Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

" Ἡ ἀπαρχὴ τῆς ἡμῶν σωτηρίας, λαοὶ σήμερον γέγονεν..."

" Ἡ παγκόσμιος χαρά, ἐκ τῶν δικαίων ἀνέτειλεν ἡμῖν, ἐξ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννης, ἡ πανύμνητος Παρθένος· ἥτις δι᾿ ὑπερβολὴν ἀγαθότητος, ναὸς Θεοῦ ἔμψυχος γίνεται, καὶ μόνη κατὰ ἀλήθειαν, Θεοτόκος γνωρίζεται. Αὐτῆς ταῖς ἱκεσίαις Χριστὲ ὁ Θεός, τῷ κόσμῳ τὴν εἰρήνην κατάπεμψον, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος ".

Και του Χρόνου.Η Παναγία βοήθειά μας αδελφοί...!!!

Εγκωμιαστικός Λόγος του εν Αγίοις Πατρός ημών Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού "Είς το Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου" μέρος πέμπτον


9. «Αμπέλι καλοκλήματο» εφύτρωσε απ’ την Άννα, κι έβγαλε ανθό σταφύλι γλύκα, πιοτό θεϊκό, να το πιουν οι χωματένιοι άνθρωποι να ζήσουν στον αιώνα. Ο Ιωακείμ και η Άννα δοθήκανε σπορά «δικαιοσύνης» και θερίσανε «καρπό ζωής». Φωτισθήκανε με το «φως της γνώσεως» και ψάξανε να βρουν τον Κύριο, και τους βρήκε καρπός δικαιοσύνης. Ας θαρρέψει η γη και «γιομίστε χαρά τα παιδιά της Σιών για τον Κύριο και Θεό σας», γιατί πρασίνισε η έρημος. Η στείρα καρποφόρησε. Ο Ιωακείμ και η Άννα σα μυστικές κορφές βουνών σταλάξαν γλύκα. Νιώσε χαρά, ευλογημένη Άννα, γιατί γέννησες κορίτσι. Γιατί αυτό το κορίτσι θα γίνει μάνα του Θεού, πύλη του φωτός, πηγή της ζωής, και θα εξαφανίσει το έγκλημα της γυναίκας.

Το πρόσωπο του κοριτσιού αυτού «θα ικετεύσουν οι πλούσιοι του λαού». Το κορίτσι τούτο θα προσκυνήσουν οι βασιλιάδες των εθνών προσφέροντας δώρα. Το κορίτσι τούτο θα οδηγήσεις στο Θεό, στο βασιλιά των όλων, ντυμένο στα «χρυσά κρόσσια» τα στολίδια των αρετών, και στολισμένο με τη χάρη του Πνεύματος, κι «η δόξα του από μέσα». Γιατί αν δόξα κάθε γυναίκας είναι ο άντρας που στέκεται στο πλάι της, της Παναγίας η δόξα είναι από μέσα, ο καρπός των σπλάγχνων της.

Κορίτσι ποθητό και τρισευλογημένο· «ευλογημένη μέσα απ’ όλες τις γυναίκες συ, κι ευλογημένος ο καρπός των σπλάχνων σου». Κορίτσι, θυγατέρα του βασιλιά Δαβίδ, και μάνα του βασιλιά των όλων, του Θεού. Θεϊκό κι ολοζώντανο άγαλμα, η ευφροσύνη του Θεού που σ’ έπλασε, πούχεις το πνεύμα σου θεοκυβέρνητο και μόνο στο Θεό γυρνάς την προσοχή σου. Κάθε σου πόθος στρέφει στον μόνο ποθητό κι αγαπημένο. Τον θυμό σου χύνεις μοναχά στην αμαρτία και σ’ αυτόν που γέννησε την αμαρτία. Εζούσες ζωή ανώτερη από τη φύση. Όχι ζωή δική σου, γιατί εσύ δεν εγεννήθηκες για σένα. Για τον Θεό λοιπόν εζούσες, γι’ Αυτόν ήλθες στη ζωή, Αυτόν πιστά να υπηρετήσεις στην παγκόσμια σωτηρία, για να πληρωθεί η «προαιώνια απόφαση» του Θεού, η σάρκωση του Λόγου και η δική μας θέωση. Η όρεξή σου με θεϊκά να τρέφεσαι λόγια, και με το χυμό τους να δυναμώνεις, σαν «ελιά ολόκαρπη στο σπίτι του Θεού, σα δένδρο, που φυτεύθηκε στην ακροποταμιά» του Πνεύματος, σα δένδρο της ζωής, που καρποφόρησε στον καιρό πούχε από το Θεό ταχθεί, Θεό ενσαρκωμένο, την αιώνια ζωή για τα πλάσματά Του όλα. Κρατάς κάθε λογισμό που τρέφει κι ωφελεί την ψυχή, και ρίχνεις πέρα, πριν καν το δοκιμάσεις, κάθε τι που άχρηστο σου είναι και βλαβερό. Μάτια «για πάντα στον Κύριο δοσμένα» βλέπουν το αιώνιο κι «απλησίαστο φως». Αυτιά που ακούνε το θεϊκό λόγο κι ευφραίνονται με την κιθάρα του Πνεύματος, που από μέσα τους πέρασε ο Λόγος για να σαρκωθεί. Ρουθούνια γοητευμένα με την ευωδιά των αρωμάτων του Νυμφίου, που άρωμα θεϊκό ξεχύνεται ελεύθερα και χρίει την ανθρώπινή Του φύση. «Άρωμα που χύθηκε τ’ όνομά σου» λέγει η αγία Γραφή. Χείλη που δοξολογούν τον Κύριο και μένουν κολλημένα στα δικά Του χείλη. Η γλώσσα κι ο ουρανίσκος που ξέρουν να διακρίνουν τα λόγια του Θεού και με τη θεϊκή τους να χορταίνουν γλύκα. Καρδιά καθαρή κι αμόλυντη, που βλέπει και ποθεί τον αόρατο Θεό.

Σπλάχνα, που μέσα τους ήρθε να κατοικήσει ο αχώρητος, και στήθος, που με το γάλα του, τράφηκε ο Θεός, ο Ιησούς παιδί. Πύλη του Θεού παρθενική για πάντα. Χέρια, που κράτησαν τον Θεό, και γόνατα, που γίνηκαν θρονί ψηλότερο κι από τα χερουβίμ. Μ’ αυτά στερεώθηκαν τα «παράλυτα χέρια και τ’ αδύνατα πόδια». Πόδια οδηγημένα, σα με λυχνάρι φωτεινό, από το νόμο του Θεού, τρέχουν στο κατόπι Του ανεπίστροφα, ώσπου κι ετράβηξαν τον Ποθητό σ’ αυτή που Τον ποθούσε. Μ’ όλο το είναι σου δωμάτιο νυφικό του Πνεύματος, πόλη του ζωντανού Θεού, που «ευφραίνουν τα ρέματα του ποταμού», τα κύματα δηλ. των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος: Πεντάμορφη και πολυαγαπημένη του Θεού. Γιατί, αφού ξεπέρασε τα χερουβίμ κι ανέβηκε ψηλότερα κι από τα σεραφίμ, έγινε πραγματικά του Θεού η πολυαγαπημένη.

10. Θαύμα, το πιο τρανό απ’ όλα τα θαύματα! Γυναίκα να βρίσκεται πάνω από τα σεραφίμ, κι αυτό γιατί ο Θεός φανερώθηκε «λιγάκι πιο χαμηλά απ’ τους αγγέλους». Σώπα, Σολομώντα πολύσοφε, και μη λες: «Τίποτα καινούργιο κάτω από τον ήλιο». Παρθένε θεοχαρίτωτε, άγιε ναέ του Θεού, που ο πνευματικός Σολομώντας, ο άρχοντας της ειρήνης, σ’ έχτισε και σ’ έκανε ενδιαίτημά του, ναέ, που δε στολίζεσαι με χρυσάφι κι άψυχες πέτρες, αλλά λαμποκοπάς αντί χρυσάφι Άγιο Πνεύμα· κι αντίς γι’ άλλα ακριβά πετράδια έχεις το πολύτιμο μαργαριτάρι, τον Χριστό, τον άνθρακα της θεότητας. Αυτόν παρακάλεσε ν’ αγγίξει τα χείλη μας, για να μπορούμε αγνισμένοι να Τον υμνήσουμε μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ανακράζοντας: «Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ», μια φύση της θεότητας με τρία πρόσωπα. Άγιος ο Θεός και Πατέρας, που ευδόκησε μέσα σε σένα και από σένα να τελεσιουργηθεί το μυστήριο, που είχε προκαθορίσει πριν από τους αιώνες. Άγιος ισχυρός, ο Γιος του Θεού και Θεός ο Μονογενής, που σήμερα ενεργεί τη γέννησή σου από στείρα μάνα, για να γεννηθεί αυτός που ήταν μονογενής από Πατέρα και «πρωτογέννητος απ’ ολόκληρη την πλάση», μονογενής κι από σένα Παρθένα μάνα, πρωτογέννητος «ανάμεσα σ’ αδέρφια πολλά», ίδιος μ’ εμάς, Κοινωνός χάρη σε Σένα στη «δική μας σάρκα και στο δικό μας αίμα». Ωστόσο δεν σ’ άφησε να γεννηθείς κι εσένα μόνο από πατέρα ή μόνο από μητέρα, για να κρατήσει το προνόμιο της μοναδικής γεννήσεως, ο μοναδικός σ’ όλα του μονογενής. Αυτός είναι στ’ αληθινά ο μοναδικός μόνο από Πατέρα και μοναδικός μόνο από μητέρα. Άγιος αθάνατος, το Πανάγιο Πνεύμα, που με τη δροσιά της θεότητάς Του σε κράτησε άβλαβη από τη θεϊκή φωτιά. Γιατί αυτό προέλεγε αινιγματικά η βάτος του Μωυσή.

