Τενεδίων αλλά και Αρμενίων και Εβραίων). Να σημειώσουμε ότι, στην προβολή της υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, βοήθησαν με ερωτήσεις τους οι ευρωβουλευτές του ΣΥΝ, Αλαβάνος και Παπαδημούλης, και στη Βουλή των Ελλήνων, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Χρυσοχοϊδης και Μαγκριώτης, ενώ πάντοτε υπήρχε στενή συνεργασία και βοήθεια από τον σημερινό Πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου:

* Κύριε Γκελντή ας ξετυλίξουμε το κουβάρι της δικαστικής περιπέτειας των Αφων Φωκά από την αρχή:

** Ο δικαστικός μαραθώνιος των Αφων Φωκά ξεκίνησε το 1991, όταν η αδελφή τους Πολυξένη Πιστικά, η οποία είχε υιοθετηθεί το 1954 από τον Απόστολο Πιστικά και την σύζυγό του Ελισάβετ που ήταν από τους πιο επιφανείς και δημιουργικούς ανθρώπους της Ελληνικής ομογένειας στην Πόλη, συνελήφθη και οδηγήθηκε στο ψυχιατρικό τμήμα του ιδρύματος Βαλουκλή ως ψυχοπαθής και ορίσθηκε διαχειριστής της περιουσίας της ο πρόεδρος του Ιδρύματος κος Καραγιάννης. Ο Γιάννης Φωκάς με άκαρπες δικαστικές ενέργειες προσπάθησε να αποδείξει στην Τουρκία την συγγενική σχέση με την Πολυξένη και να διορίσει επίτροπο στην αδελφή του μάταια όμως γιατί ,η συγγενική σχέση του Γιάννη Φωκά δεν αναγνωρίσθηκε όπως άλλωστε η τουρκική εφημερίδα ΧΟΥΡΙΕΤ τονίζε «κάποιος που ισχυρίζεται ότι είναι αδελφός της Πιστικά». Η Πολυξένη Πιστικά απεβίωσε στο ψυχιατρικό τμήμα του Βαλουκλή . στις 24-4-2000 αφού η Τουρκία κατέσχεσε την περιουσία της αφήνοντας μοναδικούς κληρονόμους τους αδελφούς της Ιωάννη και Βαγγέλη Φωκά. Το Τουρκικό κράτος κατ’ εφαρμογή “μυστικών διαταγμάτων του 1964″ που είχαν καταργηθεί δεν επέτρεψε στους αδελφούς Φωκά να κληρονομήσουν την αδελφή τους και το 2002 αφού εξαντλήσαμε τα ένδικα μέσα στην Τουρκία καταθέσαμε προσφυγή, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Τουρκίας ζητώντας αποζημίωση 19 εκατ. Ευρώ.

* Τι νομικά τεχνάσματα έβρισκε μέχρι τώρα η Τουρκία για να αρπάζει τις περιουσίες των Ελλήνων;

