Επιστρέφοντας απο Όρος.. (μέρος Β ΄ )

Τα χείλη μας ακόμα είναι ζεστά από το χθεσινό πιο ιερό χειροφίλημα της ζωής μας …αυτό της Αγίας Μαγδαληνής .Χέρι που άγγιξε Εκείνον δεν μπορεί παρά να ζεσταίνει τα χείλη, να θερμαίνει τις ψυχές …Φτάσαμε στον αρσανά της Γρηγορίου. Η παιδική χαρά του Αγίου όρους …Έτσι την αποκαλούσε γλυκά ο Γέροντας Παϊσιος θέλοντας να δείξει την αγνότητα και την θαυμαστή παιδικότητα των Μοναχών της.. Σε αυτήν την παιδική χαρά όμως το πιο σημαντικό παιχνίδι που παίζεται ,είναι αυτό της ζωής …μιας ζωής που παλεύει …να χαμογελάσει ξανά …να αισθανθεί δυνατή …μα κυρίως απεξαρτημένη … από όλα τα άλλα πλην του Θεού ..Σ ΄ Εκείνον και την Σπλαχνική Μητέρα του αναθέτουν καθημερινά τις ελπίδες τους όλα τα παιδιά που παλεύουν …καθημερινά με τον Θεό ελπίζοντας πως τελικά θα χάσουν …τα παιδιά του προγράμματος απεξάρτησης της Γρηγορίου …πιασμένα από το χέρι με μάτια που διψούν για αγάπη πηγαίνουν πρόθυμα στα δικά τους διακονήματα, συμπαρίστανται το ένα στο άλλο σου μιλούν με αγάπη και κάνουν μετάνοιες συνεχώς μπροστά στα πόδια του Χριστού …δίνοντας κουράγιο σε σένα που στην αρχή αμήχανα τα κοιτάς…Ο Ηγούμενος της Μονής μια από τις πλέον σεβάσμιες Αγιορείτικες μορφές …ο Πατήρ Γεώργιος Καψάνης …μια πολυδιάστατη προσωπικότητα που στο πρόσωπό του ενώνει το χθες και το σήμερα του Μοναχισμού, με τον σοφό του λόγο …μια διαρκής υπενθύμιση της δικής μας επίγειας αποστολής ,της Θεώσεως ...Ας έχουμε την ευχή του ... Οι μορφές των Πατέρων Φιλοθέου ,Φιλαρέτου ,Ιγνατίου , Σιλουανού ,Αρτεμίου,Δαμιανού , αλλά και όλων των υπολοίπων σου μεταδίδουν το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα της πίστης μας και ανεπιτήδευτα σου θυμίζουν τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και τον δικό του ξεχωριστό χαιρετισμό :Χριστός Ανέστη …χαρά μου ! Το λαδάκι από το καντηλάκι της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας ,μιας από τις προστάτιδες της Μονής αποτελεί το πιο αποτελεσματικό και σίγουρο φάρμακο για κάθε πόνο ψυχής τε και σώματος …ενώ το... Κανόνα Πίστεως και εικόνα πραότητος ..σε ήχο τέταρτο έχει μια ιδιαίτερη κατάνυξη κάθε φορά που ψέλνεται προς τιμήν του …Φρουρού και Σκεπαστή των ναυτικών και της Μονής … Καθισμένοι στο αρχονταρίκι το επόμενο πρωινό συζητούμε για το μυστήριο του Θανάτου με αφορμή την από βραδύς ομιλία του Γέροντος Ιγνατίου ..Μας πλησιάζει ένα νέο παλικάρι γύρω στα 25 …μας μιλά σε σπαστά αγγλικά …φαίνεται καλόκαρδος και διψασμένος να μάθει …Μένουμε άφωνοι όταν μας διηγείται το πώς έφτασε στο Άγιο Όρος από την μακρινή Αργεντινή …-Μόλις τελείωσα τις σπουδές μου στην Νομική ..έχω ιδρύσει δυο οργανισμούς στην πατρίδα μου , μη κερδοσκοπικούς για τα άπορα παιδιά…η μητέρα μου έκανε δώρο για την αποφοίτησή μου ένα ταξίδι στην Ελλάδα …Όταν κατέβηκα από το αεροπλάνο αγόρασα έναν ταξιδιωτικό οδηγό και ανοίγοντάς τον έπεσα πάνω στο Άγιο Όρος …απογοητεύτηκα όταν είδα ότι χρειάζεσαι ένα εξάμηνο για να το επισκεφτείς …μα τα κατάφερα και να που βρίσκομαι εδώ και μιλώ μαζί σας …Συγκλονίστηκα όταν άκουσα το όνομά του …όνομα ενός Αγίου προτύπου μετανοίας για κάθε Χριστιανό Ορθόδοξο …Αυγουστίνος …Ξέρεις την Ιστορία του; τον ρώτησα …Όχι πες μου σε παρακαλώ για αυτόν τον Άγιο … Στάσου του λέω και παίρνω από την βιβλιοθήκη ένα από τα πιο υπέροχα βιβλία της Μονής Παρακλήτου :Χαρίσματα και χαρισματούχοι .. Όσο μπορούμε πιο πειστά του μεταφράζουμε μαζί με τον συνοδοιπόρο μου Μιχάλη το παρακάτω απόσπασμα : ……Όταν ο ιερός Αυγουστίνος ήταν μικρός, αρρώστησε και κινδύνεψε να πεθάνη. Σκέφθηκαν τότε να τον βαφτίσουν. Η μητέρα του όμως προέβλεπε τους δυνατούς πειρασμούς που θ’ αντιμετώπιζε στη νεότητά του και γι’ αυτό ανέβαλε τη βάφτισή του. Μαζί με το γάλα της η ευσεβής μητέρα φρόντισε να μεταδώση στο παιδί της και την ευσέβεια. Διέκρινε όμως σ’ αυτό τον χαρακτήρα του πατέρα του και διαισθανόταν τον κίνδυνο που θα διέτρεχε η ψυχή του μέσα στη διεφθαρμένη κοινωνία εκείνης της εποχής. Όσο μεγάλωνε ο γιος της , μεγάλωναν τα πάθη του και τα