Εκδόθηκε το νέο τεύχος του περιοδικού ''Ρίζα Αγρινιωτών''

Ένα ακόμη τεύχος του περιοδικού «Ρίζα Αγρινιωτών», που εκδίδεται επί 20 συνεχή χρόνια από το Σύλλογο των εν Αθήναις Αγρινιωτών ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες. Πρόκειται για την 73η έκδοση, η οποία στη θεματολογία της περιέχει σημαντικά ιστορικά, πολιτιστικά αλλά και επίκαιρα κείμενα.

Ειδικότερα στο εν λόγω τεύχος περιλαμβάνονται τα ακόλουθα άρθρα: «Καπναποθήκες στο Αγρίνιο του Μεσοπολέμου», «Στοιχεία για το υποκατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδας», «Αεροφωτογραφία του προπολεμικού Αγρινίου», «Στοιχεία για την ανέγερση του ναού της Μητρόπολης» και «Οι παιδονόμοι της δεκαετίας του ’30». Η περιβαλλοντική διακυβέρνηση της λίμνης Τριχωνίδας αλλά και όλη η αλήθεια για το έγκλημα της εκτροπής του Αχελώου αναλύονται διεξοδικά, ενώ εκτενές αφιέρωμα γίνεται και για την επάνοδο του Παναιτωλικού στη ΄Β Εθνική. Επίσης, φιλοξενούνται κείμενα για τον ποιητή Τάκη Βαρβιτσιώτη, το δημοσιογράφο και μετέπειτα πολιτικό Μιλτιάδη Μάλαινο, καθώς και μια εκ βαθέων συνέντευξη στην οποία η Κάτια Γέρου μιλά για το θέατρο και το Αγρίνιο. Τέλος και σε αυτό το τεύχος, οι αναγνώστες της Ρίζας μπορούν να διαβάσουν την τρέχουσα πολιτιστική επικαιρότητα, αποσπάσματα διηγημάτων, ποιήματα, κριτικές βιβλίων το περιεχόμενο των οποίων αφορά ή σχετίζεται με τη γενέτειρά μας, αλλά και τις δραστηριότητες των μελών του συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών.

Περισσότερες πληροφορίες για το περιοδικό μπορείτε να πάρετε, επικοινωνώντας με τους υπεύθυνους έκδοσής του, κυρία Μόλλη Βότση στον τηλεφωνικό αριθμό 2108016123 και τον αγαπητό φίλο Ανδρέα Μπρέσιακα στον τηλεφωνικό αριθμό 6942910571.Τα πιο θερμά μας συγχαρητήρια σε όλα τα μέλη του Δ.Σ και όλους όσους κουράζονται για να βγεί Η ΡΙΖΑ ΜΑΣ!

΄΄Των Αγίων Πατέρων ο Χορός΄΄ του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΥ

Αυτή η Κυριακή, αγαπητοί αδελφοί, είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία στην Τέταρτη Οικουμενική Σύνοδο, που συνήλθε στην Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. για να αντιμετωπίση μια Χριστολογική αίρεση και να ομολογήση την πίστη της Εκκλησίας για τον Χριστό.

Στα χρόνια που προηγήθηκαν της Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου υπήρχαν άνθρωποι που προσπαθούσαν με την ανθρώπινη λογική να κατανοήσουν το μυστήριο του Χριστού, δηλαδή το μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Λόγου του Θεού. Έτσι, ο Νεστόριος ισχυριζόταν ότι οι δύο φύσεις του Χριστού, ανθρώπινη και θεία, δεν ενώθηκαν πραγματικά, αλλά σχετικά, οι δε Μονοφυσίτες υπεστήριζαν ότι η θεία φύση απερρόφησε την ανθρώπινη φύση και έτσι επικρατεί σύγχυση των δύο φύσεων στον Χριστό.