11. Χαρά σε σένα πύλη προβατική, τρισάγιε ναέ της μητέρας του Θεού. Χαρά σε σένα πύλη προβατική, προγονική κατοικία της βασίλισσας. Χαρά σε σένα πύλη προβατική, κάποτε μαντρί των προβάτων του Ιωακείμ, τώρα της λογικής ποίμνης του Χριστού, μίμηση τ’ ουρανού, Εκκλησία. Πύλη, που κάποτε μια φορά το χρόνο δεχόσουνα τον άγγελο του Θεού, που ταράσσοντας το νερό, έδινε σ’ έναν άρρωστο τη δύναμη και το γιάτρευε. Τώρα έχεις στρατιές από δυνάμεις αγγέλων, που δοξολογούν μαζί με μας τη Μάνα του Θεού, την άβυσσο των θαυμάτων, την πηγή που γιατρεύει όλους τους ανθρώπους. Μάνα Θεού, που δέχθηκε όχι άγγελο υπηρέτη, αλλά τον Άγγελο της μεγάλης βουλής, που κατέβηκε πάνω στο ποκάρι αθόρυβα σαν άφθονη βροχούλα καλοσύνης, και ξανάφερε όλη την αρρωστημένη μας φύση, που κατρακυλούσε στο χαμό, σ’ ακλόνητη υγεία και σ’ αγέραστη ζωή. Χάρη σ’ Αυτόν ο παράλυτός σου έτρεξε πηδώντας σαν ελάφι. Χαρά σε σένα τίμια προβατική πύλη, η χάρη σου ν’ αυξάνει.

Χαρά σε σένα Μαρία, ολόγλυκο κοριτσάκι της Άννας. Σε σένα με παρασύρει πάλι η λαχτάρα της αγάπης. Πώς ν’ αναπαραστήσω το όλο σεμνότητα βάδισμά σου; Πώς το ντύσιμό σου; Πώς το πρόσωπό σου, το χαριτωμένο; Φρονιμάδα μεγάλης σε σώμα νέας. Ντύσιμο ευγενικό χωρίς εκζήτηση και μαλθακότητα. Βήμα συγκρατημένο, χωρίς βιασύνη και χωρίς νωθρότητα. Το σοβαρό ύφος, που γλύκαινε κάποια ιλαρότητα, κρατημένο πάντα μακριά από τους άντρες. Κι απόδειξη ο φόβος που σ’ έζωσε με την απροσδόκητη προσφώνηση του αγγέλου. Πρόθυμη κι υπάκουη στους γονείς σου· κρατούσες το πνεύμα της ταπεινώσεως στις πιο μεγάλες αποκαλύψεις. Τα λόγια σου καλοσυνάτα έβγαιναν από ήρεμη ψυχή. Και τι χρειάζονται τα πολλά λόγια, άξια να κατοικήσει μέσα σου ο Θεός! Με το δίκιο τους σε καλοτυχίζουν όλες οι γενεές, σένα την πιο διαλεχτή δόξα των ανθρώπων. Καμάρι των κληρικών, ελπίδα των χριστιανών, στήριγμα βασιλιάδων, πολύκαρπη φύτρα της παρθενίας, γιατί από σένα απλώθηκε πλατιά η ομορφιά της παρθενίας. «Απ’ όλες τις γυναίκες συ η ευλογημένη κι ευλογημένος ο καρπός των σπλάχνων σου». Ευλογημένοι είναι όσοι σ’ αναγνωρίζουν Θεοτόκο, και μένουν στην κατάρα όσοι σ’ αρνιούνται.

12. Ιερό ζευγάρι, Ιωακείμ και Άννα, δεχθείτε από μένα τούτη την ομιλία στα γενέθλια της Μαρίας. Κόρη του Ιωακείμ και της Άννας και Δέσποινά μου, δέξου τα λόγια του αμαρτωλού δούλου σου, που ο πόθος όμως τον καίει κι απόκτησε Σένα μοναδική ελπίδα χαράς, προστάτισσα του βίου του. Και μεσίτριά του κοντά στο Παιδί σου και σίγουρο αρραβώνα για τη σωτηρία του. Σκόρπισε πέρα το βαρύ φορτίο των αμαρτιών μου, και διάλυσε το σύγνεφο, που μου σκοτίζει το μυαλό και το παχύ στρώμα της ύλης. Σταμάτησε τους πειρασμούς και κυβέρνησε μ’ επιτυχία τη ζωή μου, και, παίρνοντάς με απ’ το χέρι, οδήγησέ με ψηλά στην ουράνια ευτυχία, και στον κόσμο σου δώσε δώρο την ειρήνη. Και σ’ όλους τους κατοίκους της πόλεώς μας, τέλεια τη χαρά και την αιώνια σωτηρία, με τις παρακλήσεις των γονιών σου κι όλων των ανθρώπων της εκκλησίας. Ας γίνει έτσι! Ας γίνει!

«Χαρά σε σένα, ολόχαρη, ο Κύριος μαζί σου, ευλογημένη συ ανάμεσα σ’ όλες τις γυναίκες, κι ευλογημένος ο καρπός των σπλάγχνων σου», ο Ιησούς Χριστός, ο Γιος του Θεού. Σ’ αυτόν η δόξα μαζί και στον Πατέρα και στ’ Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

ΠΗΓΗ:Από το Θαυμάσιο βιβλίο «Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ», Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού, έκδοση Αποστολικής Διακονίας, Β΄ έκδοση 1990, σελ. 65-99.

"Κωνσταντινούπολη 6 Σεπτεμβρίου 1955" του π. Δοσιθέου Κανέλλου Καθηγουμένου Ι.Μ. Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας


Προσωπική απομαγνητοφωνημένη μαρτυρία πρεσβυτέρου της Κωνσταντινουπόλεως για τις καταστροφές που διέπραξαν οι Τούρκοι στις 6 Σεπτεμβρίου του 1955 στην Πόλη και στο ναό των Αγίων Θεοδώρων Βλάγκας.


«Εδώ ήμασταν, ακριβώς, εμείς που ζήσαμε την νύχτα των γεγονότων πιο έντονα από κάθε άλλον. Εμείς ήμασταν εδώ πέρα, εδώ ήταν το κελί μου, εδώ μέσα, και μέναμε εδώ πέρα και σε μια στιγμή… Εδώ μέσα, από αυτή την πλευρά, άλλος τόσος κόσμος, μαινόμενος, ρήμαζε, χτύπαγε, έσπαγε, στο τέλος βάλλανε και φωτιά, βγάλανε ένα λαμπτήρα, βάλανε μια δέσμη κεριά, δημιούργησαν βραχυκύκλωμα και πήραν αμέσως, οι εγκαταστάσεις ήταν παλιές, είχαν ξεραθεί τα καλώδια, δεν ήταν σαν τα τωρινά τα πλαστικά.

Εμείς ήμασταν μέσα. Ευτυχώς, ο Πέργης εκείνη την βραδιά ήταν στο Πατριαρχείο, διάκονος της σειράς μου φαίνεται ότι ήτανε, και ήταν της υπηρεσίας, είχε μείνει μέσα μαζί με τον Πατριάρχη, τότε εκείνος δεν ήτανε εδώ πέρα, κατά θεϊκή σύμπτωση δύο μέρες προηγουμένως, Πέμπτη έγιναν τα γεγονότα, Τρίτη έφυγε η κόρη μου με την πεθερά μου και δεν ήταν εδώ πέρα, ήταν μικρή τότε η κόρη μου, ήταν τεσσάρων χρονών, πέντε περίπου, έφυγαν εκείνοι και ήμασταν εδώ πέρα ο πεθερός μου, η πρεσβυτέρα, η αδελφή του Αγίου Πέργης και εγώ.

Λοιπόν για μια στιγμή παραβίασαν αυτοί την κάτω πόρτα, αυτοί, παραβίασαν την σιδερένια πόρτα, κατάφεραν και μπήκαν μέσα, μετά ανεβήκανε πάνω και η πάνω η πόρτα πραγματικά ήταν –αν και ξύλινη- από τις πόρτες τις απαραβίαστες –παλιό ξύλο χοντρό- τόσο και όμως και αυτή την σπάσανε και μπήκανε μέσα. Αυτός που έσπασε την πόρτα κράταγε ένα τόσο κομμάτι ξύλο από γαλαζιανό, και η πρεσβυτέρα νόμιζε ότι επρόκειτο περί ανθρώπων που θα έχουνε ίσως και ένα ίχνος ευσπλαχνίας κ.λ.π. και κοιτούσε να προστατεύσει τον… -γιατί στόχος αυτών ήταν οι κληρικοί και οι εκκλησίες- κυρίως τον πατέρα της, βέβαια έστω και εμένα και της δίνει εκείνος με κείνο το… μία στο κεφάλι… Εκείνη, ευτυχώς, από Θεού, είχε την ετοιμότητα και έσκυψε και την πήρε λίγο εδώ, την έσκισε μόνο (δείχνει στο πλάι του λαιμού). Εγώ εκείνη την ώρα είπα στον πεθερό μου ότι, πάει η Άννα, εγώ νόμιζα ότι από το κτύπημα έπεσε, με τέτοιο χτύπημα αν έπεφτε εκεί δεν θα σηκωνόταν. Τέλος πάντων, μετά εδώ πέρα είχε μια πολύ ωραία γλιτσίνια. Ένα τέτοιο είχε εδώ πέρα. Οπότε άρχισε από εδώ πέρα η φωτιά (δείχνει μέσα στο ναό και προς τα έξω) και αυτό άρχισε να καίει το παράθυρο εκεί πέρα, αλλά η πυροσβεστική δεν μπορούσε να κάνει τίποτα διότι αλλού, ο κόσμος ανέτρεψε τις αντλίες για να μην πάνε στον προορισμό τους και αλλού με το ξυράφι έσχισαν την σωλήνα για να μη δώσουν νερό.