** Μετά την κατάργηση –επί εποχής Οζάλ- του μυστικού Διατάγματος (Kararname) 1964 που απαγόρευε στους απελαθέντες Έλληνες υπηκόους της Κωνσταντινούπολης, κάθε δικαιοπραξία επί ακινήτων, η Τουρκία με ένα νέο τέχνασμα συνέχισε την πολιτική «εκκαθάρισης» των ελληνικών περιουσιών. Το νέο τέχνασμα που άρχισε να χρησιμοποιεί από τα μέσα του 1993, ήταν η μη αναγνώριση του κληρονομικού δικαιώματος των Ελλήνων υπηκόων . Για την παραβίαση του δικαιώματος της κληρονομικότητας το τουρκικό δημόσιο επικαλέστηκε την «αρχή της αμοιβαιότητας» και τον νόμο 1062 περί «αντιποίνων». Και αυτό επειδή στην Ελλάδα απαγορεύεται η αγοραπωλησία ακινήτων από αλλοδαπούς στις παραμεθόριες περιοχές. Έτσι και η Τουρκία χαρακτήρισε περιοχές της Πόλης ως «παραμεθόριες» και απαγόρευσε σε Έλληνες υπηκόους την κτήση ακινήτου από κληρονομιά. Όμως η Τουρκία παρέβλεψε σκόπιμα ότι ο ελληνικός νόμος 1892/1990 απαγορεύει σε αλλοδαπούς τις δικαιοπραξίες επί ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές, δεν θίγει όμως τα κληρονομικά δικαιώματα. Ούτε και το τουρκικό Υπ. Εξωτερικών παρουσίασε ποτέ αιτιάσεις Τούρκων πολιτών που εθίγησαν από την ελληνική νομοθεσία. Οι ιθύνοντες της Τουρκίας κατά την προσπάθεια ένταξης στην Ε.Ε. αντιλήφθηκαν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν αυτή την κατάφωρη παραβίαση θεμελιώδους δικαιώματος και μηχανεύτηκαν άλλο τρόπο εκποίησης των ελληνικών περιουσιών. Έτσι αποφάσισαν (νόμος 5444/06) οι ξένοι υπήκοοι χωρών με τις οποίες η Τουρκία δεν έχει υπογράψει κάποια αμοιβαία σύμβαση (όπως οι Έλληνες) να έχουν δικαίωμα κληρονομιάς όμως αυτομάτως και υποχρεωτικά το ακίνητο τους να εκκαθαρίζεται από το δημόσιο. Αυτή η πρακτική έχει δύο σοβαρές συνέπειες: 1.- Η εκκαθάριση του ακινήτου γίνεται από το τουρκικό δημόσιο σε τιμή πολύ κατώτερη της αξίας του, με αποτέλεσμα να ζημιώνεται οικονομικά ο κληρονόμος. 2.- Με τον τρόπο αυτό όσοι θέλουν να διατηρήσουν την κυριότητα του ακινήτου που κληρονόμησαν, χάνουν αυτή την δυνατότητα με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο να μείνουν ελάχιστες ακίνητες περιουσίες που θα ανήκουν σε Έλληνες.

* Κύριε Γκελντή, θα θέλαμε να μας υπενθυμίσετε ποιές παραβίασεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφορά η υπόθεση των Αφών Φωκά?

** Η υπόθεση των Αφών Φωκά εισαγωγικά θα ήθελα να αναφέρω ότι έχει τα χαρακτηριστικά όλων σχεδόν των υποθέσεων που αφορούν τις δημεύσεις ακινήτων που έχει κάνει κατά καιρούς το Τουρκικό σε βάρος της Ελληνικής μειονότητας και είναι λογικό όλοι να βλέπουν την υπόθεση των Αφών Φωκά ως την προσωπική τους εμπειρία. Η υπόθεση των Αφών Φωκά είναι μία τυπική υπόθεση στέρησης από πλευράς Τουρκικού Κράτους του κληρονομικού τους δικαιώματος αφού στις δίκες που έγιναν στην Τουρκία δεν επετράπη στους Αφούς Φωκά να κληρονομήσουν την αδελφή τους Πολυξένη Πιστικά. Oι παραβιάσεις του Τουρκικού Κράτους κατά των Αφών Φωκά είναι τρεις σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως τις εκθέτουμε στην προσφυγή μας στο ΕΔΑΔ: (i) Το θέμα ενώπιον του Τουρκικού Δικαστηρίου ήταν κατά πόσο οι Αφοί Φωκά εξαιρούνται (επειδή είναι Έλληνες υπήκοοι) από το δικαίωμα τους να κληρονομήσουν την αδελφή τους. Πριν αποφασίσει το Δικαστήριο ζήτησε, μεταξύ άλλων την γνώμη του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας σχετικά με την ύπαρξη της αρχής της αμοιβαιότητας μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Σημειώνω ότι η διαδικασία αυτή δεν συνιστά δίκαιη δίκη από ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο λόγω της προαναφερόμενης επέμβασης της Τουρκικής Κυβέρνησης. (ii) Το δικαίωμα των Αφών Φωκά να κληρονομήσουν την περιουσία της αδελφής τους συνιστά μέρος των οικογενειακών δικαιωμάτων τα οποία είναι συνυφασμένα με την οικογενειακή ζωή. (iii) Η συνεχιζόμενη και απόλυτη επέμβαση στο δικαίωμα των Αφών Φωκά για πρόσβαση και έλεγχο της περιουσίας που είχαν αποκτήσει δικαιώματα με τον θάνατο της αδελφής τους και η de facto αποστέρηση χωρίς την πιθανότητα εξασφάλισης θεραπείας είναι ξεκάθαρη παραβίαση του δικαιώματος ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας τους. Οι τρεις προαναφερόμενες παραβιάσεις τελούν σε συνάρτηση με το γεγονός ότι οι Αφοί Φωκά είναι Έλληνες υπήκοοι και Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Αυτή η δυσμενής διάκριση συνιστά παραβίαση .