Η Τετάρτη Οικουμενική Σύνοδος, αντιμετωπίζοντας αυτές τις αιρέσεις, ομολόγησε και θέσπισε ότι ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος και ότι στον Χριστό οι δύο φύσεις είναι ενωμένες “ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως”. Μπορούμε να αναφερθούμε στην περίπτωση της αναστάσεως του Λαζάρου, για να δούμε πώς ενεργούσαν οι δύο φύσεις στον Χριστό. Όταν έκλαψε ο Χριστός στην πληροφορία ότι πέθανε ο Λάζαρος, έκλαψε η ανθρώπινη και όχι η θεία φύση, ενώ λίγο αργότερα ο Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο με την θεία και όχι με την ανθρώπινη φύση. Όμως στο πρόσωπο του Χριστού κάθε μια φύση δεν ενεργεί ανεξάρτητα από την άλλη, αλλά “μετά της θατέρου κοινωνίας”, δηλαδή στο πρόσωπο του Χριστού ενεργεί κάθε μια φύση ανάλογα με τα ιδιώματά της, αλλά με την κοινωνία της άλλης.Οι Πατέρες της Εκκλησίας ομολόγησαν αυτήν την πίστη, αφ’ ενός μεν γιατί ήθελαν να διασφαλίσουν την αλήθεια περί του Χριστού, ο Οποίος ήταν Θεάνθρωπος, και όχι μόνον Θεός ή μόνον άνθρωπος, αφ’ ετέρου δε γιατί με τον τρόπο αυτόν ήθελαν να διασώσουν τον τρόπο της σωτηρίας του ανθρώπου. Γιατί αν ο Χριστός ήταν μόνο Θεός, πώς μπορούσε να μεταμορφωθή το θνητό και παθητό της ανθρωπίνης φύσεως; Αν ο Χριστός ήταν μόνον άνθρωπος, πώς μπορούσε να σώση τον άνθρωπο; Άλλωστε, όπως διδάσκουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, ο Χριστός με την ενανθρώπισή Του προσέλαβε το θνητό και παθητό σώμα του ανθρώπου και το θέωσε, δίδοντας την δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να δοκιμάση την σωτηρία στην προσωπική του ζωή. Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε με το εξής παράδειγμα. Όταν ευρεθή ένα φάρμακο για την θεραπεία μιας αρρώστειας, τότε ο κάθε άρρωστος που πάσχει από αυτό το είδος της αρρώστειας μπορεί να θεραπευθή, όταν λάβη το φάρμακο.

Αυτή η πίστη της Εκκλησίας, όπως εκφράστηκε στην Τέταρτη Οικουμενική Σύνοδο δεν είναι αφηρημένη, δεν είναι μια φιλοσοφική αλήθεια που δεν έχει σχέση με τα προβλήματα του ανθρώπου, δεν είναι θέμα που μπορεί κάποιος να το κατανοήση λογικά, αλλά είναι θέμα υπαρξιακό, προσωπικό. Μπορεί κανείς να το δοκιμάση στην προσωπική του ζωή. Δηλαδή, όταν πλησιάση ο άνθρωπος τον Χριστό μέσα στον “χώρο” της Εκκλησίας, όταν ζη την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, τότε μπορεί να μεταμορφώση το θνητό και παθητό της φύσης του, μπορεί να νικήση τον θάνατο, μπορεί να θεραπευθή και να απαλλαγή από τα βασανιστικά του προβλήματα. Έτσι, αντί να εξαντλούμαστε σε επιχειρήματα, καλούμε τους ανθρώπους να ζήσουν αυτήν την εκκλησιαστική ζωή: “Γεύσασθε και ίδετε΄΄