όργιά του. Η προσευχή της μητέρας ανέβαινε πύρινη στον θρόνο του Θεού, αλλά φαινόταν πως δεν εισακούεται. Ο Αυγουστίνος πηγαίνει στην Καρχηδόνα για να σπουδάση. Εκεί ψήνεται στο σεξουαλικό καμίνι της διεφθαρμένης πόλεως. Η μητέρα μαθαίνει ότι ο γιος της παραστράτησε , και τρέχει ταραγμένη νομίζοντας ότι η παρουσία της θα τον συγκρατήση. Δυστυχώς τα λόγια και τα δάκρυά της δεν συγκινούν πια την καρδιά του Αυγουστίνου. Δεν χάνει όμως το θάρρος της. Προσπαθεί υπομονετικά να διεγείρη στην ψυχή του την αποστροφή για την αμαρτία. Το αποτέλεσμα είναι πάλι αρνητικό, αλλά η πιστή μητέρα δεν απελπίζεται. « Προσεύχεται εκτενέστερον » και χύνει δάκρυα περισσότερα απ’ αυτά που χύνουν οι μητέρες για τον θάνατο των παιδιών τους. Πόση πικρία δοκιμάζει όταν μαθαίνη ότι ο γιος της έχει σε ηλικία δεκαοκτώ ετών εταίρα και εξώγαμο παιδί! Ελπίζει όμως στη μετάνοιά του. Η ελπίδα αυτή μαζί με τη δυνατή πίστη τη συγκρατούν. - Μια μέρα παιδί μου, του λέει, θα έρθης εκεί που είμαι εγώ. Νέα θλιβερή είδηση καταφθάνει από την Καρχηδόνα. Ο Αυγουστίνος έγινε αιρετικός – μανιχαίος ! Φίδι φαρμακερό δάγκωσε τη Μόνικα, η οποία αυτή τη φορά λυγίζει. Πηγαίνει ξανά μόνη της στην Καρχηδόνα , κλαίει, θρηνεί, ικετεύει. Όλα όμως πάνε χαμένα. Μοναδική παρηγοριά κι ελπίδα της είναι η προσευχή. Μέρα- νύχτα παλεύει με τον Θεό. Καταφεύγει σε κάποιον επίσκοπο, ο οποίος τη συμβουλεύει και την παρηγορεί. Τέλος της λέει: - Πήγαινε στην ευχή του Θεού , παιδί μου. Ποτέ δεν θα χαθή ο γιός τόσων δακρύων! Ο Θεός όμως θέλει να δοκιμάση περισσότερο την ιώβεια υπομονή της . Ο Αυγουστίνος της είπε ότι θα πάη στην Ιταλία. Η Μόνικα , αφού δεν μπορεί να τον μεταπείση, αποφασίζει να πάη μαζί του. Κατεβαίνουν στο λιμάνι, αλλά εκείνος την ξεγελά και εξαφανίζεται . Ταξιδεύει μόνος. Η μητέρα ξημερώνεται στην προσευχή , πνιγμένη στα δάκρυα. Με ραγισμένη καρδία , αλλά με γενναίο φρόνημα, υψώνει τα μάτια στον ουρανό , κι ύστερα αγναντεύει το πέλαγος. - Κύριε ! φωνάζει. Αφήνω το παιδί μου στον ωκεανό της ευσπλαχνίας Σου. Τα κύματα της χάριτός Σου ας το οδηγήσουν στο λιμάνι Σου. Γέρασε η Μόνικα στη σχολή της υπομονής και της ελπίδος. Αντί να επιμένη την επιστροφή του ασώτου υιού, βάλθηκε η ίδια να τον κυνηγά σε στεριές και θάλασσες. Εγκαταλείπει την Αφρική και έρχεται στα Μεδιόλανα ( Μιλάνο) για την τελική επίθεση. Στα Μεδιόλανα ζει το γλυκοχάραμα της επιστροφής του ασώτου. Η μία χαρά διαδέχεται την άλλη : ο Αυγουστίνος αηδίασε τους μανιχαίους και τους εγκατέλειψε. Με βαθιά συγκίνηση τον βλέπει να συχνάζη στα κηρύγματα του αγίου επισκόπου Αμβροσίου και να μιλά γι’ αυτόν με σεβασμό και εκτίμηση. Ο Αυγουστίνος παλεύει. Τα δεσμά της αμαρτίας χαλάρωσαν , αλλά ακόμη δεν έσπασαν. Γι’ αυτό τελικά μνηστεύεται. Τέσσερις γυναίκες τον πολιορκούν εκείνη την εποχή. Δύο ερωμένες , η μνηστή και η μητέρα του. Παλεύουν κι οι τέσσερις να τον κατακτήσουν. Τέλος νικά η μητέρα του , ο άνθρωπος της προσευχής και των δακρύων, της υπομονής και της ελπίδος. Εκείνη που νίκησε τον ατίθασο σύζυγο και τη δύστροπη πεθερά, νίκησε τώρα τον γιό της ύστερα από τριάντα χρόνια αγώνος και προσευχής. Ο Αυγουστίνος παίρνει σταθερή απόφαση να επιστρέψη στον Χριστό και ν’ αφοσιωθή στο έργο της Εκκλησίας Του. Ποιος μπορεί να νιώση τη χαρά της Μόνικας την ώρα που βαπτιζόταν ο γιός της ; Εδώ τελείωσε η αποστολή της. Είδε πια το παιδί της στην αγκαλιά του Κυρίου. - Νυν απολύεις την δούλην Σου, Δέσποτα, εν ειρήνη, ψελλίζει συγκινημένη. Μητέρα και γιός επιστρέφουν στην Αφρική. Στην Όστια, στις εκβολές σταθμεύουν σε μια φιλική έπαυλη για να ξεκουραστούν. Εκεί η Μόνικα αρρωσταίνει και σε λίγες μέρες, σε ηλικία 56 ετών, παραδίδει το πνεύμα της « εν ειρήνη » στον Δέσποτα Χριστό. Ο Κύριος είχε εκπληρώσει και την τελευταία επιθυμία της…. Το πρόσωπο του... Καθολικού Αργεντίνου φίλου μας είχε αλλοιωθεί …Τι σου συμβαίνει ;τον ρωτήσαμε …και η αποκάλυψή του μας συντάραξε συθέμελα …την μητέρα μου ....την λένε Μόνικα !!!!αλλά δεν έχει ιδέα για όλα αυτά !!!μας είπε….
(συνεχίζεται )