Για μια στιγμή, από δω κάτω στην γωνία υπάρχει ένας φούρνος και είπαν κει ’μεις θα πάρουμε φωτιά και έτσι επείσθησαν να ρίξουν νερό. Η εκκλησία είχε καεί, σε 20 λεπτά ήταν… για μια στιγμή έπεσε και η στέγη, τότε ήταν η κάμινος πραγματικά που εξεκαύθη επταπλασίως, τότε έπεσε εκείνη όλη η στέγη το βάρος των κεραμιδιών, μία ζέστη, μία λάμψη, τώρα εκεί τι να κάνουμε, πώς να μείνουμε, γιατί θα καιγόμαστε. Τέλος πάντων κάπως κατεβήκαμε από εδώ πέρα, είπαμε να φύγουμε. Που να πάμε όμως; Παντού γύρω-γύρω είχε κόσμο ακούγαμε και από όσους μένανε τριγύρω τις φωνές για βοήθεια, σε ποιον να πας να ζητήσεις και συ άσυλο. Εμείς κατεβήκαμε εδώ πέρα (και δείχνει την είσοδο του σπιτιού του).

Τώρα εγώ το αποδίδω σε θαύμα των Αγίων Θεοδώρων, εσείς πως το ερμηνεύετε αυτό είναι άλλο θέμα. Μόλις βγήκαμε εδώ κάτω, μαινόμενοι αυτοί με ρόπαλα στα χέρια, με σίδερα, με λοστούς, με κάτι άλλα ξύλα με καρφιά μπηγμένα στις άκρες, ότι φαντασθείτε, ότι φονικό όπλο «μετά μαχαιρών και ξύλων» αυτό ήταν πραγματικά. Ίσως αυτοί ήταν το χιλιαπλάσιο αυτών που πήγανε στον Χριστό μετά μαχαιρών και ξύλων. Εμείς τώρα τι να κάνουμε, φθάσαμε εδώ πέρα… εδώ δίπλα μας ήταν ο αστυνομικός σταθμός, να πάμε στον αστυνομικό σταθμό, να ζητήσουμε άσυλο, αν και η αστυνομία δεν μας δεχτεί τότε θα υποστούμε αυτό που…

Βγήκαμε εδώ πέρα σε αυτό τον κόσμο μέσα που κυριολεκτικά βελόνι να έριχνες δεν θα έπεφτε, κάπου θα σκάλωνε, δεν υπήρχε χώρος άδειος. Μόλις βγήκαμε στην πόρτα, εδώ πέρα, έρχονται δύο νεαροί καλοντυμένοι, χωρίς να κρατούν όπλα, ούτε ξύλα, ούτε τίποτα, πολύ καλοντυμένοι, γραβατωμένοι. Μας πλησίασαν:

- Πού θέλετε να σας πάμε; μας είπαν, που θέλετε να σας πάμε;

- Στην αστυνομία να μας πάτε.

- Εντάξει, ελάτε.

Και αυτός ο κόσμος ο οποίος ήτανε εναντίον μας και εμάς είχε στόχο, αυτοί φώναζαν και έλεγαν:

- Ανοίξτε δρόμο να περάσουν οι Ιερείς.

Και όλοι παραχώρησαν και περάσαμε και πήγαμε στη αστυνομία. Λοιπόν, εγώ λέγω ότι ήταν οι Άγιοι Θεόδωροι οπωσδήποτε, δεν μπορούσε να ήταν άλλος κανείς, οι Άγιοι Θεόδωροι ήταν, η επέμβαση, η αποστολή των Αγίων Θεοδώρων για να μπορέσουμε να σωθούμε και σωθήκαμε. Όταν γυρίσαμε πίσω την άλλη μέρα το σπίτι ήταν κατεστραμμένο, λεηλατημένο, τίποτε, τα πάντα είχαν καταστραφεί. Εγώ δεν είχα ούτε παπούτσια να φορέσω, ούτε λεφτά μας είχαν μείνει, τα πάντα τα πήρανε, τα καταστρέψανε όλα…"


ΠΗΓΗ: από το βιβλίο του Γέροντος Δοσιθέου «Θέλω να πιω όλο τον Βόσπορο»:stratisandriotis.blogspot.com


"Ιεροψάλτης και Αναλόγιο". Ημερίδα απο τον Σύλλλογο Ιεροψαλτών Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας "Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος "


Ο Σύλλλογος Ιεροψαλτών Νομού Αιτωλίας & Ακαρνανίας "Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος" με έδρα την πόλη του Αγρινίου διοργανώνει ημερίδα με γενικό τίτλο

"Ιεροψάλτης & Αναλόγιο"
.

Η ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί στήν πόλη του Αγρινίου, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009, το πρωί, στην συνεδριακή αίθουσα του Επιμελητηρίου Αιτωλοακαρνανίας (Παπαστράτου 53 & Σμύρνης), τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας & Ακαρνανίας.

Εισηγητές θα είναι:


-Πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης π. Δοσίθεος Καννέλος, Καθηγούμενος της Ιεράς & Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας.

-Πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης π. Δημήτριος Αργυρός, Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς Ιωαννίνων.

-Αλέξανδρος Καρυώτογλου, Καθηγητής Θεολογίας, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών - Συγγραφέας.

-Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, Άρχων Υμνωδός της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Διδάσκαλος Βυζαντινής Μουσικής & Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Φανερωμένης Χολαργού.

-Γεώργιος Κωνσταντίνου, διδάκτωρ του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου

-Απόστολος Παπαχρήστος, Θεολόγος - Μουσικοδιδάσκαλος, Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Αγ. Γρηγορίου Αγρινίου.

Την ημερίδα θα κλείσει ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας πατέρας ΚΟΣΜΑΣ.

Σε λίγες ημέρες το πρόγραμμα και η πρόσκληση...

ΔΙΑΚΟΠΗ ΝΕΡΟΥ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ



Η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Αγρινίου ανακοινώνει οτι την προσεχή Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, θα υπάρξει διακοπή νερού από 6:00 το πρωί και για όλη την ημέρα, λόγω αναγκαίων ρυθμίσεων - εργασιών στον κεντρικό αγωγό ύδρευσης του συνδέσμου για την κατασκευή - διάνοιξη του τούνελ της νέας περιμετρικής οδού.

Έφτασε και στην Πόλη μας! "ΙΑΚΩΒΟΣ ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ... "




Κάντε "κλίκ" στις πιο πάνω εικόνες για μεγένθυση.

Η μνημειώδης αυτή έκδοση είναι πλέον στη διάθεση των εν Αγρινίω και όχι μόνον, μουσικοφίλων από το βιβλιοπωλείο "Φως Χριστού" του αγαπητου φίλου και συνεργάτη του σταθμού μας κ. Νεκταρίου Ζαρκανίτη, στην οδό Καζαντζή 2.
Τιμάται 50 ευρώ.

Καλή ακρόαση!

ΙΕΡΕΣ ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ...

Αύριο βράδυ
θα τελεσθούν Ιερές Αγρυπνίες
στίς Ιερές Μονές Τατάρνης(Κυριακή ώρα 7.30μ.μ :Μέγας Εσπερινός-Όρθρος της Εορτής και στις 7.00π.μ Θεία Λειτουργία) και Προυσού Ευρυτανίας(Κυριακή ώρα 9.οομ.μ :Μέγας Εσπερινός- Όρθρος της Εορτής-Θεία Λειτουργία)
προς τιμή του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

Μετά την ακολουθία του Όρθρου της Εορτής θα υψωθούν και θα τεθούν προς προσκύνηση τμήματα Τιμίου Ξύλου τα οποία φυλλάσονται στις παραπάνω Ιερές Μονές.

Αγρυπνία αύριο το βράδυ στην Ιερά Μονή Βλοχού

Την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου
και από ώρα 8 το βράδυ,
θα τελεσθεί
Ιερά Αγρυπνία

στην Ιερά Μονή Βλοχού στο Καινούριο Αγρινίου
προς τιμή του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

Όσοι πιστοί προσέλθετε...