ΠΗΓΗ:ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Η Αγία Δ΄Οἰκουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε στην Χαλκηδόνα το έτος 451, από τις 8 Οκτωβρίου μέχρι 1η Νοεμβρίου. Τη συγκροτούσαν 630 Θεοφόροι Πατέρες, μεταξύ των οποίων και οι Καισαρείας Θαλάσσιος, Εφέσου Στέφανος, Αγκύρας Ευσέβιος, Σελευκείας Βασίλειος κ.α.
Αυτοκράτορες ήταν οι Άγιοι Μαρκιανός καί Πουλχερία.
Πάπας Ρώμης ήταν ο Άγιος Λέων Α τόν οποίο αντιπροσώπευαν οι Επίσκοποι Πασχάνιος, Λουκέντιος και Ιουλιανός και οι πρεσβύτεροι Βονιφάτιος και Βασίλειος.
Η Σύνοδος αυτή εξέδωσε όρον Δογματικόν περί της υποστατικής ενώσεως των δύο εν Χριστώ φύσεων.
Καταδίκασε την αντίθετη προς την Νεστοριανική, αιρετική διδασκαλία τού Ευτυχούς, ο οποίος ήταν πρεσβύτερος της Εκκλησίας της Κων/πόλεως και δίδασκε ότι ο Χριστός είχε μόνο μία φύση, την θεία. Η ανθρωπίνη φύσις, έλεγε ο Ευτυχής, απορροφήθηκε από την θεία και επομένως ο Χριστός υπήρξε μόνο Θεός και φαινομενικώς άνθρωπος.
Οι οπαδοί του Ευτυχούς, ονομάστηκαν Μονοφυσίτες.
Μετά την καταδίκη τους από την Σύνοδο, επέμειναν στη φοβερή τους αίρεση και έγιναν αφορμή πολλών ταραχών. Τελικώς αποχωρίστηκαν, όπως ήταν επόμενο, από την Ορθόδοξη Εκκλησία, και υποστηριχθέντες αργότερα από τους Άραβες, αποτέλεσαν δικές τους «’Εκκλησιες». Τέτοιες «Εκκλησίες» είναι οι Μονοφυσιτικές των Ιακωβιτών της Συρίας και Παλαιστίνης, των Αρμενίων, των Κοπτών της Αιγύπτου και της Αβησσυνίας.
Η Αγία Δ Οἰκουμενική Σύνοδος, καταδίκασε τους αρχιμ. Ευτυχή και τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας των Μονοφυσιτών Διόσκορο. Τέλος εξέδωσε 30 ιερούς κανόνες
ΠΗΓΗ:ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΑΙΓΙΟΥ

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος:Εμείς οι Χριστιανοί τολμούμε να ελπίζουμε!»

"Ως χριστιανοί, τολμούμε να ελπίζουμε, ακόμη και σε μια εποχή όπου εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη βρίσκονται σε απόγνωση κάτω από την πίεση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσεως και μιας ασφυκτικής αβεβαιότητος. Ακόμη κι όταν ποικίλοι παλαιοί και νέοι φόβοι σφίγγουν την καρδιά μας. Εμείς οι χριστιανοί τολμούμε να ελπίζουμε. Η ελπίδα μας αυτή δεν στηρίζεται σε κάποια αόριστη αισιοδοξία, αλλά σε ένα Πρόσωπο ζωντανό, τον όντως όντα, στην εμπιστοσύνη και την προσωπική, αγαπητική σχέση μαζί Του. Έχουμε κληθεί “εν μια ελπίδι εν Χριστώ” (Εφεσ. 4:4).Από όλες τις φιλοσοφικές θρησκευτικές προτάσεις σχετικά με την αξία και το μέλλον του ανθρώπου, η πιο τολμηρή και μεγαλειώδης παραμένει η χριστιανική. Αυτή επιμένει στην ενανθρώπηση του Υπέρτατου Όντος, του Θεού, και στην πορεία του ανθρώπου προς την κατά χάριν “θέωση”".

"Υπάρχει ελπίδα!, είναι το μήνυμά μας. Υπάρχει ελπίδα στον αγώνα μας για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Υπάρχει ελπίδα, όταν αντιστεκόμεθα σε κάθε μορφή βίας και ρατσισμού, όταν υπερασπιζόμεθα την αξιοπρέπεια κάθε ανθρωπίνου προσώπου, όταν επιμένουμε στο χρέος ανιδιοτελούς αλληλεγγύης μεταξύ ανθρώπων και λαών· όταν αγωνιζόμεθα για ανυπόκριτο σεβασμό στην κτίση. Τελικά, με τη δύναμη του σταυρωθέντος και αναστάντος Χριστού, στον οποίο έχει δοθεί “πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης” (Ματθ. 28:18), η αλήθεια, η δικαιοσύνη, η αγάπη θα επικρατήσουν. Και η ζωή θα θριαμβεύσει πάνω στον θάνατο. Την αναγγελία όμως αυτής της ελπίδος οι χριστιανοί δεν μπορούμε να την προσφέρουμε διηρημένοι. Ή διατηρώντας σχέσεις τυπικές, συμβατικές, ψυχρές. Απαιτείται “αξίως περιπατήσαι της κλήσεως” ης εκλήθημεν".