* Κύριε Γκελντή, τί αναφέρει η απόφαση;

** Με ομόφωνη απόφαση (31206/02) στις 29-09-2009 το ΕΔΑΔ καταδίκασε την Τουρκία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην υπόθεση των αδελφών Φωκά, περιορίζοντας μάλιστα στην Τουρκία το δικαίωμα έφεσης αφού η Τουρκίδα δικαστής που συμμετείχε στην σύνθεση του δικαστηρίου ψήφισε υπέρ της καταδίκης της Τουρκίας.

* Κύριε Γκελντή, τί διαδικασίες προβλέπονται τώρα από το ΕΔΑΔ;

** Από εδώ και πέρα κινούμαστε σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που βάζει το ΕΔΑΔ που έχει τα εξής στάδια: 1) Σε τρεις μήνες από την έκδοση της απόφασης η Τουρκία μπορεί να καταχωρίσει έφεση.2) Αν καταχωρίσει έφεση τους επόμενους 3 μήνες θα εξεταστεί από επιτροπή 5 δικαστών η πιθανότητα να έχει βάση η έφεση για να εισαχθεί στην Ολομέλεια. Το σχόλιο μου γι’ αυτήν την φάση είναι ότι η Τουρκία αν αναλάβει το ρίσκο να ασκήσει έφεση θα το κάνει μόνο για να κερδίσει χρόνο. Η έφεση της Τουρκίας λογικά δεν θα έχει καμία τύχη και η απόφαση θα γίνει οριστική είτε 29 Δεκεμβρίου του 2009 είτε στις 29 Μαρτίου του 2010. 3) Το επόμενο τρίμηνο θα είναι τρίμηνο διαπραγμάτευσης με την Τουρκία για να επιτευχθεί «φιλικός συμβιβασμός». Αν επιτευχθεί η υπόθεση τελειώνει. 4) Αν δεν επιτευχθεί το επόμενο στάδιο είναι να εκδώσει σε προθεσμία 6 μηνών το ΕΔΑΔ απόφαση που να αφορά την «εύλογη αποζημίωση» που οφείλει η Τουρκία στος αδελφούς Φωκά. 5) Όταν εκδοθεί η απόφαση με την αποζημίωση η Τουρκία οφείλει μέσα σε τρεις μήνες να εκτελέσει την απόφαση. Δηλαδή από τον Σεπτέμβριο του 2009 που εκδόθηκε η απόφαση μέχρι το αργότερο 15 μήνες η υπόθεση των Αφών Φωκά θα τελείωσει.