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Ιερά μνήμη Αγίας Θεοδώρας Βάστας




(Προσευχή της Οσιομάρτυρος Θεοδώρας)

"Πρόκειται για τοπική Αγία που έζησε τον 10ο αιώνα μ.Χ. στην κεντρική Πελοπόννησο (σύνορα Μεσσηνίας - Αρκαδίας). Από μικρή αγάπησε τον θεάνθρωπο και λυτρωτή Χριστό και σ' αυτόν αφιέρωσε τη ζωή της. Έζησε σαν μοναχός σε ανδρικό μοναστήρι της άνω Μεσσηνίας και έφτασε σε μεγάλο ύψος αγιότητας. Συκοφαντήθήκε όμως βάναυσα, ότι άφησε έγκυο κοπέλα της περιοχής! Τα ήθη της εποχής εκείνης ήταν τέτοια, ώστε βιαστικά την καταδίκασαν σε θάνατο. Γιατί όμως ενώ είχε πρόχειρη την απόδειξη αθωότητας της σαν γυναίκα και αφού αρνήθηκε τη συκοφαντία, δεν την χρησιμοποίησε; Το λόγο γνωρίζει αυτή και ο Θεός. Γεγονός είναι ότι φορτώθηκε ξένη ντροπή και αποφάσισε να μαρτυρήσει από αγάπη. Τα τελευταία λόγια της ήταν: «Το σώμα μου να γίνει ναός, τα μαλλιά μου πελώρια δέντρα και το αίμα μου ποτάμι».

Σήμερα στον τόπο του μαρτυρίου της, στο χωριό Βαστά Αρκαδίας, υπάρχει εξωκλήσι που από δίπλα του περνάει ποτάμι και πάνω στη σκεπή του υπάρχουν κατά παράδοξο τρόπο 17 τεράστια δέντρα. Λεπτομερή βιογραφία της Αγίας, έγραψε ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ. Θεόφιλος. (Να παρατηρήσουμε εδώ ότι η βιογραφία της Αγίας αυτής, έχει αρκετά κοινά στοιχεία, μ' αυτά της Αγίας Θεοδώρας της Αλεξανδρινής, που η μνήμη της γιορτάζεται επίσης σήμερα"

ΠΗΓΗ:www.saint.gr/1485/saint.aspx.






.


Η εξήγηση που έδωσαν για το παράδοξο αυτό φαινόμενο συνοπτικά μερικοί επιστήμονες:

- κ. Λούκος Κων/νος (Γεωπόνος - Κόρινθος): "Δεν υπάρχει εξήγηση από πλευράς γεωπονικής επιστημονικής. Πρόκειται για ένα ΔΙΑΡΚΕΣ ΘΑΥΜΑ".

- κ. Μακρυγιάννης Π. (Γεωπόνος): "... Αλλά σα γεωπόνος, είμαι σε θέση να ξέρω πολύ καλά, ότι οι τοίχοι θα είχαν ανοίξει και σπάσει από τις ρίζες ενός μόνο δέντρου, πόσο μάλλον δεκαεπτά".

- κ. Ράπτης Γεώργιος (Δασολόγος - Ναύπακτος): "Το όλο φαινόμενο υπερβαίνει κάθε λογική, φυσική και επιστημονική εξήγηση του ανθρώπου".

- κ. Μπεληγιάννης Ελευθέριος (Πολιτικός Μηχανικός - Αθήνα): "Όταν ο αέρας αυτός (της ρεματιάς) έχει τη δυνατότητα να ξεριζώνει δέντρα, καταλαβαίνει κανείς, τι δυνάμεις εξασκούνται από τα 17 δέντρα για την ανατροπή της στέγης".

- κ. Σταυρογιάννη - Περρή Ελένη (Αρχιτέκτων - Καλαμάτα): "Φαινόμενο επιστημονικά ανεξήγητο. Οι δυνάμεις βάρους και αέρος σε συνάρτηση, θα έπρεπε λόγω θέσεως του εξωκλησιού, αλλά και λόγω της προχείρου κατασκευής αυτού, προς δε και της παλαιότητάς του να είχαν διαλύσει το κτίσμα. Τούτο όμως, παραμένει επί τόσους αιώνας χωρίς σοβαρές φθορές".

- κ. Παλλας (Διευθυντής Αρχαιοτήτων - Κόρινθος): "Βάσει των φυσικών νόμων, τουλάχιστον τα μεγάλα αυτά δέντρα, λόγω κλίσεως, ύψους, περιμέτρου έπρεπε να είχαν γκρεμισθεί. Δια να στέκουν αγέρωχα, είναι κάτι που η επιστήμη δεν μπορεί να δώσει εξήγηση".

- κ. Τίγκας Αναστάσιος (Θεολόγος, Αρχαιολόγος, Ιστορικός - Ηράκλειο Αττικής): " Η όλη ανάπτυξις, ύπαρξις και ζωή των δέντρων επί της στέγης του ναού της Οσιοπαρθενομάρτυρος Θεοδώρας εκπλήσσει, αντιβαίνει προς πάσα λογικήν και φυσικήν εξήγησιν του ανθρώπου. Καταδεικνύει μίαν σπανίαν ιδιαιτερότητα, την επέμβασιν του Θεού επί της δημιουργίας Του, το θαύμα".


Η Αγία Θεοδώρα στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες

ΕΛΛΑΔΑ Θαυμαστό ναΐδριο τιτλοφορείται από το βιβλίο Γκίνες ο ναός της Αγίας Θεοδώρας στο χωριό Βάστα Μεγαλόπολης Αρκαδίας. Ο εν λόγω ναός αφιερωμένος στη μνήμη της Αγίας Θεοδώρας χτισμένος τον 12ο αιώνα δημιουργεί θαυμασμό και ερωτηματικά στον επισκέπτη-προσκυνητή. Ο ναός είναι κτισμένος σε πετρώδες έδαφος με τοίχους πάχους 70 εκατοστών και περιβάλλεται από 17 αιωνόβια δέντρα που αγκαλιάζουν το ναό. Τα δέντρα και τα κλαδιά πλέκονται στη σκεπή και στους τοίχους για να προστατεύσουν το ναό από τα στοιχεία της φύσης και από κάθε βέβηλο χέρι. Κι ενώ περιμένεις μετά από τόσες εκατονταετίες που πέρασαν, να δεις μόνο ερείπια διαπιστώνεις πως ο ναός βρίσκεται σε θαυμάσια κατάσταση. Θαύμα!!!

Κοπή των δέντρων της στέγης

Τον Δεκέμβριο του 1959 ο Έκτακτος Επιμελητής Αρχαιοτήτων Γορτυνίας με έκθεσή του εισηγήθηκε αφ’ ενός την εκρίζωση των δέντρων από τη στέγη του ναΐσκου και αφ’ ετέρου τον καθαρισμό και την κεράμωσή του. Το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων έγκρινε την πρόταση του Επιμελητή και χορήγησε πίστωση για την εκρίζωση των δέντρων από την στέγη του ναΐσκου. Όμως ο Σύλλογος των απανταχού Βασταίων με επικεφαλής τον αείμνηστο δραστήριο Πρόεδρό του Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, μέλος τότε του ΑΣΔΥ, αντιδρά αποτελεσματικά υποβάλλοντας έγγραφο στο οποίο προβάλλει τις αντιρρήσεις του και ζητεί την ανάκληση της οικείας πιστώσεως και της συναφούς διαταγής του.

ΠΗΓΗ Φωτογραφιών και των άλλων κειμένων:mystikosmistros.blogspot.com

Αγία Θεοδώρα πρέσβευε υπέρ ημών...

Εγκωμιαστικός Λόγος του εν Αγίοις Πατρός ημών Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού "Είς το Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου" μέρος τέταρτον


6. Σήμερα αρχίζει η σωτηρία του κόσμου. «Δοξολογήστε τον Κύριο όλη η γη, τραγουδήστε και χορέψτε και παίξτε τα όργανα»! Φωνάξτε δυνατά, φωνάξτε, μη φοβάστε, για χάρη μας γεννήθηκε η Μητέρα του Θεού στην άγια Προβατική Πύλη, απ’ όπου καταδέχθηκε να γεννηθεί ο Αμνός του Θεού που πήρε πάνω του την αμαρτία του κόσμου.

Σκιρτήστε βουνά, λογικές φύσεις, που με λαχτάρα υψώνεσθε στις κορφές της πνευματικής θεωρίας. Γεννιέται το αστραποβόλο βουνό του Κυρίου, που ξεπερνάει κάθε αγγελικό βουνό και κάθε ανθρώπινη μεγαλωσύνη, απ’ όπου ευδόκησε ν’ αποκοπεί σωματικά το αχειροποίητο αγκωνάρι, ο Χριστός, η μία υπόσταση, που ένωσε τα πριν χωρισμένα, τη θεότητα και την ανθρωπότητα, τους αγγέλους και τους ανθρώπους, τους ειδωλολάτρες και τον σαρκικό Ισραήλ σ’ ένα και μόνο πνευματικό Ισραήλ. «Βουνό του Θεού, ξέχειλο από δώρα, γιομάτο πλούτη, πλούσιο βουνό, το βουνό που πάνω του καταδέχθηκε να κατοικεί ο Θεός» . Το «άρμα του Θεού» αγγελοκυκλωμένο με χίλιες – μυριάδες θεοχαριτωμένα χερουβίμ και σεραφίμ. Η πανάγια κορυφή, που ξεπερνάει το Σινά, που δεν σκεπάζει καπνιά και σκοτεινιά, θύελλα και τρομερή φωτιά, αλλ’ η αστραφτερή λάμψη του Παναγίου Πνεύματος. Στο Σινά ο Λόγος του Θεού έγραψε με δάχτυλο το Πνεύμα νόμο σε πέτρινες πλάκες. Στην Παρθένο Μαρία με το Άγιο Πνεύμα και με το αίμα της σαρκώθηκε αυτός ο ίδιος ο Λόγος του Θεού και παρέδωσε λυτρωτικό φάρμακο για τη δική μας φύση τον Εαυτό του. Εκεί στην έρημο το μάννα. Εδώ στην Παναγία Αυτός, που έδωσε τη γλύκα στο μάννα. Ας σκύψει το κεφάλι η περίφημη σκηνή του μαρτυρίου, που έφτιαξε στην έρημο ο Μωυσής, από πολύτιμα και λογιών – λογιών υλικά, και πριν απ’ αυτή η σκηνή του πατριάρχη Αβραάμ, μπροστά στην έμψυχη και λογική σκηνή του Θεού. Η έμψυχη αυτή σκηνή, η Παναγία, υποδέχθηκε όχι ενέργεια Θεού, αλλά ουσιαστικά το ίδιο το Πρόσωπο του Γιου και Θεού. Ας νιώσουν καλά πως σε τίποτα δεν μπορούν να συγκριθούν μαζί της η «χρυσοσκέπαστη σ’ όλα της κιβωτός» και η χρυσή στάμνα που βάσταγε το μάννα και η επτάφωτη λυχνία και η χρυσή τράπεζα της προθέσεως κι όλα τ’ άλλα τα παλιά. Την τιμή τους την έπαιρναν από την Παρθένο που προεικόνιζαν, σαν σκιές του αληθινού προτύπου.