.

Αποσπάσματα ομιλίας του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστασίου στις εργασίες της 13ης Διασκέψεως των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών στην Λυών.

ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΜΑΡΙΝΑ του: πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Η μνήμη ενός Αγίου αποτελεί σημαντικό γεγονός για την Εκκλησία και ιδιαίτερα για την Ενορία, η οποία πανηγυρίζει και δέχεται την τιμή από τον Άγιο, στο όνομα του οποίου εγκαινιάσθηκε ο Ιερός Ναός της, αλλά και αφορμή χαράς, και επικοινωνίας μεταξύ των μελών της. Όπως είναι γνωστόν, ως ημέρα εορτής των αγίων επελέγη από την Εκκλησία η ημέρα της εξόδου τους από τον μάταιο αυτόν κόσμο, επειδή είναι η ημέρα κατά την οποία «γεννώνται» στην αιώνια θεία ζωή, την οποίαν άλλωστε βιώνουν από το ενταύθα. Αυτό δείχνει ότι οι Άγιοι, όπως όλοι οι άνθρωποι, εξακολουθούν να ζουν και μετά την έξοδο της ψυχής τους από το σώμα και αυτό αποδεικνύεται από τα άφθαρτα λείψανά τους, τα οποία ευωδιάζουν και θαυματουργούν. Σε όλη την επίγεια ζωή τους αγωνίσθηκαν να αποκτήσουν υπαρξιακή κοινωνία με τον Άγιο Τριαδικό Θεό και γι’ αυτό νικούν τον διάβολο και διαλύουν τις «μηχανές του» με την δύναμη της Χάριτος του Θεού που ενοικεί μέσα τους. Η αγία Μαρίνα σε κάποιες αγιογραφίες εικονίζεται να κρατά τον διάβολο από τα κέρατα, να τον εμπαίζη και να τον καταισχύνη. Αυτό φανερώνει ότι ο διάβολος είναι ανίσχυρος, αφού μπορούν με την δύναμη του Χριστού να τον νικήσουν και να τον εξευτελίσουν άνθρωποι φαινομενικά αδύναμοι, καθώς και μικρά παιδιά.

Η αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β (270 μ. Χ.). Η μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετά την γέννησή της και ο πατέρας της, που ήταν ιερέας των ειδώλων, ανέθεσε την ανατροφή της σε μία εξαιρετική γυναίκα χωρίς, βέβαια, να γνωρίζη ότι ήταν Χριστιανή. Έτσι η αγία Μαρίνα διδάχθηκε την αλήθεια του Ευαγγελίου από τα μικρά της χρόνια, και σε ηλικία δεκαπέντε ετών απεκάλυψε στον πατέρα της ότι είναι Χριστιανή. Εκείνος στην αρχή δοκίμασε έκπληξη και στην συνέχεια θυμό και αγανάκτηση και έπαψε να την θεωρή παιδί του. Ο έπαρχος Ολύμβριος δεν άργησε να πληροφορηθή το γεγονός και διέταξε να την συλλάβουν. Όταν όμως την είδε, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και της ζήτησε να γίνη σύζυγός του, αφού πρώτα αρνηθή τον Χριστό. Εκείνη αντέδρασε έντονα και σε κάθε προσπάθειά του να την πείση να αποκηρύξη την πίστη της και να λατρεύση τα είδωλα, απαντούσε θαρραλέα «είμαι Χριστιανή». Τότε διέταξε και την βασάνισαν σκληρά. Της καταξέσχισαν σάρκες με ραβδιά, την κρέμμασαν και την φυλάκισαν και επειδή εξακολουθούσε να παραμένη σταθερή στην πίστη της την έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Οι πληγές της όμως γιατρεύθηκαν αμέσως, με αποτέλεσμα πολλοί από τους παρευρισκομένους που είδαν το θαύμα να πιστεύσουν στον Χριστό. Τότε ο έπαρχος, τυφλωμένος από το μίσος, διέταξε να την αποκεφαλίσουν και με αυτόν τον τρόπο ετελειώθη και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου.