* Κύριε Γκελντή, αναφερθήκαμε στα νομικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούσε όλα αυτά τα χρόνια η Τουρκία. Επιβάλλει όμως το τουρκικό δημόσιο και «υποχρεωτική εκκαθάριση» στα ακίνητα που κληρονομούν οι Έλληνες υπήκοοι. Γνωρίζετε πώς λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός; Επίσης, στην προσπάθεια σας να εξαντλήσετε όλα τα ένδικα μέσα εντός της Τουρκίας, για την υπόθεση των αδελφών Φωκά, γνωρίσατε από κοντά την λειτουργία του νομικού συστήματος της χώρας αυτής. Θα θέλατε να μας το αξιολογήσετε πώς αντιμετωπίζει τα μειονοτικά δικαιώματα;

** Είναι γνωστό ότι : 1) Η Τουρκία επιδιώκει τον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της όχι όμως και τον πραγματικό εξευρωπαϊσμό της. Στα πλαίσια αυτά έχει ψηφίσει νόμους που περιλαμβάνονται στο 9 μεταρρυθμιστικό πακέτο μεταξύ των οποίων και ο νόμος 5444/2006 που μας ενδιαφέρει και διαχωρίζει τους ξένους υπηκόους με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας(αρχή που δεν απαντάται σε καμία ευρωπαϊκή σύμβαση).Σύμφωνα με την αρχή αυτή που ουσιαστικά φωτογραφίζει τους Έλληνες υπηκόους (αλλά και μειονότητες όπως οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι)ευνουχίζεται το κληρονομικό τους δικαίωμα. π .χ σύμφωνα με τον νόμο αν κάποιος πεθάνει αναγνωρίζονται οι κληρονόμοι του (βελτίωση σε σχέση με τις προ ετών δημεύσεις περιουσιών που γίνονταν)και ταυτόχρονα τα ακίνητα τίθενται σε καθεστώς δήμευσης με το Υπουργείο Οικονομικών να αποζημιώνει τους κληρονόμους φυσικά πολύ πιο κάτω από τις πραγματικές αξίες των ακινήτων(θεωρώ ότι η αποζημίωση κυμαίνεται στο 1/5 – 1/8 της πραγματικής αξίας). Ο νόμος αυτός παραβιάζει το “ευρωπαϊκό κεκτημένο”. Ποιές είναι οι παρενέργειες του νόμου: 1-α) Στην παρούσα φάση ο νόμος αγγίζει όσους σήμερα εμφανίζονται στο Τουρκικό Κτηματολόγιο ως ιδιοκτήτες ακινήτων. Φυσικά δημιουργείται μεγάλη αναστάτωση για όλους αυτούς τους Έλληνες που πρόσφατα αγόρασαν ακίνητα στην Τουρκία θεωρώντας την καλή αγορά Μάλιστα ο νόμος ισχύει για όλη την Τουρκική Επικράτεια. 1-β) Στην Τουρκία σήμερα έχουν εγκατασταθεί 76 επιχειρήσεις Ελληνικών συμφερόντων και ο νόμος 5444/2006 ισχύει και για τις εταιρίες που εμφανίζουν ακίνητα σε φυσικά πρόσωπα που είναι Έλληνες με τις ίδιες παρενέργειες. Αλήθεια το Ελληνικό ΥΠΕΞ έχει διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία αυτών των εταιριών; 2) Είναι γνωστό η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή ενταξιακή της πορεία δεν ανησυχεί ιδιαίτερα για μια παραπομπή στην Χάγη αλλά για τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σε τρία επίπεδα: 1) τις 1300 προσφυγές των Ελληνοκυπρίων. 2) την υπόθεση των Αφων Φωκά που ανοίγει τον δρόμο για άλλες αποζημιώσεις).Ενημερωτικά τα καταγεγραμμένα ακίνητα (ιδιωτικά )των Ελλήνων που έχει δημεύσει κατά καιρούς η Τουρκία υπολογίζονται σε 11.900 και η αξία τους προσεγγίζει τα 14 δισ. Ευρώ. 3) Τα βακούφια όπου απόφαση του ΕΔΑΔ δικαιώνει την Μεγάλη του Γένους Σχολή και ζητά από την Τουρκία να αποδώσει την Σιδερίδειο Σχολή που από το 1974 παράνομα κατέχει. Στα πλαίσια αυτά από τον Απρίλιο του 2006 χρονική αφετηρία λήψης απόφασης από τους Συλλόγους των Κων/πολιτών σε ημερίδα στην οποία ήμουν ομιλητής με τον κο Χρυσοχοϊδη για ατομικές προσφυγές στο ΕΔΑΔ κατά της Τουρκίας, κινείται(η Τουρκία)με Τούρκους επιχειρηματίες οι οποίοι βγάζουν αγγελίες σε Ελληνικές Ομογενειακές εφημερίδες ότι αγοράζουν ακίνητα Ελλήνων στην Πόλη (ακόμη και ήδη δημευθέντα) από το Τουρκικό Κράτος. Εμφανίζονται οι “Τούρκοι επιχειρηματίες” οι οποίοι έχουν μαζί τους μυστικούς χάρτες από το τουρκικό κτηματολόγιο πλησιάζουν δικαιούχους που έχασαν τις περιουσίες και τους αποζημιώνουν πολύ φτηνά σε σχέση με τις πραγματικές αξίες που δικαιούνται και τις αποζημιώσεις που θα πετύχουν στο ΕΔΑΔ. Έτσι η Τουρκία κάνει την δουλειά της χωρίς να εκτίθεται. Οι επιχειρηματίες οι Τούρκοι ενεργούν ή για λογαριασμό τους ή για το Τουρκικό δημόσιο , σίγουρα όμως με την τουρκική κυβερνητική μηχανή σε πλήρη αρωγή για να επιτευχθούν και οι εμπράγματες μεταβιβάσεις.