7. Σήμερα καινούργιο βιβλίο ετοίμασε ο Λόγος – Θεός, που έπλασε τα πάντα και που ανάβλυσε από την καρδιά του Πατέρα, για να γραφτεί ο ίδιος μέσα σ’ αυτό σα με κοντύλι, με τη γλώσσα του Θεού, το Άγιο Πνεύμα. Βιβλίο που δόθηκε σε γραμματισμένο άνδρα, και δεν το διάβασε. Ο Ιωσήφ δεν εγνώρισε τη Μαρία ούτε τη δύναμη του μυστηρίου, που έκρυβε μέσα της. Πανάγιο κοριτσάκι του Ιωακείμ και της Άννας, που ξέφυγες απαρατήρητο από τις αρχές και τις εξουσίες, και τα φλογερά βέλη του πονηρού, που πέρασες τη ζωή σου στο νυφικό θάλαμο του Πνεύματος, και κρατήθηκες ανέγγιχτο για να γίνεις νύφη Θεού, και μάνα του αληθινού Γιου του Θεού. Πανάγιο κοριτσάκι, που φανερώθηκες πάνω στην αγκαλιά της μάνας και γιόμισες φόβο τις δυνάμεις που αποστάτησαν από το Θεό. Πανάγιο κοριτσάκι, την ώρα που θήλαζες το γάλα σε περιτριγύριζαν οι άγγελοι. Κοριτσάκι αγαπημένο από το Θεό, δόξα σ’ αυτούς που σε γέννησαν. Θα σε μακαρίζουν οι γενεές των γενεών, όπως στ’ αλήθεια το πες προφητικά. Κοριτσάκι άξιο του Θεού, η ομορφιά της ανθρώπινης φύσεως, η επανόρθωση της πρώτης μας μάνας της Εύας. Με τη γέννησή σου αναστήθηκε η πεσμένη. Αστροποβόλημα των γυναικών. Αν η πρώτη Εύα, μπαίνοντας στη δούλεψη του φιδιού εναντίον του πρώτου μας πατέρα, του Αδάμ, έπεσε στην παράβαση, κι έτσι «ήρθε στον κόσμο μας ο θάνατος», η Μαρία υπηρετώντας με υποταγή τη θεία βουλή, ξεγέλασε το φίδι που μας ξεγέλασε κι έφερε στον κόσμο την αφθαρσία.

Κοριτσάκι παντοτινά παρθενικό, που παιδοποίησες, χωρίς νάχης ανάγκη από άνδρα, αφού αυτός που γέννησες έχει πατέρα αιώνιο. Κοριτσάκι, γέννημα της γης, που βάσταξες στη θεομητορική σου αγκαλιά τον Πλάστη. Οι αιώνες παράβγαιναν στο τρέξιμο ποιος θα πρωτοπρολάβει να καυχηθεί για τη γέννησή σου. Αλλά η προκαθορισμένη απόφαση του Θεού, που έφτιαξε και τους αιώνες, ενίκησε τον συναγωνισμό των αιώνων κι έγιναν οι τελευταίοι αιώνες πρώτοι, εκείνοι που τους έλαχε να γεννηθείς σ’ αυτούς. Είσαι πραγματικά η πιο πολύτιμη απ’ όλη την πλάση, γιατί μόνο από σένα δέχτηκε μεράδι ο Πλάστης τις απαρχές της δικής μας φύσεως. Σάρκα Του έγινε η σάρκα σου, και αίμα Του το αίμα σου, και γάλα απ’ τις θηλές σου εβύζαξε ο Θεός, κι ενώθηκαν τα χείλη σου με του Θεού τα χείλη. Άπιαστα κι ανείπωτα θαύματα. Ο Θεός των όλων προγνώρισε ότι εσύ άξια θα γίνεις της αγάπης Του και σ’ αγάπησε, κι από αγάπη σε προόρισε, και «στους στερνούς καιρούς» σ’ έφερε στο φως και σ’ ανάδειξε μάνα και τροφοδότρα του δικού Του Γιου και Λόγου.

8. Λέγουν πως τα αντίθετα γιατρεύουν τ’ αντίθετά τους, μα δεν μπορεί τ’ αντίθετα και να γεννούν τ’ αντίθετά τους. Μολονότι κάθε πλάσμα υφαίνει αυτό, που από τη φύση του είναι, αντιμετωπίζοντας τ’ αντίθετά του –το κατορθώνει βέβαια απ’ τον πλούτο της δύναμης που κλείνει μέσα στη φύση του. Κι όπως ακριβώς «η αμαρτία εχρησιμοποίησε το καλό, την εντολή του Νόμου, για το θάνατό μου, κι έγινε υπερβολικά αμαρτωλή», έτσι κι ο αίτιος των καλών, ο Θεός, μέσα από τ’ αντίθετό τους, τον θάνατο, κατεργάζεται για μας το καλό, που του είναι φυσικό. «Επειδή όπου φούντωσε η αμαρτία, ξεχείλισε η χάρη». Αν είχαμε φυλάξει την πρώτη μας κοινή ζωή με το Θεό, δεν θα αξιωνόμαστε την πιο μεγάλη και την πιο θαυμαστή ζωή μαζί Του. Τώρα όμως με την αμαρτία, κριθήκαμε ανάξιοι της πρώτης μας κοινής ζωής με το Θεό, γιατί δεν κρατήσαμε το δώρο που μας δόθηκε. Αλλά με τη συμπάθεια του Θεού ελεηθήκαμε και μας πήρε πάνω Του και μας έκανε σάρκα Του, για να γίνει πιο σίγουρη η κοινή ζωή μαζί Του. Γιατί Αυτός που μας αγκάλιασε και μας έκανε σάρκα Του έχει τη δύναμη να κρατήσει αδιάσπαστη την ένωση.

Γιατί επειδή ολόκληρη η γη έγινε πόρνη και γεννά τέκνα πορνείας, γι’ αυτό κι ο λαός του Κυρίου «πλανήθηκε με το πνεύμα της πορνείας», μακριά από τον Κύριο και Θεό του, που τον έκανε λαό δικό του με «δυνατό χέρι και ψηλό βραχίονα», και που τον έβγαλε έξω από το σπίτι της σκλαβιάς του Φαραώ, και τον πέρασε μέσα από τη Ερυθρά Θάλασσα και τον οδήγησε «με νεφέλη την ημέρα και στήλη φωτιάς κάθε νύχτα». Και πήρε στροφή η καρδιά τους για την Αίγυπτο. Κι έγινε ο λαός του Κυρίου «μη λαός του Κυρίου», κι αυτός που ελεήθηκε, εκείνος που δεν ελεήθηκε, κι αυτός που αγαπήθηκε, εκείνος που δεν αγαπήθηκε.

Γι’ αυτό γεννιέται τώρα Παρθένος, αντίπαλος της προγονικής πορνείας κι αρραβωνιάζεται με το Θεό τον ίδιο, και γεννάει την ευσπλαχνία του Θεού. Και γίνεται λαός του Θεού, εκείνος που δεν ήταν πρώτα λαός του Θεού κι εκείνος που δεν ήταν ελεημένος ελεήθηκε, κι ο μη αγαπημένος αγαπήθηκε. Γιατί απ’ αυτή γεννιέται ο «αγαπητός Γιος» του Θεού, που σ’ αυτόν ευδόκησε ο Πατέρας – Θεός.

αύριο το τέλος...


ΠΗΓΗ:Από το Θαυμάσιο βιβλίο"Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ»,Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού, έκδοση Αποστολικής Διακονίας, Β΄ έκδοση 1990, σελ. 65-99.