Ο βίος και η πολιτεία της αγίας Μαρίνας μας δίνουν την αφορμή να τονίσουμε τα ακόλουθα.

Τα δημιουργήματα του Θεού είναι όλα «καλά λίαν». Το κακό που υπάρχει στον κόσμο δεν είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά αποτέλεσμα της αμαρτίας, της παρακοής του ανθρώπου στο θέλημα του Θεού και της αποστασίας του εκ της αιωνίου θείας ζωής.

Οι δαίμονες ήσαν φωτεινοί άγγελοι (το αγγελικό τάγμα του Εωσφόρου), αλλά εξέπεσαν από την Χάρη του Θεού και σκοτίσθηκαν εξ αιτίας της υπερηφανίας τους. Προσπαθούν δε με διάφορους τρόπους και ποικίλα τεχνάσμα να παρασύρουν και τους ανθρώπους μακριά από τον Θεό. Δεν μπορούν όμως να βλάψουν κανέναν, εάν φυσικά δεν παραδοθή σε αυτούς με την θέλησή του, ούτε να αποκτήσουν εξουσία επάνω σε εκείνον ο οποίος αγωνίζεται να ζη σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Βεβαίως, ο Θεός παραχωρεί κατά καιρούς στον διάβολο την εξουσία να πειράζη τους πιστούς, γιατί έτσι δοκιμάζεται η ελευθερία τους, δυναμώνει η πίστη τους, ισχυροποείται η θέλησή τους και επιδίδονται με μεγαλύτερο ζήλο στον πνευματικό αγώνα. Αλλά και μαθαίνουν να προσεύχονται, επειδή στους πειρασμούς ο άνθρωπος συνηθίζει να καταφεύγη στον Θεό, την Παναγία και τους Αγίους και να ζητά την δύναμή τους και την προστασία τους. Δηλαδή ο διάβολος, άθελά του, γίνεται διδάσκαλος προσευχής.

Στις μέρες μας, δυστυχώς, παρατηρείται το λυπηρό φαινόμενο της ενασχόλησης νέων ανθρώπων, ακόμη και παιδιών, με την σατανολατρεία και όλα όσα σχετίζονται με αυτήν, με την μουσική που εξυμνεί τον διάβολο η μεταμφιέζονται σε δαίμονες κ.λ.π. Αλλά και αρκετοί πιστοί, καθώς και Κληρικοί, προτιμούν, όπως αποδεικνύεται από τον γραπτό και τον προφορικό τους λόγο, να ασχολούνται περισσότερο με τον διάβολο και τον αντίχριστο, παρά με τον Χριστό, με αποτέλεσμα να δημιουργήται σύγχυση μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και φόβος στα παιδιά και στους ασθενεστέρους στην πίστη.

Το κήρυγμα της Εκκλησίας πρέπει να είναι θετικό, Χριστοκεντρικό, που σημαίνει ότι θα πρέπη να προβάλλη το πρόσωπο του Χριστού, να τονίζη το τι είναι ο Χριστός, αλλά και το πως μπορεί κανείς να αποκτήση υπαρξιακή κοινωνία μαζί Του. Ότι, δηλαδή, δεν είναι απλώς ένας καλός άνθρωπος, η ένας διδάσκαλος η ένας κοινωνικός επαναστάτης, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά ότι είναι ο Θεάνθρωπος Κύριος, το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, που ενώ είναι τέλειος Θεός, σαρκώθηκε και έγινε και τέλειος άνθρωπος, για να καταργήση τα έργα του διαβόλου και να λυτρώση τον άνθρωπο από την τυραννία της αμαρτίας, του διαβόλου και του θανάτου. Η κοινωνία με τον Χριστό κατορθώνεται μέσα στην Εκκλησία με την υπακοή, την μυστηριακή ζωή και την άσκηση.