* Εκτός από την νομική οδό αναδείξατε το θέμα της Ελληνικής μειονότητας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

** Πράγματι όλο αυτό το διάστημα σε συνεργασία με τους Ευρωβουλευτές του ΣΥΝ κο Αλαβάνο και Παπαδημιούλη πετύχαμε την καταδίκη της Τουρκίας σε 2 Ευρωπαϊκές Επιτροπές- Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Επιτροπή Αναφορών. Ενημέρωσα μάλιστα με επιστολή μου και τον πρωθυπουργό της Τουρκίας. κο Ερντογκάν.

* Σε επιστολή που στείλατε προ στον αρμόδιο επίτροπο της Ε.Ε. κ. Όλι Ρεν, αναφέρετε ρητά ότι με τους περιορισμούς που επέβαλλε η Τουρκία στην κτήση κυριότητας με κληρονομική διαδοχή, παραβιάζεται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο που αναφέρεται στις Θεμελιώδεις Ελευθερίες. Η ερώτηση είναι εάν ο κ. Ρεν και οι άλλοι θεσμικοί φορείς της Ε.Ε. έχουν αντιληφθεί ότι η Τουρκία με τα τεχνάσματα της παραβιάζει την σύμβαση που έχει υπογράψει η ίδια; Ποια ήταν η απάντηση του στην επιστολή σας;

** Αφορμή για την επιστολή μου στον κο ΟΛΙ ΡΕΝ στάθηκε ο νόμος 5444/2006 τον οποίο κατήγγειλα τον Ιούλιο του 2006 στον αρμόδιο επίτροπο ότι δεν εναρμονίζεται με «Ευρωπαϊκό κεκτημένο». Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη απάντηση του κου ΡΕΝ δεν με ικανοποιούσε γιατί θεωρούσε ο κος ΡΕΝ ότι μπορεί να εφαρμοστεί η «αρχή της αμοιβαιότητας» στην περίπτωση απόκτησης ακινήτου με κληρονομική διαδοχή ανοίγοντας έτσι παράθυρο αυθαιρεσιών στο Τουρκικό Κράτος. Αναγκάστηκα να απαντήσω και πάλι στο κο ΡΕΝ ενώ ταυτόχρονα κοινοποίησα τις θέσεις μου στο ΕΔΑΔ. Η Ε.Ε σαφώς και γνωρίζει τις αυθαιρεσίες του Τουρκικού Κράτους, Το δυστύχημα για την Ε.Ε είναι ότι δεν μπορεί να επιβάλλει κυρώσεις ή συνολικές ρυθμίσεις σε κράτος μη μέλος της Ε.Ε. Μπορεί όμως να εξαναγκάσει την Τουρκία να σεβαστεί αποφάσεις ΕΔΑΔ με την απειλή διακοπής των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων. Γι ’αυτό και η Τουρκία μέχρι στιγμής σέβεται τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ και εκτελεί κάθε σκέλος του διατακτικού. Η απόφαση αυτή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί το Δεκέμβριο κρίνεται από την Ε.Ε η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και η εναρμόνισή της με το «ευρωπαϊκό κεκτημένο».