πηγή:Έν τώ φωτί σου οψόμεθα Φώς

Ημερίδα με θέμα: "Η συμβολή των Ελλήνων Κληρικών στον Ελληνικό Διαφωτισμό και στην αναγέννηση των Θετικών Επιστημών"

Σήμερα απο το πρωί έως το απόγευμα,

στό Διορθόξο Κέντρο στην Ιερά Μονή Πεντέλης
υπό την αιγίδα της Ιεράς Συνόδου, με φορέα την Ειδική Συνοδική Επιτροπή Παρακολουθήσεως Ευρωπαϊκών Θεμάτων
και με την συνεργασία:

α) της Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, β) του Γραφείου της Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, γ) του Αστεροσκοπείου Αθηνών και δ) του Ευγενιδείου Ιδρύματος,

θα πραγματοποιηθεί Ημερίδα με γενικό θέμα:

«Η συμβολή των Ελλήνων Κληρικών στον Ελληνικό Διαφωτισμό και στην αναγέννηση των Θετικών Επιστημών»,

εξ‘ αφορμής του γεγονότος ότι το έτος 2009 αφιερώθη στην αστρονομία με την συμπλήρωση τετρακοσίων χρόνων από την πρώτη παρατηρήση από τον Γαλιλαίο με τηλεσκόπιο των ουρανίων σωμάτων,
κατά το ακόλουθο Πρόγραμμα:

8 - 8.30: Προσέλευση Συνέδρων

8.30-9.30 : Τελετή Ενάρξεως.

-Προσευχή.

-Προσφώνησις του Προέδρου της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Σεβασμιω-τάτου Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ.

-Ανάγνωση Μηνύματος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου.

-Προσφωνήσεις των Διευθυντών των Γραφείων των Αντιπροσωπειών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα.

-Προσφωνήσεις των Προέδρων του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και του Ευγενιδείου Πλανηταρίου Ιδρύματος.
Α’ Συνεδρία

Πρόεδρος: Ο Διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κ. Χρήστος Ζερεφός

09.30 - 10.00: Α’ Εισήγηση.

Θέμα: «Οι Ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού» (Ψαλμ. 18-2).

Εισηγητής: Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος.
10.00- 10.30: Β’ Εισήγηση. Θέμα: «Η συμβολή των Λογάδων του Γένους και των Κληρικών στην ανάπτυξη των Θετικών Επιστημών».

Εισηγητής: Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.

10.30- 11.00 Συζήτηση επί των εισηγήσεων.

11.00-11.30 Διάλειμμα.
Β’ Συνεδρία

Πρόεδρος: Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
κ. Νικόλαος.

11.30-12.00: Γ’ Εισήγηση.

Θέμα: «Σχέσεις Ηλίου και Γης».

Εισηγητής: Ο Ελλογιμώτατος κ. Χρήστος Ζερεφός, Διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

12.00-12.30: Δ’ Εισήγηση. Θέμα: «Η προσφορά των Βυζαντινών στις θετικές Επιστήμες».

Εισηγητής: Ο Ελλογιμώτατος κ. Ευστράτιος Θεοδοσίου, Αναπληρωτής Καθηγητής της Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

12.30-13.00: Ε’ Εισήγηση.
Θέμα: «Θεολογία και σύγχρονη Φυσική»

Εισηγητής: Ο Ελλογιμώτατος κ. Μάνος Δανέζης, Επίκουρος Καθηγητής της Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

13.00-14.00: Συζήτηση.

Γ’ Συνεδρία.
Πρόεδρος: Ο Ελλογιμώτατος κ. Διονύσιος Σιμόπουλος, Διευθυντής του Πλανηταρίου Ευγενιδείου Ιδρύματος.