Η υπερηφάνια απομακρύνει τον άνθρωπο από την Εκκλησία και την αληθινή λατρεία του Θεού και τον σπρώχνει στο να λατρεύη συνειδητά η ασυνείδητα τον διάβολο. Αντίθετα, δια της ταπεινώσεως επιτυγχάνεται «η κατά των δαιμόνων νίκη» και η σωτηρία.

ΠΗΓΗ:ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Μικρό αφιέρωμα στην Αγία Μαρίνα της Άνδρου

Ακούστε 3 διηγήσεις - μαρτυρίες και δείτε 1 βίντεο για θαύματα που σχετίζονται με την Αγία Μαρίνα και το μοναστήρι της στην Άνδρο.

1. Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας στον μικρό Ανδρέα από την Κύπρο

watch agia_marina_thauma_andreas.mp3

2. Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας στην κα. Ειρήνη Υφαντή

agia_marina_karkinos_pe912fm_opou_ghs_1.mp3 agia_marina_karkinos_pe912fm_opou_ghs_2.mp3

Οι παραπάνω ηχογραφήσεις είναι από την εκπομπή “Όπου γης” η οποία (εν έτει 2007) μεταδίδεται καθημερινά τα μεσάνυχτα στον ρ/φ σταθμό Πειραϊκή Εκκλησία 91,2 FM.

ΠΗΓΗ:Ζωντανό Ιστολόγιο

ΚΑΛΥΒΙΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ 31 Ιουλίου του 1944

Ξεκινούν την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009 το βράδυ στο Δημοτικό Διαμέρισμα Καλυβίων οι πενταήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις που είναι αφιερωμένες στη μνήμη των πενηνταεννέα πατριωτών που εκτελέστηκαν στις 31 Ιουλίου του 1944 στη Σιδηροδρομική γραμμή Αγρινίου-Κρυονερίου σε κοντινή απόσταση από τα Καλύβια.
Το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:
Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009
8:00 μ.μ. Παρουσίαση του βιβλίου
΄΄Καλύβια – Ιχνηλατώντας τον Καναδά΄΄
του Ιωάννη Διονυσάτου
Για το βιβλίο θα μιλήσουν :
Κων/να Μπάδα Καθηγήτρια Κοινωνικής Λαογραφίας Παν/μίου Ιωαννίνων
Ανδρέας Ζώης Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου
Κοντοθανάση Βάσω Φιλόλογος
Θα συντονίσει ο κ. Γιώργος Πανταζόπουλος Εργαστηρ.Καθηγητής Τ.Ε.Ι.
Πλατεία Δ.Δ Καλυβίων

9.30 μ.μ Εγκαίνια έκθεσης φωτογραφίας
΄΄Καλύβια : πρόσωπα, εικόνες, μνήμες . . . ΄΄
Δημοτικό Κατάστημα Καλύβια


Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009
9 30 μ.μ. Παράσταση Χορευτικών συγκροτημάτων
Συμμετέχουν: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αγρινίου
Χορευτικό τμήμα Δ.Δ Καλυβίων

10.30 μ.μ. Συναυλία
Τραγουδούν : Παναγώτης Λάλεζας – Θεοδοσία Στίγκα
Στο κλαρίνο ο Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος

Προαύλιο Δημοτικού Σχολείου Καλυβίων
Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009
9:00 μ.μ. Παράσταση Καραγκιόζη
(Πλατεία Δ.Δ Καλυβιών)

Κυριακή 26 Ιουλίου 2009
9:15 π.μ. Άφιξη επισήμων στο Δημοτικό Κατάστημα Καλυβιών
9:45 π.μ. Επίσημο Μνημόσυνο στον Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Καλυβιών
10.30 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στον τόπο της θυσίας
Κεντρική ομιλία από τον κ. Διονυσάτο Ιωάννη, δικηγόρο
Χαιρετισμοί εκπροσώπων των Αντιστασιακών Οργανώσεων
Κατάθεση στεφάνων


Απόδοση Τιμών από τη Φιλαρμονική του Δήμου Αγρινίου.