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ:Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες τῶν Δημοτικῶν Σχολείων μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τοῦ Νέου Σχολικοῦ ἔτους



Ἀγαπητά μου παιδιά,
Πρίν ἀπό πολλά χρόνια ἕνα παιδί, ἕνας μικρός πρίγκηπας, συνάντησε ἕνα γεωγράφο ὁ ὁποῖος κατέγραφε σέ ἕνα μεγάλο βιβλίο, βουνά, ποτάμια καί ἀστέρια. Τὸ παιδί ζήτησε ἀπό τό γεωγράφο νά καταγράψει τό λουλούδι του. Ὁ γεωγράφος ὅμως τοῦ εἶπε: -Τά λουλούδια δέν τά γράφουμε. -Καί γιατί; Ἀφού εἶναι τό πιό ὄμορφο! -Γιατί τά λουλούδια εἶναι ἐφήμερα. Καί ὁ γεωγράφος ἐξήγησε στό μικρό πρίγκηπα ὅτι ἐφήμερο σημαῖνει «ἐκεῖνο πού κινδυνεύει γρήγορα νά χαθεῖ». Τό παιδί ὅμως ὅταν ἄκουσε τά λόγια τοῦ γεωγράφου στεναχωρήθηκε πολύ. Εἶχε μόλις συνειδητοποιήσει ὅτι τό λουλούδι του κινδύνευε γρήγορα νά χαθεῖ.
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι στή διάρκεια τῆς ζωῆς τους ἀγωνίζονται να ἀποκτήσουν τήν ἀρετή τῆς διάκρισης τοῦ σημαντικοῦ ἀπό τό ἀσήμαντο, τοῦ αἰώνιου ἀπό τό ἐφήμερο. Νά μήν παρασύρονται ἀπό αὐτά πού θεωροῦν σπουδαῖα καί νά χάνουν ὅ, τι εἶναι πραγματικά ὄμορφο καί σημαντικό.

Στό σχολεῖο μέ τή βοήθεια τῶν δασκάλων σας, τῶν βιβλίων, τῶν βιβλιοθηκῶν, τῶν ἐκπαιδευτικῶν δραστηριοτήτων πού προσφέρονται ὅλο τό ἔτος μαθαίνετε αὐτή τήν ἀρετή. Ἡ ἀγωγή εἶναι ἕνας τρόπος νά φωτίσουμε ὄχι μόνο τό μυαλό μας ἀλλά καί τήν καρδιά μας.

Κάθε ἡμέρα εἶναι ἕνα σκαλοπάτι πού μᾶς βοηθᾶ νά ἀντιληφθοῦμε καλύτερα ὅλα ὅσα βλέπουμε καί νά κατανοοῦμε τή βαθύτερη ἀξία τους.

Ἀγαπητά μου παιδιά,
Φυλάξτε μέσα στήν καρδιά σας αὐτές τίς καθημερινές ἀνακαλύψεις. Tό φῶς τῶν γνώσεων πού ἀποκτάτε, ὥστε μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, μία ἡμέρα νά μπορεῖτε νά υπερασπιστεῖτε μέ τίς γνώσεις και τήν ἁγνότητα τῆς ψυχῆς σας, τήν ὀμορφιά καί τήν ὕπαρξη τῶν λουλουδιῶν καί τοῦ κόσμου, τά ὁποῖα καταστρέφονται γιατί οἱ μεγάλοι δέν θεωροῦμε ὅτι εἶναι τό ἴδιο σπουδαῖα.
Καλή καί εὐλογημένη χρονιά.



ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ:Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες τῶν Γυμνασίων καί Λυκείων μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τοῦ Νέου Σχολικοῦ ἔτους



Ἀγαπητά μου παιδιά,

Σε ἕνα σύγχρονο τραγούδι
ἀκοῦμε: «Φυσάει κόντρα σέ ὁλάκερη γῆ τ΄ἄγρια πετούμενα δέν βρίσκουν πηγή, δέν ἀντέχω τῆς βολῆς τή σιγή...». Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἐνάντιοι ἄνεμοι κάθε λογῆς ἐμποδίζουν τήν ἀνάσα τοῦ ἀνθρώπου πού θέλει νά εἶναι ἐλεύθερος. Ἐπίσης δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου πού τό βόλεμα εἶναι ὁ ἐχθρός ὄχι μόνο τῶν νέων ἀνθρώπων ἀλλά κάθε ἀνθρώπου πού ἔχει ὄραμα. Σέ αὐτό τόν ἀγῶνα ὑπήρξαν πολλοί νικημένοι ἀλλά καί πολλοί νικητές. Ἀνατέμνοντας τούς λόγους τῆς ἧττας ἀλλά καί τῆς νίκης τῶν ἀνθρώπων πού πάλαιψαν θά ἀνακαλύψουμε πολλά κοινά στοιχεῖα. Τό πρῶτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἀνθρώπινη φύση. Τό δεύτερο οὐσιαστικό εἶναι ἡ δυνατότητα καλλιέργειάς της. Καί τό τρίτο, τό ὄραμα καί ἡ θέληση γιά ὑπέρβαση. Στήν ἐποχή μας, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά, ἔχετε τήν εὐλογία τῆς πρόσβασης στό ἀγαθό τῆς Παιδείας. Δυστυχῶς ὅμως οἱ ἐνάντιοι «ἄνεμοι» εἴτε διαστρεβλώνουν τήν παιδεία σέ ἀποκλειστική παροχή ἐπαγγελματικῆς ἐκπαίδευσης, εἴτε ἐμποδίζουν αὐτή τη δυνατότητα ὅπως συμβαίνει σέ πάρα πολλά παιδιά σέ ὅλόκληρο τόν πλανήτη. Δέν εἶναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο ἡ Παιδεία, να θυσιάζεται στό βωμό τῆς ἐξασφάλισης ἑνός ἀβέβαιου μέλλοντος. Ἡ θυσία αὐτή ὅμως ἔχει τίμημα τή σιωπή τῆς ἀμάθειας, τήν ἀδιαφορία γιά τόν ἄνθρωπο και τίς οὐσιαστικές ἀνάγκες του. Ἡ σιωπή, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ ποιητής, καταδικάζει τούς ἀνθρώπους νά μένουν «ἰδανικοί και ἀνάξιοι ἐραστές τῶν ἀπομακρυσμένων θαλασσῶν καί τῶν γαλάζιων πόντων» χωρίς νά σκίσουν ποτέ «τή θολή γραμμή τῶν ὁριζόντων» πού ζωγραφίζει ἡ ἀνατολή στό ξεκίνημα κάθε ἡμέρας.
Ἀγαπητά μου παιδιά,
Μήν ἐνδώσετε στίς σειρῆνες τῆς ἐπιλεκτικῆς κατάρτισης, μή φοβηθεῖτε τήν ἀβεβαιότητα πού πλήττει τίς κοινωνίες μας, μή δειλιάσετε μπροστά στό ἐνδεχόμενο τῆς ἀποτυχίας, μή συρρικνώσετε τά ὄνειρά σας. Ἀντίθετα διψάστε γιά τήν ἀλήθεια. Ἀπλῶστε τά ὄνειρά σας. Ἀναζητήστε τήν οὐσία τῶν πραγμάτων. Δημιουργείστε τόν ἑαυτό σας. Νά θυμάστε πάντοτε ὅτι: «...Στά ἀγάλματα τῆς ἀγωνίας Στίς ὑγρές σιωπές Ὑπάρχει ἕνα πρόσωπο Τόσο πολύ βγαλμένο ἀπό τά δάκρυα Τόσο ἀκατανόητο Τόσο ζεστό στό χέρι πού τοῦ γνέφει Ἕνα ἄλλο πρόσωπο...», τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.

Καλή καί εὐλογημένη χρονιά

Μήνυμα του Σεβ. Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας πατρός ΚΟΣΜΑ, για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς


Αγαπητά μου παιδιά

Τώρα, στην αρχή της σχολικής χρονιάς, μαζί με τις ευχές των γονέων, των οικείων, των εκπαιδευτικών σας, των φίλων σας, θέλω και εγώ ως πνευματικός σας πατέρας να προσθέσω και τις δικές μου ειλικρινείς πατρικές ευχές για τη νέα σχολική σας περίοδο και την αρίστη προοδό σας.
Αρχίζετε κι εφέτος τον αγώνα σας για να πλουτίσετε τις γνώσεις σας, να ανεβείτε στις τάξεις της σχολικής βαθμίδος, να ετοιμάσετε τον εαυτό σας για τις ανώτερες και επιτυχημένες σπουδές.
Οι γονείς σας, που πολύ σας αγαπούν, μαζί με τους εκπαιδευτικούς σας σας έχουν εξασφαλίσει τις καλύτερες προϋποθέσεις για την επιτυχία σας. Με ευγνωμοσύνη αξιοποιείστε τον κόπο και τις θυσίες των γονέων σας με την μελέτη σας και την επιμέλειά σας αλλά και την ανύστακτο φροντίδα των εκπαιδευτικών σας, με το να προσέχετε τη διδασκαλία τους, να τους σέβεσθε, να είσθε συνεπείς και υπάκουοι στις σοφές οδηγίες τους.
Αξιοποιείστε τον χρόνο που σας προσφέρεται, μελετάτε με σύστημα και πρόγραμμα, με συνέπεια, με αγάπη στα μαθήματά σας. Ελευθερώστε το νου σας, την προσοχή σας, τη νεανική σας ζωή από φθοροποιές επιδράσεις του κόσμου.

Παιδιά μου,
Πιστέψτε ότι δε σας αγαπούν όλοι, όσοι χαμογελούν γύρω σας δεν είναι πάντα ειλικρινείς απέναντί σας. Προσέχετε ποιοί σας πλησιάζουν. Απομακρυνθήτε από οτιδήποτε που δεν έχει σχέσι με την πρόοδό σας για να αποδώσετε στην μελέτη σας και να επιτύχετε. Για να μένετε ελεύθεροι από ζημιογόνες επιδράσεις και απρόσκοπτα να βαδίζετε στην πρόοδο, θελήστε να δυναμώσετε την πίστι σας στην παρουσία, στην παντοδυναμία, στην πανσοφία, στην αγάπη, στον φωτισμό του Χριστού μας.
Ο Χριστός μας είναι ο Θεός ο αληθινός, ο μόνος που νίκησε τη φθορά και τον θάνατο, αναστήθηκε «εκ νεκρών» και χαρίζει ολοκληρωμένη ζωή στον νέο και τη νέα. Δεχθήτε τη φωνή του Χριστού, ακούστε την, φέρετε το Χριστό στη ζωή σας. Πιστεύω πως εφέτος υπεύθυνα και σοβαρά θα μαθητεύσετε και θα αγωνιστείτε.
Πατρικά σας εύχομαι με τον φωτισμό του Χριστού μας, με την συνεπή μελέτη σας και την αδιάκοπη προσφορά των καλών εκπαιδευτικών σας να επιτύχετε και να χαίρεσθε αυτή τη νέα σχολική χρονιά. Ο Χριστός μαζί σας.

+ Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

ΠΗΓΗ:
Περιοδικό της Ιεράς μας Μητροπόλεως " Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός" .

"Ανοίγουν τα σχολεία : Χρήσιμες οδηγίες" απο τον Ομότιμο Καθηγητή και συνεργάτη του Σταθμού μας κ. Γιώργο Πιπερόπουλο


Παιδιά, Καλή Χρονιά!
(Απογαλακτισμός, Δικαιοσύνη, Υπομονή, Αγάπη)


Σήμερα αρχίζουν και πάλι χτυποκάρδια, αγωνίες, χαρές και προσδοκίες με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς και μετά από μερικές ημέρες αρχίζουν για τα “πρωτάκια” της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εγγραφές σε ΑΕΙ και ΑΤΕΙ.
Θα ήθελα, όμως, ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος να καταθέσω από αυτό το βήμα μερικές συμβουλές σε παιδιά, γονείς, συγγενείς και συναδέλφους στο ξεκίνημα μιας ακόμη Νέας Χρονιάς.
Για τα «πρωτάκια» και τους γονείς τους τα χτυποκάρδια έχουν μέσα τους την ανυπέρβλητη γοητεία και συνάμα την δυσκολία του πώς θα αποχωρισθεί η μανούλα τον κανακάρη ή την κανακάρισσα της, πώς θα φανεί στα παιδάκια ο κόσμος του σχολείου όπου θα πρέπει να υποταχθούν σε νέους κανόνες, να μάθουν να συνυπάρχουν με ένα τσούρμο άλλα παιδάκια να δεχθούν ότι δεν είναι ΟΛΑ δικά τους, ότι στο σχολείο ΔΕΝ πρόκειται να ικανοποιηθούν όλες οι επιθυμίες τους όπως συνέβαινε μέχρι τώρα στο σπίτι τους;

Η συμβουλή μου εδώ είναι απλή: ΑΠΟΓΑΛΑΚΤΙΣΜΟΣ! Νέοι γονείς και εσείς συγγενείς κόψτε τον συμβολικό «ομφάλιο λώρο» και αφήστε το παιδί σας να ενταχθεί στην ομάδα, να απελευθερωθεί από την οικοστρέφεια/οικειοστρέφεια που άθελά μας στο πνεύμα του προστατευτισμού καλλιεργούμε.

Τη νεότερη στην ηλικία και σχετικά άπειρη δασκάλα, αυτήν καλείται, όπως το θέλει και ο ποιητής μας, «να σμιλέψει ψυχές» θα συμβούλευα να φροντίσει να μάθει ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ! Να μάθει δηλαδή να κρατά ίσες αποστάσεις καθώς θα σκύβει με αγάπη πάνω από όλα τα παιδιά, να ξεπεράσει τις δικές της ανθρώπινες υποκειμενικές αδυναμίες διαφορετικής αντιμετώπισης των παιδιών που η Πολιτεία εμπιστεύθηκε στη φροντίδα της.

Για τους συναδέλφους της μέσης εκπαίδευσης οι συμβουλές μου υποχρεωτικά επικεντρώνονται στο ιδιόμορφα απαιτητικό θέμα της εφηβείας που ταλανίζει κάθε γενιά. Οι έφηβοι δεν αντιμετωπίζουν μόνο τις εγγενείς στα μαθήματα απαιτήσεις και δυσκολίες αλλά παράλληλα με ιδιαίτερη έμφαση απαιτήσεις ψυχοκοινωνικές καθώς οδεύουν από την παιδική στην εφηβική ηλικία. Στο κρίσιμο σταυροδρόμι της εφηβείας αρχίζουν οι υποκειμενικές δυσκολίες της αποδοχής ή απόρριψης του σώματός τους και του ψυχοσυναισθηματικού τους ΕΓΩ που επικεντρώνεται στο πώς το ίδιο το παιδί "βλέπει" τον εαυτό του, πώς νομίζει ότι το βλέπουν οι άλλοι και κατά πόσο αισθάνεται ότι αυτό που ΕΙΝΑΙ βρίσκεται μέσα ή έξω από τα πρότυπα που το κοινωνικό σύστημα καθιερώνει και προβάλλει με τα ΜΜΕ.

Η συμβουλή μου προς τους γονείς περικλείεται σε μια απλή αλλά ταυτόχρονα απαιτητική έννοια ..ΥΠΟΜΟΝΗ. Στους λιγότερο έμπειρους συναδέλφους της μέσης εκπαίδευσης θα συνιστούσα να επιδείχνουν στον σύγχρονο έφηβο ΑΓΑΠΗ και ΑΝΟΧΗ την ίδια στιγμή που θα απαιτούν και προσήλωση σε κάποια πλαίσια ευπρέπειας. Στα παιδιά συνιστώ περισσότερη προσπάθεια για δημιουργικότητα και προσήλωση στην επίτευξη στόχων.

Για γονείς παιδιών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οι συμβουλές μου αφορούν στις αυξημένες προσδοκίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σε ΑΕΙ και ΤΕΙ προετοιμάζονται τα αυριανά στελέχη και οι ηγέτες του κοινωνικού και οικονομικού μας συστήματος. Το πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ δεν εξασφαλίζει την επιθυμητή θέση εργασίας αλλά συνιστά το ΚΛΕΙΔΙ με το οποίο οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα ανοίξουν την πόρτα της προσωπικής τους κοινωνικής, οικονομικής και επαγγελματικής ολοκλήρωσης.

Και εμεί οι δάσκαλοι σε ΑΕΙ και ΤΕΙ απαιτείται (θα το πω όσο και αν μου θυμώσουν οι ιδιοκτήτες καφετεριών και ορθάδικων) να επαναφέρουμε τα παιδιά στα αμφιθέατρα και τις αίθουσες διδασκαλίας. Να συνεχίσουμε άοκνα και δημιουργικά τις προσπάθειες για παραγωγική ζεύξη των γνώσεων και δεξιοτήτων που προσφέρει η τριτοβάθμια εκπαίδευση με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας (με την οποία προσωπικά δέχομαι την διασύνδεση αλλά απορρίπτω ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ την υποτέλεια) σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα κορεσμένα με πληθώρα πτυχιούχων όπως και στα μη…κορεσμένα!.
Παιδιά, γονείς, δάσκαλοι όλων των βαθμίδων, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!…

*Ο καθηγητής ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ θα είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 2010

"Ιεροψάλτης και Αναλόγιο". Ημερίδα απο τον Σύλλλογο Ιεροψαλτών Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας "Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος"


Ο Σύλλλογος Ιεροψαλτών Νομού Αιτωλίας & Ακαρνανίας "Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος" με έδρα την πόλη του Αγρινίου διοργανώνει ημερίδα με γενικό τίτλο

"Ιεροψάλτης & Αναλόγιο"
.

Η ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί στήν πόλη του Αγρινίου, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009, το πρωί, στην συνεδριακή αίθουσα του Επιμελητηρίου Αιτωλοακαρνανίας (Παπαστράτου 53 & Σμύρνης), τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας & Ακαρνανίας.

Εισηγητές θα είναι:


-Πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης π. Δοσίθεος Καννέλος, Καθηγούμενος της Ιεράς & Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας.

-Πανοσιολογιώτατος αρχιμανδρίτης π. Δημήτριος Αργυρός, Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς Ιωαννίνων.

-Αλέξανδρος Καρυώτογλου, Καθηγητής Θεολογίας, διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών - Συγγραφέας.

-Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, Άρχων Υμνωδός της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, Διδάσκαλος Βυζαντινής Μουσικής & Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Φανερωμένης Χολαργού.

-Γεώργιος Κωνσταντίνου, διδάκτωρ του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου

-Απόστολος Παπαχρήστος, Θεολόγος - Μουσικοδιδάσκαλος, Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Αγ. Γρηγορίου Αγρινίου.

Την ημερίδα θα κλείσει ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας πατέρας ΚΟΣΜΑΣ.

Σε λίγες ημέρες το πρόγραμμα και η πρόσκληση...

Έφτασε και στην Πόλη μας! "ΙΑΚΩΒΟΣ ΝΑΥΠΛΙΩΤΗΣ... "




Κάντε "κλίκ" στις πιο πάνω εικόνες για μεγένθυση.

Η μνημειώδης αυτή έκδοση είναι πλέον στη διάθεση των εν Αγρινίω και όχι μόνον, μουσικοφίλων από το βιβλιοπωλείο "Φως Χριστού" του αγαπητου φίλου και συνεργάτη του σταθμού μας κ. Νεκταρίου Ζαρκανίτη, στην οδό Καζαντζή 2.
Τιμάται 50 ευρώ.

Καλή ακρόαση!

" Στής Γής το πυρωμένο κέντρο..."