15.30-16.00: ΣΤ’ Εισήγηση.
Θέμα: «Βυζαντινή Αστρονομία»

Εισηγητής: Ο Ελλογιμώτατος κ. Εμμανουήλ Πάσχος
Καθηγητής της Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου
Ντόρντμεντ της Γερμανίας.

16.00-16.30: Ζ’ Εισήγηση
Θέμα: «Από τον κύκλο στην έλλειψη, οι διαχρονικές σχέσεις Φιλοσοφίας, Θεολογίας και Επιστήμης».

Εισηγητής: Η Ελλογιμώτατη κ. Μαρία Παπαθανασίου, Αναπληρώτρια
Καθηγήτρια της Μαθηματικής
Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

16.30-17.00: Η’ Εισήγηση
Θέμα: «Οι Επιστήμες του ποσού και η Θεολογία».

Εισηγητής: Ο Ελλογιμώτατος κ. Νικόλαος Πολίτης, Ομότιμος Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

17.00- 17.30 Θ’ Εισήγηση

Θέμα: «Μελλοντική εξέλιξη του Σύμπαντος»

Εισηγητής: Ο Ελλογιμώτατος κ. Γεώργιος Κοντόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής της Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

17.30-18.00: Συζήτηση - Λήξη της Ημερίδας

Σκοπός της Ημερίδας είναι:
Η προβολή της συμβολής των Ελλήνων Κληρικών στον Ελληνικό Διαφωτισμό και την αναγέννηση των Θετικών Επιστημών, η οριοθέτηση θεολογίας και επιστήμης και ότι η Ορθόδοξη Θεολογία δεν βρίσκεται σε αντίθεση με την επιστήμη και επιπλέον για να παρουσιασθούν οι αρχές της ερμηνείας και της κατανόησης των αστρονομικών φαινομένων της Αγίας Γραφής.

Διαστάσεις κρίσης λαμβάνει η υπόθεση του Σταυρού στην Ιταλία: του Αντώνη Τριανταφύλλου

Σκανδαλώδεις διαστάσεις λαμβάνει στην Ιταλία η υπόθεση με την αποκαθήλωση των σταυρών από τις σχολικές αίθουσες.

Κυβέρνηση και Βατικανό στηλιτεύουν την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και εκτοξεύουν πυρά ακόμα και κατά της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αμφισβητώντας ευθέως τον ενοποιητικό της χαρακτήρα.

Ένα είκοσιτετράωρο μετά την δημοσιοποίηση της πρωτόδικης απόφασης του ΕΔΑΔ παρενέβη ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ο οποίος τάχθηκε υπέρ της ανάρτησης σταυρών σε σχολικές αίθουσες. Ο Ιταλός πρωθυπουργός στηλίτευσε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τη σχετική απαγόρευση αναφέροντας χαρακτηριστικά

«Αυτή η απόφαση είναι απαράδεκτη για εμάς τους Ιταλούς. Πρόκειται για μία από αυτές τις αποφάσεις που μας κάνουν να αμφιβάλλουμε για την κοινή λογική της Ευρώπης».

Πρόσθεσε μάλιστα, ότι «Είμαστε μία χώρα όπου δεν μπορούμε να μη μας πούνε χριστιανούς». Λίγες ώρες νωρίτερα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και το Βατικανό δια του υπουργού Εσωτερικών Καρδινάλιου Ταρτσίζιο Μπερτόνε καυτηρίασε τη σχετική απόφαση του ΕΔΑΔ για την αποκαθήλωση των σταυρών από τα ιταλικά σχολεία.

«Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου για απαγόρευση της ανάρτησης σταυρών στις σχολικές αίθουσες στην Ευρώπη δεν μας αφήνει παρά τις κολοκύθες του Χάλογουϊν» ελεεινολόγησε ο δεύτερος στην ιεραρχία του Βατικανού. «Αυτή η Ευρώπη της 3ης Χιλιετίας δεν μας αφήνει ελεύθερες παρά μόνον τις κολοκύθες από καινοφανείς γιορτές», όπως αυτή του Χάλογουϊν, που έχει στηλιτεύσει ως αντιχριστιανική το Βατικανό, «και μας αφαιρεί τα πλέον αγαπητά μας σύμβολα», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο καρδινάλιος κατά τη διάρκεια επίσκεψής του σε νοσοκομείο της Ρώμης. «Δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τη λύπη μας» για την απόφαση αυτή και «να διερευνήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να διατηρήσουμε τα σύμβολα της πίστης μας για εκείνους που πιστεύουν και για τους άλλους», τόνισε ο καρδινάλιος, αφήνοντας αιχμές για την σχεδόν ομόφωνη καταδίκη της Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τους Εσταυρωμένους στις σχολικές αίθουσες.

Το δεξί χέρι του Πάπα τόνισε επίσης πως «εκτιμά ιδιαίτερα» την έφεση που κατέθεσε το ιταλικό κράτος κατά της απόφασης αυτής.