ΠΗΓΗ:agrinionews

Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος:Υπάρχομεν ως Εκκλησία δια τον άνθρωπον και την κτίσιν.

Κατά τους λόγους του Κυρίου ολίγον προ του Πάθους Αυτού, η κατά το πρότυπον της Αγίας Τριάδος ενότης των μαθητών Του έχει ως σκοπόν “ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι Συ με απέστειλας” (Ιωάν. 17, 21). Η Εκκλησία, ούσα “καθολική”, εκτείνεται μεταφέρουσα την αγάπην του Θεού προς πάντας ανθρώπους και προς αυτήν την υλικήν δημιουργίαν. Υπάρχομεν ως Εκκλησία ουχί δι αυτούς, αλλά δια τον άνθρωπον και την κτίσιν.
Προσφέρομεν την Θείαν Ευχαριστίαν “υπέρ της οικουμένης” και υπέρ όλης της κτίσεως. Δεν δυνάμεθα, συνεπώς, αυταρέσκως και φιλαρέσκως να αδιαφορώμεν δια τους εκτός των τειχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας ευρισκομένους, ικανοποιούμενοι και καυχώμενοι ότι ημείς “εύρομεν την αλήθειαν”.

Η εορτή της Αγίας Μαρίνας στο Ναό της στην ΚΑΜΑΡΟΥΛΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΚΑΜΑΡΟΥΛΑΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

• ΠΕΜΠΤΗ 16 ΙΟΥλΙΟΥ 2Ο09, 7:30 μ.μ.
1. Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός µετ' αρτοκλασίας. Θα οµιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχ.π.Επιφάνιος Καραγεώργος Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ιεράς Μητροπολέως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
• ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΟΥλΙΟΥ 2Ο09, 7-10.15 π.μ..
1. Όρθρος- Πανηγυρική Θεία Λειτουργία κατά την οποία θα ιερουργήσει και θα οµιλήσει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχ.π. Παύλος Ντανάς Ιεροκήρυκας Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
2. Το εσπέρας και ώρα 7:30µ.µ Μέγας Εσπερινός και Ιερά Παράκληση προς την Αγία Μαρίνα

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΚΑΙ Η ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις κατά της εκτροπής του Αχελώου σε Αγρίνιο και Άρτα. Συγκεκριμένα την Παρασκευή 10/7 έγινε συζήτηση και προβολή ντοκιμαντέρ στο Αυτοδιαχειρζόμενο στέκι Αγρινίου. Οι δράσεις στο Αγρίνιο συνεχίστηκαν και το Σάββατο 11/7 με συγκέντρωση –συναυλία διαμαρτυρίας στην γέφυρα του Αχελώου, στον Στράτο. Είναι η γέφυρα που είναι στην είσοδο του Αγρινίου όταν κάποιος έρχεται από τα Ιωάννινα.

Αυτή τη εβδομάδα και συγκεκριμένα την Παρασκευή στις 17/7 και στις 8:00μμ θα γίνει εκδήλωση για το έγκλημα του Αχελώου στην Άρτα, στην πλατεία Σκουφά απέναντι από την Παρηγορήτισσα. Η εκδήλωση εκεί θα περιλαμβάνει προβολή βίντεο και στην συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση.

Οι εκδηλώσεις θα συνεχιστούν στην Αθήνα την Πέμπτη στις 23/7 και 8:00μμ στο λόφο του Στρέφη, όπου θα γίνει εκδήλωση-συζήτηση με θέμα τον Αχελώο και ενάντια στην εκτροπή του.

Τέλος όλες οι εκδηλώσεις θα καλέσουν σε συμμετοχή στην πορεία ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου που θα γίνει τον Αύγουστο στο φράγμα της Μεσοχώρας.

Οι εκδηλώσεις διοργανώνονται από:

-Πρωτοβουλία αγώνα από το λόφο του Στρέφη για την Γη και την ελευθερία.

-Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο

-Ανοιχτή Συνέλευση (Άρτα)

ΠΗΓΗ: athens.indymedia.org