* Πώς δέχθηκε ο τουρκικός τύπος την απόφαση των αφών Φωκά;

** Σίγουρα με δυσαρέσκεια υποδέχθηκε η Άγκυρα την απόφαση. Μερικά από τα πρωτοσέλιδα αναφέρουν «Η καταδίκη στρίμωξε άσχημα την Τουρκία» «Το δίκαιο του Φωκά στον Φωκά» «Το Κράτος κτύπησε στον Τοίχο».Η απόφαση αυτή αποτελεί γερό διαπραγματευτικό χαρτί για την σημερινή Κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αν συνυπολογίσετε και την διαβεβαίωση που έδωσε πρόσφατα ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στον Πατριάρχη για στήριξη των δικαιωμάτων των Ελλήνων της Πόλης.

* Στον επίλογο της συνομιλίας μας τι θα θέλατε να δηλώσετε;

** Ύστερα από 18 χρόνια δικαστικών αγώνων η απόφαση του ΕΔΑΔ δικαιώνει τους αφούς Φωκά. Η Τουρκία το 1950 υπέγραψε και αποδέχθηκε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σήμερα 59 χρόνια μετά καλείται να την σεβαστεί και να την εφαρμόσει. Ήταν ένας μακρύς και δύσκολος αγώνας ευτυχώς όχι μοναχικός. Θέλω να ευχαριστήσω τον τέως ΥΠΕΞ και σήμερα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κο Παπούλια τον τέως ΥΠΕΞ και σήμερα Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου του τέως ευρωβουλευτές του ΣΥΝ κον Αλαβάνο και Παπαδημούλη.

Την ευγνωμοσύνη μου αποδίδω στον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κον Βαρθολομαίο για την ηθική του στήριξη. Στο ΕΔΑΔ δεν διεκδικήσαμε μόνο τα δικαιώματα μας ,κερδίσαμε και την αξιοπρέπεια μας .Η απόφαση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν αναλογισθεί κανείς ότι ανοίγει ο δρόμος για τις ελληνικές περιουσίες που έχει κατά καιρούς δημεύσει η Τουρκία και ανέρχονται σε 11.900 ακίνητα που η αξία τους υπερβαίνει τα 14 δις ευρώ.

Κοίτα τον φίλο σου, να δεις ποιος είσαι!…Του Ομοτίμου Καθηγητού κ.Γεωργίου Πιπερόπουλου

Θυμηθείτε μαζί μου δυο παροιμίες μας, αυτά τα λακωνικά αποφθέγματα της συλλογικής εμπειρικής σοφίας του λαού μας σαν εισαγωγή στη σημερινή μου bloggo-άποψη.

Οι αρχαίοι διατείνονταν ότι «...όμοιος ομοίω αεί πελάζει...» ενώ εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες λέμε «πες μου τον φίλο σου να σου πω ποιός είσαι».

Σήμερα η εγωπάθεια, ο κυνισμός, η συναισθηματική ρηχότητα, η διάχυτη ανασφάλεια και το υπαρξιακό άγχος αντί να δρούνε θετικά και να μας καθοδηγούν στη σύναψη φιλικών σχέσεων που θα βοηθήσουν να μειωθεί η οδυνηρή μοναξιά και η αλλοτρίωσή μας στην πράξη δρουν ανασταλτικά εντείνοντας την απομόνωσή μας, διογκώνοντας επικίνδυνα την εσωστρέφειά και την εξάρτησή μας από το βίντεο και το εντυπωσιακό μέσο μαζικής επικοινωνίας, την τηλεόραση, που μπαίνει πλέον στο σπίτι μας και σε δορυφορική μορφή.