Από την πλευρά του, το όργανο της Καθολικής Εκκλησίας Οσερβατόρε Ρομάνο τονίζει πως η γνωστή αριστερή συγγραφέας Νατάλια Γκίνζμπουργκ έγραφε ήδη από το 1988 στην αριστερή εφημερίδα Ουνιτά: «ο Εσταυρωμένος δεν δημιουργεί καμία διάκριση. Είναι βουβός. Αποτελεί την εικόνα της χριστιανικής επανάστασης, η οποία διέδωσε σε ολόκληρο τον κόσμο την ιδέα της ανθρώπινης ισότητας, που έως τότε ήταν άγνωστη». Αυτά τα λόγια, «20 χρόνια πρωτύτερα, εκφράζουν ένα αίσθημα που ακόμη συμμερίζεται ευρέως ο κόσμος στην Ιταλία», τονίζει η καθολική εφημερίδα, για την οποία το Δικαστήριο του Στρασβούργου «έχοντας ως πρόθεση να υπερασπίσει τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, κατέληξε να θέσει εν αμφιβόλω τις ρίζες από τις οποίες βλάστησαν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα».

Η απόφαση των ευρωπαίων δικαστών «φαίνεται να εμπνέεται από μία ιδέα της εκκοσμίκευσης του Κράτους, η οποία επιβάλλει να τεθεί στο περιθώριο η συμβολή της θρησκείας στον δημόσιο βίο», όταν απεναντίας «είναι μέσα από την αποδοχή και τον σεβασμό των διαφορετικών ταυτοτήτων που προασπιζόμαστε την ιδέα του λαϊκού Κράτους».

πηγή:ΑΜΗΝ

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ"

φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας

O Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ομίλησε πριν λίγες ώρες στο Brookings Institut στην Ουάσινγκτον, αναπτύσσοντας το θέμα: Saving the soul of planet.

Ο "πράσινος" Πατριάρχης έδωσε το σύνθημα: "Τώρα είναι καιρός να σωθεί η ψυχή του Πλανήτη. Δεν υπάρχει άλλη μέρα από τη σημερινή, άλλη ώρα, άλλη στιγμή. Ας κάνουμε την αρχή τώρα"!

πηγή:Φώς Φαναρίου

Πρόγραμμα εορτής Αγίου Νεκταρίου στήν Αίγινα

Διαβάζουμε Πολιτεία....

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης: "Ο καλός εργάτης της πρώτης ώρας. Ο πιστός οικονόμος των θείων μυστηρίων"

Απολυτίκια

Ήχος Πλ. Του Α. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αναλήψεως μάνδρας σεπτόν δομήτορα, χαροποιού πένθους μύστην,
καρδιακής προσευχής, ταπεινώσεως και νήψεως το έσοπτρον,
ύμνοις, Γεώργιον, πιστοί, ώσπερ ομολογητών, τιμήσωμεν νέον εύχος,
βοώντες, φρούρει θεόθεν, σημειοφόρε, τους ικέτας σου.

Έτερον ήχος Δ. Ταχύ προκατάλαβε.

Εκ Πόντου ανέτειλας, ώσπερ αστήρ φαεινός,
την Δράμαν εφώτισας, ταις διδαχαίς σου σοφέ, τη ισαγγέλω πολιτεία σου.
Όθεν τοις προσιούσι, τη αγία Μονή σου, νέμεις ειρήνην, και παντοίας ιάσεις’
ως έχων παρρησίαν προς Χριστόν, Γεώργιε, πατήρ ημών Όσιε.

Κοντάκιον. Τον ζηλωτήν Ηλίαν.

Αργυρουπόλεως ένθεον βλάστημα, και Γεωργίας σεπτόν ενδιαίτημα,
ο εν τη Δράμα ασκήσας ως άσαρκος, και αγιάσας μονήν Αναλήψεως,
ημών ίσθι φύλαξ, Γεώργιε.

Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος"Ο Άγιος άφησεν υπογραμμόν ενθέου βίου και υπόδειγμα ακριβούς μιμήσεως του Χριστού και συσταυρώσεως μετ’ Αυτού"

ΟΜΙΛΙΑ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΔΡΑΜΑΣ

κατα τίς εορτάσθηκές ακολουθίες,
αγιοκατάταξης του νέου οσίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας,

του Γεωργίου του Καρσλίδη του Ομολογητού.

-2 Νοεμβρίου 2008-

Ιερώτατε Μητροπολίτα Δράμας και αγαπητέ Αδελφέ και Συλλειτουργέ κύριε Παύλε,

Ιερώτατοι άγιοι αδελφοί,

Οσιωτάτη Καθηγουμένη συν πάση τη Ιερά της Μονής Αδελφότητι,

Δόξα τω εν τοις Αγίοις Αυτού ενδοξαζομένω Θεώ!

Με αισθήματα βαθείας συγκινήσεως και πνευματικής αγαλλιάσεως ευρισκόμεθα εν μέσω υμών εις το ιερόν Σεμνείον σας, ευλαβείς προσκυνηταί του εν δόξη Αναληφθέντος Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Ήλθομεν από την εν Κωνσταντινουπόλει αγίαν και μαρτυρικήν Καθέδραν της Ορθοδοξίας, κομίζοντες την ευλογίαν, την αγάπην και την στοργήν της Μητρός Εκκλησίας προς την Αδελφότητα της Μονής, επί τη ευκαιρία τόσον της τριακοστής δευτέρας επετείου από της επισήμου αναγνωρίσεως αυτής ως Γυναικείας Κοινοβιακής Μονής, όσον, το και κυριώτερον, και του πρώτου εορτασμού της μνήμης, ως επισήμως ανεγνωρισμένου πλέον, Πατριαρχική και Συνοδική αποφάσει και Πράξει, Αγίου της Εκκλησίας, του κτίτορος του Ναού και του πρώτου κτιριακού πυρήνος αυτής Οσίου Γεωργίου του Καρσλίδου, του εξ Αργυρουπόλεως του Πόντου.

Ο τόπος ούτος ηγιάσθη πλουσίως από τα χαριτόβρυτα ιερά λείψανα του Αγίου βεβαίως, αλλά και προ της μακαρίας τελευτής του, από τους μεγάλους ασκητικούς αγώνας, τας θεοπειθείς προσευχάς, τας ατελευτήτους νηστείας και αγρυπνίας, την εκτενεστάτην αγάπην προς τον Θεόν και τους ανθρώπους, τας υπέρ δύναμιν ελεημοσύνας, τας χριστομιμήτους υπομονάς, την θεοτερπή ανεξικακίαν, την υψοποιόν ταπείνωσιν και την πεπαρρησιασμένην χριστιανικήν ομολογίαν του αξιοθέου Γεωργίου, ο οποίος εκ νεότητος αυτού «τα στίγματα του Κυρίου Ιησού εν τω σώματί» του εβάσταζεν (πρβλ. Γαλ. 6: 17).

Όντως ο μακάριος ιερεύς και ασκητής,

τον σύντομον επί γης βίον του διήλθεν εν παντί συνιστών εαυτόν ως Θεού διάκονος, κατά το αποστολικόν, «εν υπομονή πολλή, εν θλίψεσιν, εν ανάγκαις, εν στενοχωρίαις, εν πληγαίς, εν φυλακαίς, εν ακαταστασίαις, εν κόποις, εν αγρυπνίαις, εν νηστείαις, εν αγνότητι, εν γνώσει, εν μακροθυμία, εν χρηστότητι, εν Πνεύματι Αγίω, εν αγάπη ανυποκρίτω, εν λόγω αληθείας, εν δυνάμει Θεού, ..., δια δόξης και ατιμίας, δια δυσφημίας και ευφημίας, ως πλάνος και αληθής, ως αγνοούμενος και επιγινωσκόμενος, ..., ως πτωχός πολλούς δε πλουτίζων, ως μηδέν έχων και πάντα κατέχων» (πρβλ. Β Κορ. 6: 4-10). Πάντα τα στοιχεία του βίου του παραπέμπουν εις αρχαία Συναξάρια και Γεροντικά, ενθυμίζοντα μεγάλους παλαιούς Οσίους και Ομολογητάς.

Έδωκε τα πάντα εις τον Θεόν, έζη μόνον δια τον Θεόν, όλη του η ζωή ήτο μία ατελείωτος θεία Ευχαριστία, και Εκείνος εδέχθη την όλην πολιτείαν του ως μύρον εκκενωθέν και ευώδες θυμίαμα ενώπιόν Του, δεκτόν υπέρ πάσαν ολοκάρπωσιν. Δια τούτο και τον εδόξασε δια πλείστων σημείων, και ζώντα και μετά την αγίαν κοίμησίν του.

Μάρτυρες των θαυμασίων της Χάριτος των επιτελουμένων δια του Αγίου Γεωργίου τούτου του Νέου δεν υπάρχουν μόνον εις την περιοχήν της Μακεδονίας, αλλά και εις τα απώτατα σημεία της γης, οι οποίοι και ευχαριστούν τον Θεόν, διότι εις τας χαλεπάς ημέρας ημών, κατά τας οποίας ο φόβος του Θεού υπελείφθη και η αγάπη εψύγη, ο ουρανόφρων δούλος Του Γεώργιος, με αιματηράν φιλοτιμίαν, διέσωσε πλήρως την αλήθειαν του ανθρωπίνου προσώπου και του αιωνίου προορισμού αυτού, κήρυξ γενόμενος πειστικότατος της θείας αγάπης και της εν Χριστώ σωτηρίας.

Ταύτα πάντα συνιστούν μίαν μοναδικήν ευεργεσίαν και ανεξάντλητον ευλογίαν δια την Αδελφότητα και τον πέριξ λαόν, αλλά και μίαν ιεράν παρακαταθήκην και σπουδαίαν πνευματικήν κληρονομίαν, την οποίαν, ως καλώς εδιδάχθητε υπό της μακαριστής Γεροντίσσης και πρώτης Καθηγουμένης Ακυλίνας και του αοιδίμου Μητροπολίτου σας κυρού Διονυσίου, προσώπων ιδιαιτέρως νηφόντων και γρηγορούντων πνευματικώς, έχετε υποχρέωσιν όχι μόνον να διακρατήσητε ευλαβώς, αλλά και να επαυξήσητε μετά θυσιαστικής σπουδής και επιμελείας.

Ο Άγιος άφησεν υπογραμμόν ενθέου βίου και υπόδειγμα ακριβούς μιμήσεως του Χριστού και συσταυρώσεως μετ’ Αυτού.

Εφρόντισεν επίσης δια των προς Κύριον πρεσβειών του και δια την διαδοχήν Ηγουμένης και Ποιμενάρχου δια προσώπων εχόντων «νουν Χριστού» και πολλήν αγάπην δια την Αδελφότητα, ήτοι της Γεροντίσσης Πορφυρίας και του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Παύλου.