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, όπως είχε διαπιστώσει πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια ο Αριστοτέλης μιλώντας για την “αγελαία φύση” μας, αλλά για κοινωνιολόγους και ψυχολόγους δεν αρκεί η διαπίστωση της παροιμιακής φράσης «όμοιος ομοίω αεί πελάζει...».

Τρία επίμαχα πρόσθετα ερωτήματα σχετίζονται με τον αιτιολογικό εντοπισμό, τη διαχρονική ισχύ και τις προϋποθέσεις αυτής της θέσης, δηλ. το γιατί, το πότε και το ......
...κάτω από ποιές συγκεκριμένες συνθήκες “ο όμοιος πηγαίνει στον όμοιο...”.

Τρείς ερμηνευτικές προσεγγίσεις

Γιατί, κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο μέσα από το ευρύτερο περιβάλλον των γνωριμιών μας απολήγει να γίνει επιστήθιος φίλος εραστής ή ακόμη και σύζυγός μας;

Σίγουρα, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο άτομο μας ικανοποιεί συνιστά τη βάση σύναψης φιλίας. Μόνο ένα ψυχοπαθητικό άτομο θα επέλεγε για σύντροφό του ένα άτομο που το “τιμωρεί” και έστω και εάν ο καθένας γνωρίζει τέτοιες περιπτώσεις ουσιαστικά αυτές επιβεβαιώνουν και δεν αναιρούν τον κανόνα της ωφέλειας.

H επιλογή του φίλου – συντρόφου σύμφωνα με σύγχρονες ψυχοκοινωνικές θεωρίες μοιάζει σε πολλές της διαστάσεις με την οικονομική συνεργασία ή συναλλαγή – χωρίς βέβαια να χαρακτηρίζεται από την ψυχρότητα ή την πεζότητα των οικονομικών παραμέτρων.

Διαλέγουμε, για φίλο το άτομο που μας προσφέρει περισσότερα από όσα μας κοστίζει! Στη θεωρία αυτή η επιλογή μας καθορίζεται από τις αξίες που ενσαρκώνονται στο πρόσωπο που επιλέγουμε.

Διαλέγοντας ένα άτομο που είναι ενδιαφέρον, διαθέτει πλούσια φαντασία και έχει τις δυνατότητες να μας εισαγάγει σε νέους κύκλους γνωριμιών ή νέες δραστηριότητες ενεργούμε με βάση την «ερεθιστική του αξία».

Όταν το πρόσωπο είναι συνεργάσιμο και μας βοηθά διαθέτει μπόλικο ενθουσιασμό και θυσιάζει για μας ώρες και ενέργεια υποβοηθώντας μας να επιτύχουμε τους στόχους μας ενεργούμε με βάση «τη χρησιμότητά του».

Τελικά το άτομο που μας συμπαραστέκεται με συμπάθεια, μας ενθαρρύνει στις δύσκολες στιγμές και μας επιβραβεύει αναγνωρίζοντας τις επιτυχίες μας το διαλέγουμε επειδή ενισχύει «το ψυχολογικό μας εγώ».

Είναι γνωστό και κοινά αποδεκτό ότι στη διαδικασία αξιολόγησης του άλλου προσώπου, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άτομα του αντίθετου φίλου καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει και μια σειρά φυσιογνωμικών και σωματικών χαρακτηριστικών του που στην ολότητά τους συνθέτουν το «παρουσιαστικό»,
την «εμφάνισή» του.

Υποθέτουμε ότι ο καθένας μας μπορεί να ξεχωρίσει το ωραίο από το άσχημο, το συμπαθητικό από το αποκρουστικό. Και όμως, από λαό σε λαό, από κουλτούρα σε κουλτούρα ακόμα και μέσα στο ίδιο κοινωνικό σύστημα σε διαχρονική διάσταση και σε ομάδες που τις χωρίζει ο χρόνος νέοι ή ώριμοι τα κριτήρια καθορισμού «του ωραίου» ή του ατόμου που έχει «sex appeal» διαφέρουν σημαντικά.

Το γειτόνεμα με το άλλο πρόσωπο διαδραματίζει επίσης καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ως φίλου μας. Βέβαια, η αίσθηση της απόστασης στο χώρο έχει αλλάξει ριζικά καθώς μεταβλήθηκε η οικολογική κατανομή οικογενειών από χωριά σε πόλεις και καθώς τα μαζικά μέσα επικοινωνίας εκμηδένισαν τις αποστάσεις.

Συχνά η επιλογή γίνεται με κριτήρια ομοιότητας στο επίπεδο της κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής μας θέση, έστω και αν υπάρχουν και αντίθετα παραδείγματα.

Αυτή η διαπίστωση δεν έχει μέσα της κλασικά, ταξικά κριτήρια αλλά, όπως και να το κάνουμε, τα αντικειμενικά δεδομένα της κοινωνικοοικονομικής τάξης περιχαρακώνουν και τις πιθανότητες επιλογών φίλων ανάμεσα σε αγόρια και σε κορίτσια όπως και ανάμεσα στα δυο φύλα.

Στην ψυχοδυναμική θεωρία καθοριστικό ρόλο και στοιχείο αποτελεί και η βιωματική υποσυνείδητη οντότητα του ατόμου. Ο ψυχαναλυτής Κάρλ Γιουνγκ πίστευε, σαν τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, ότι στο κάθε άτομο υπάρχει ένα συγκεκριμένο αρχέτυπο, ένα είδος “ιδεώδους εαυτού” αναφορικά με άνδρες και γυναίκες που του ταιριάζουν.

Όταν το άτομο συναντήσει, έστω και τυχαία, το πρόσωπο του άλλου φύλου ανταποκρίνεται στο δεδομένο του αρχέτυπο που η αναγνώριση είναι άμεση και το αποτέλεσμα ταυτίζεται με το λαϊκό μας “κεραυνοβόλο έρωτα”. Σύμφωνα με μια πρόσφατη ψυχοκοινωνική θεωρία «τα ετερώνυμα έλκονται» ακριβώς επειδή ισχύει η αρχή της ψυχικής συμπλήρωσης. Δηλαδή το άτομο που έχει την ανάγκη να κυριαρχεί, να εξουσιάζει, έλκεται από άτομα που έχουν την ανάγκη να παραδοθούν στην κυριαρχία κάποιου άλλου και να υποταχθούν στην εξουσία του.

Πες μου το φίλο σου, ή μάλλον θα έπρεπε να λέμε, «δες το φίλο σου και θα μπορέσεις να αξιολογήσεις τα δικά σου βιώματα, συμπλέγματα, ανάγκες και διαδικασίες που σε οδήγησαν στην επιλογή σου…»

Στη μοναξιά της σύγχρονης μεγαλούπολης τελικά δεν αρκούν η τηλεόραση και το βίντεο για να ικανοποιήσουν τις ψυχοκοινωνικές μας ανάγκες για ανθρώπινη επαφή που δεν σταματά στην επιδερμίδα μας…

Χειμερινή ώρα από σήμερα

Αλλάζει σε λίγο φίλες και φίλοι
η ώρα,
καθώς λήγει η εφαρμογή του μέτρου της θερινής ώρας.

Από τις 4.00 το πρωί οι δείκτες των ρολογιών μετακινούνται μία ώρα πίσω και δείχνουν 3.00.

Το μέτρο της εναλλαγής χειμερινής - θερινής ώρας εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Το μέτρο της χειμερινής ώρας θα διαρκέσει μέχρι

τις 23 Μαρτίου του 2010

---