Είμεθα δε απολύτως βέβαιοι ότι πάντοτε κινείται μυστικώς ανάμεσά σας, εμπνέων, υπομιμνήσκων, στηρίζων, παρηγορών, βοηθών, προστατεύων εξ ορατών και αοράτων εχθρών και κινδύνων, θερμαίνων την προσευχήν, τον ένθεον ζήλον και την φιλαδελφίαν, χαίρων επί τη προκοπή σας και πρεσβεύων αδιαλείπτως προς Κύριον τα προς σωτηρίαν σας.

Πολλοί θα σας εζήλευον πράγματι δια τον τοιούτον ουράνιον και ανεξάντλητον θησαυρόν σας. Δότε δόξαν και ευχαριστίαν τω Θεώ και λέγετε πάντοτε:

«Ο Θεός Γεωργίου βοήθει ημίν!».

Έχετε -έχομεν- ακόμη μακράν οδόν μέχρι το άγιον τέρμα, το οποίον ευρίσκεται δεξιά του Θρόνου της Μεγαλωσύνης του Θεού, όπου πρώτος ανήλθεν ενδόξως δια της Αναλήψεως Αυτού ο Θεάνθρωπος, εγκαθιδρύσας εκεί την αναπλασθείσαν ανθρωπίνην φύσιν, ψυχή και σώματι, και όπου ευρίσκεται η θέσις πάντων των ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών, των καλώς αθλησάντων και αξιουμένων στεφάνου αφθίτου και θείας δόξης.

Σας ευχαριστούμεν θερμότατα δια την ωραίαν υποδοχήν, τους καλούς λόγους σας και πάσας τας προς ημάς, την τιμίαν ημών Συνοδείαν και το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, εκδηλώσεις ευλαβείας και αφοσιώσεως. Από καρδίας ευχόμεθα όσα εύφημα, όσα θυμήρη, όσα σωτήρια εις μίαν εκάστην εκ της Αδελφότητος, από της Οσιωτάτης Καθηγουμένης μέχρι και της τελευταίας δοκίμου, και, βεβαίως, εις τον πνευματικόν και εφημέριον της Μονής, απονέμοντες υμίν ολόθυμον την Πατριαρχικήν ημών ευλογίαν και Πατρικήν ευχήν.

Να είσθε ως ελαία κατάκαρπος εν τη Εκκλησία, σέμνωμα του Ιερωτάτου Ποιμενάρχου σας και χαρά του πιστού λαού της περιοχής. Μη λησμονήτε δε να ποιήτε μνείαν εις τας προσευχάς σας της πάντοτε εσταυρωμένης Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, του Κυρηναίου της Πατριάρχου, των περί αυτόν Αγίων Αρχιερέων και πάντων των ανά την οικουμένην πιστών τέκνων αυτής.

Ευχαριστούμεν, τέλος, τον Ιερώτατον οικείον Μητροπολίτην κ. Παύλον δια το ωραίον σύνολον των προσφερθέντων ημίν εγκολπίων, τα οποία θα κατατεθούν εις το Πατριαρχικόν Σκευοφυλάκιον και θα υπενθυμίζουν τον πλούτον των ευγενών αισθημάτων της καρδίας όλων σας φερόμενα επί του Πατριαρχικού στήθους.

Έρρωσθε εν Κυρίω, τέκνα αγαπητά, «ο δε Θεός της ελπίδος», δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Οσίου Γέροντος και Ομολογητού Γεωργίου του Καρσλίδου, «πληρώσαι υμάς πάσης χαράς και ειρήνης εν τω πιστεύειν, εις το περισσεύειν υμάς εν τη ελπίδι εν δυνάμει Πνεύματος Αγίου» (Ρωμ. 15: 13). Αμήν!

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης, ένας νέος άγιος της Εκκλησίας μας: Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Την Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008,
ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος,
στη θεία λειτουργία στον ιερό μητροπολιτικό ναό Δράμας, με την παρουσία πολλών αρχιερέων, ιερέων, μοναχών και μοναζουσών, των αρχών του τόπου και πλήθους κόσμου,
ανακοίνωσε δημόσια την κατάταξη

του μακαρίου γέροντος Γεωργίου Καρσλίδη

στις αγιολογικές δέλτους της εκκλησίας μας.

Ένα γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό.

Σε μια δύσκολη εποχή, ένας άσημος ιερομόναχος, ένας φτωχός παπαδάκος, ένας ολιγογράμματος κληρικός, ένας φιλάσθενος άνθρωπος κατετάγη μετά των αγίων.

Κρυμμένος, αφανής, άδοξος, άγνωστος στους πολλούς, δίχως εξωτερικά και φανταχτερά προσόντα, λάμπει σήμερα με το φωτοστέφανο της αγιότητος.

Τι ήταν αυτό άραγε που ήλκυσε τόσο πλούσια πάνω του τη χάρη του Θεού; Ασφαλώς η μεγάλη του, μόνιμη και γνήσια ταπείνωση και η ατσιγγούνευτη συνεχής αγάπη του προς Θεό και άνθρωπο, τον κάθε συνάνθρωπο.
Γεννήθηκε φτωχός, από ευσεβείς γονείς, στην Αργυρούπολη του μαρτυρικού Πόντου το 1901. Ορφάνεψε νωρίς και την ανατροφή του ανέλαβε η ευλαβής γιαγιά του. Μετά και το θάνατο αυτής, τον πήρε ο παππούς του και πήγαν στο Ερζερούμ, τη Θεοδοσιούπολη της Μεγάλης Αρμενίας. Ο θάνατος και του παππού του τον άφησε μόνο. Μετέβη στην Τιφλίδα της Γεωργίας, όπου νέος ακόμη εκάρη μοναχός σε μονή και χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς. Κατόπιν μετέβη στο Σοχούμ. Το σοβιετικό καθεστώς για την πίστη του τον φυλάκισε με άλλους μοναχούς, που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.
Φυλακίσεις, ταλαιπωρίες, μαρτύρια τον άφησαν ημιπαράλυτο.
Το 1929 ήλθε στην Ελλάδα.

Από τη Θεσσαλονίκη πήγε στην Κατερίνη, στο Κιλκίς και κατέληξε στη Σίψα της Δράμας το 1930. Στη μνήμη του υπήρχαν ο μαρτυρικός Πόντος, η μακρινή Γεωργία και η ταραγμένη Ρωσία ως τόποι αγώνων, ασκήσεων, πόνων και θυσιών. Οι κακουχίες της φυλακής, οι ταλαιπωρίες των μετακινήσεων και οι πολλές στερήσεις τον είχαν αφήσει αρκετά αδύναμο, συχνά δυσκολευόταν και να βαδίσει.

Όλη του η περιουσία ήταν λίγα βιβλία, άμφια και εικονίσματα.

Επί μία εικοσαετία έγινε κτήτορας μικρής μονής, ανύστακτος λειτουργός, άριστος πνευματικός, φιλόστοργος, φιλότεκνος και φιλάνθρωπος πατέρας. Μαγείρευε και φούρνιζε να μη φύγει κανείς από κοντά του νηστικός.

Χαιρόταν να δίνει και όχι να παίρνει.

Ζούσε για τους άλλους.
Ο πνευματικός ανεφοδιασμός του ήταν στις καθημερινές θείες λειτουργίες, τις αγρυπνίες, τις μελέτες, τις θερμές και άοκνες προσευχές.

Για την καθαρότητα και την ταπεινοφροσύνη του ο Θεός τον χαρίτωσε.

Τον κοσμούσε η διάκριση, η διόραση, η προόραση, η προφητεία.
Έβλεπε τις καρδιές σαν σε ανοιχτό βιβλίο. Τα παρελθόντα και τα μέλλοντα γίνονταν για τον όσιο παρόν.

Ήταν τρομερά αυστηρός με τον εαυτό του και λίαν επιεικής με τους άλλους.

Δεν είχε καμία απαίτηση, καμία κακία, κανένα παράπονο, κανένα δικαίωμα.

Όλη του η ζωή ήταν μία συνεχής προσφορά.
Έτσι, πώς να μην ευωδιάσουν τα χαριτόβρυτα τίμια λείψανά του;

Πολλά θαύματα διηγούνται επώνυμα πολλοί.

Έτσι δοξάζει τους αληθινά ταπεινούς ο Θεός.

Συγχαρητήριες ευχές αξίζουν στον μητροπολίτη Δράμας Παύλο για την όλη προετοιμασία των σεμνά μεγαλοπρεπών εορτών, όπως και στη φιλόθεη αδελφότητα των μοναζουσών της ιεράς μονής Αναλήψεως του Σωτήρος για τη διακριτική παρουσία τους στον πρώτο επίσημο εορτασμό του οσίου πατρός Γεωργίου Καρσλίδη (+1959), που τις φιλοξενεί στο ιερό μοναστήρι του.

Να που η εκκλησία μας και σήμερα γεννά αγίους.

πηγή:εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η Ιερά μνήμη του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη στήν Σφήνα Αιτωλοακαρνανίας

/>

Με ιδιαίτερη κατάνυξη και ευλάβεια, εορτάσθηκε για πρώτη φορά φέτος,

η ιερά μνήμη του
οσίου πατρός ημών Γεωργίου Καρσλίδη

στόν περικαλή Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στήν Σφήνα(Κυψέλη)

Χθές παραμονή τής εορτής ,εψάλη η ακολουθία του Μεγάλου Εσπερινού και τών εγκωμίων του εορταζομένου Αγίου, προεξαρχοντος του Παν.Αρχιμανδρίτου π.Καλλινίκου Γεωργιάδη,ο οποίος και κήρυξε το θείο λόγο.

Σήμερα το πρωί θα ψαλλεί ο Όρθρος τής εορτής του οσίου Γεωργίου και στή συνέχεια θα τελεσθεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά θείου κηρύγματος από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη
πατέρα Παύλο Ντανά
ιεροκήρυκα τής Ιεράς μας Μητροπόλεως.

Αξίζει να αναφέρουμε οτί με πρωτοβουλία του εφημερίου του Ναού π.Αναστασίου Σπυρόπουλου, αγιογραφήθηκε πρίν απο λίγες ημέρες, μιά θαυμάσια εικόνα του Αγίου Γεωργίου του νέου,
η οποία τοποθετήθηκε σε προσκυνητάρι του Ναού για να τιμάται με λαμπρότητα κάθε χρόνο,
μαζί με πιστό αντίγραφο "του ιερού παλλαδίου" του ποντιακού Ελληνισμού,
αυτό τής Παναγίας Σουμελά
και τον προστάτη Άγιο τής Ενορίας,
Άγιο Μεγάλομάρτυρα Παντελεήμονα
και να χαριτώνουν ολόκληρη τήν ευχαριστιακή κοινότητα τής Σφήνας και τον πιστό και ευλαβή ποντιακό λαό της.

Και του Χρόνου.

Ο όσιος Γεώργιος βοήθειά μας!