Το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αγρινίου ΄΄Στέλιος Τσιτσιμελής΄΄

στα πλαίσια των εκδηλώσεων

΄΄ Γιορτές Καλοκαιριού 2009΄΄

διοργανώνει συναυλία

στο Εντευκτήριο του Τρένου, αύριο στις 9.00 μ.μ.

με το συγκρότημα "ΑΤΡΟΠΟΝ"


Το συγκρότημα αποτελείται από τους αγαπητούς :

Γρέντζελου Ευσταθία - Τραγούδι

Αθανασόπουλο Γιώργο – Πολίτικη Λύρα, Πολίτικο λαούτο, τραγούδι

Μήτσο Παναγιώτη– Ούτι , Νέϊ

Μαντικό Ηλία – Κανονάκι

Φεγγούλη Μάκη – Κρουστά

Θεοδωρίδη Γρηγόρη - Κοντραμπάσο


ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

ΔΙΑΚΟΠΗ ΝΕΡΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ



Η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Αγρινίου ανακοινώνει οτι την προσεχή Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, θα υπάρξει διακοπή νερού από 6:00 το πρωί και για όλη την ημέρα, λόγω αναγκαίων ρυθμίσεων - εργασιών στον κεντρικό αγωγό ύδρευσης του συνδέσμου για την κατασκευή - διάνοιξη του τούνελ της νέας περιμετρικής οδού.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

" Ἑορτάζομεν Ἄχραντε, καὶ πιστῶς προσκυνοῦμεν, τὴν ἁγίαν σου γέννησιν..."


"Στεῖρα ἄγονος ἡ Ἄννα, σήμερον χεῖρας κροτείτω φαιδρῶς· λαμπροφορείτω τὰ ἐπίγεια, βασιλεῖς σκιρτάτωσαν· ἱερεῖς ἐν εὐλογίαις εὐφραινέσθωσαν, ἑορταζέτω ὁ σύμπας κόσμος· ἰδοὺ γὰρ ἡ Βασίλισσα καὶ ἄμωμος νύμφη τοῦ Πατρός, ἐκ τῆς ῥίζης τοῦ Ἰεσσαὶ ἀνεβλάστησεν, Οὐκ ἔτι γυναῖκες ἐν λύπαις τέξονται τέκνα· ἡ χαρὰ γὰρ ἐξήνθησε, καὶ ἡ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων ἐν κόσμῳ πολιτεύεται. Οὐκ ἔτι τὰ δῶρα τοῦ Ἰωακεὶμ ἀποστρέφονται· ὁ θρῆνος γὰρ τῆς Ἄννης εἰς χαρὰν μετεβλήθη. Συγχάρητέ μοι λεγούσης, πᾶς ἐκλεκτὸς Ἰσραήλ· ἰδοὺ γὰρ δέδωκέ μοι Κύριος, τὸ ἔμψυχον παλάτιον τῆς θείας δόξης αὐτοῦ, εἰς κοινὴν εὐφροσύνην καὶ χαράν, καὶ σωτηρίαν
τῶν ψυχῶν ἡμῶν ".

(Στιχηρό Αποστίχων Μεγάλου Εσπερινού Εορτης Γενεθλίου της Θεοτόκου)

Στα γενέθλια Της Κυράς της Τατάρνας ...

"Ακούω κατά τ' ΄Αγραφα εις την του Φαναρίου
επισκοπήν, αντάμα δε και του Νεοχωρίου, Τατάρνα μοναστήριον είναι της Παναγίας παρόμοιον ως τα λοιπά εις τας θαυματουργίας..." (Καισάριος Δαπόντες)






"Ως θείον διάδημα η της Τατάρνης Μονή, την Θείαν Εικόνα σου, Θεογννήτορ Αγνή, πλουτούσα ευφραίνεται. Όθεν των δωρεών σου εξ αυτής εντρυφώσα, μέλπει σοι ασιγήτως και πιστώς σοι κραυγάζει. Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου ".

Ευχαριστίες πολλές στον αγαπητό φίλο Βασίλη Μυλωνά για τις φωτογραφίες!

Εγκωμιαστικός Λόγος του εν Αγίοις Πατρός ημών Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού "Είς το Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου" μέρος τρίτο


4. Σήμερα χτίζεται η πύλη που κοιτάει στην Ανατολή, απ’ όπου ο Χριστός «θα μπει και θα βγει», αφήνοντάς την κλεισμένη· στην πύλη αυτή ο Χριστός είναι «η πόρτα των προβάτων». «Ανατολή» είναι το όνομα Εκείνου, που μας οδήγησε κοντά στον αρχίφωτο Πατέρα. Σήμερα φύσηξαν χαράς πνοές, προμηνύματα της Χαράς όλου του κόσμου. Ας χαμογελάει πάνω ο ουρανός, κι ας πηδάει απ’ τη χαρά της κάτω η γη, ας πάλλεται η θάλασσα του κόσμου. Μέσα της γεννιέται το στρείδι, που με την αστραπή του Θεού απ’ τα ουράνια θα συλλάβει στα σπλάχνα του, και θα γεννήσει το πολύτιμο μαργαριτάρι, το Χριστό. Απ’ αυτό το στρείδι θα βγει ο «δοξασμένος βασιλιάς», ντυμένος την πορφύρα της σάρκας, που αφού επισκεφθεί τους αιχμαλώτους θα διακηρύξει την απελευθέρωσή τους. Ας πηδάει απ’ τη χαρά της η φύση· γεννιέται η προβατίνα, που απ’ αυτήν ο τσοπάνης θα ντύσει το πρόβατο, και θα ξεσχίσει το ρούχο της παλιάς θανατικής καταδίκης μας. Ας χορεύουν οι παρθένες, αφού γεννήθηκε όπως είπε ο Ησαΐας παρθένος, που θα «συλλάβει στην κοιλιά της και θα γεννήσει γιο, που θα του δώσουν το όνομα Εμμανουήλ», που σημαίνει «ο Θεός είναι μαζί μας». «Ο Θεός είναι μαζί μας», μάθετέ το καλά Νεστόριοι κι αναγνωρίστε τον χαμό σας. «Είν’ ο Θεός μαζί μας»! Όχι άγγελος, όχι απεσταλμένος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος θάρθει και θα μας σώσει.

«Ευλογημένος Αυτός που έρχεται στ’ όνομα του Θεού, ο Κύριος παρουσιάσθηκε μπροστά μας». Ας γιορτάσουμε για τη γέννηση της Θεοτόκου. Χαμογέλασε Άννα, «στείρα που δεν γεννούσες, ξέσπασε σε κραυγές χαράς, ξεφώνισε, συ που δεν δοκίμαζες της γέννας πόνους». Πήδησε απ’ τη χαρά σου Ιωακείμ, από τη θυγατέρα σου «γεννήθηκε το παιδί μας», ο γιος που μας δόθηκε δώρο και τ’ όνομά του λέγεται «Άγγελος, που φέρνει το μεγάλο θέλημα του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου, Θεός δυνατός», η σωτηρία όλου του κόσμου. Ας ντροπιαστεί ο Νεστόριος, κι ας βουλώσει με το χέρι του το στόμα. Το παιδί είναι Θεός, πώς δεν θάναι Θεοτόκος αυτή που το γέννησε; «Αν κάποιος δεν αναγνωρίζει την αγία Παρθένο Θεοτόκο, βρίσκεται χωρισμένος απ’ τον Θεό». Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια, αν και τα λέω εγώ. Τα πήρα, θεολογική κληρονομιά, από τον πατέρα της Εκκλησίας μας, τον Θεολόγο Γρηγόριο.

5. Καλότυχο ζευγάρι, Ιωακείμ και Άννα, κι αληθινά αγνότατο. Απ’ τον καρπό των σπλάχνων σας γίνατε γνωστοί, καθώς είπε ο Κύριος κάπου: «Θα τους γνωρίσετε καλά από τους καρπούς που θα κάνουν». Με τη ζωή σας δώσατε χαρά στο Θεό και γίνατε άξιοι της κόρης που γεννήσατε. Ζώντας τη ζωή σας με αγνότητα και αγιότητα καρποφορήσατε το στολίδι της παρθενίας, παρθένα προτού να γεννήσει, παρθένα την ώρα που γεννούσε, και παρθένα αφού γέννησε, τη μοναδική που μένει και σε νου και σε ψυχή και σε σώμα πάντοτε παρθένος. Έτσι έπρεπε να γίνει, η παρθένος που εβλάστησε απ’ τη δική σας αγνότητα να γεννήσει σωματικά το μονάκριβο, μονογέννητο φως, με την ευδοκία εκείνου που το γέννησε ασώματα. Φως που δεν γεννάει, αλλά πάντοτε γεννιέται από φως, που η γέννηση είναι η ξεχωριστή προσωπική του ιδιότητα. Σε πόσα θαύματα και σε πόσες συμφωνίες έγινε εργαστήριο αυτό το κοριτσάκι! Αφού γεννήθηκε από στείρα, γέννησε με τρόπο παρθενικό Εκείνον, που ένωσε θεότητα και ανθρωπότητα, πόνο και απάθεια, τη ζωή και το θάνατο, για να νικηθεί έτσι σ’ όλα το χειρότερο από το καλύτερο. Κι όλα αυτά για τη δική μου σωτηρία, Δέσποτα. Τόσο πολύ μ’ αγάπησες, ώστε μ’ έσωσες όχι με αγγέλους, ούτε με κάποιο άλλο δημιούργημα, αλλά όπως ακριβώς εσύ ο ίδιος με έπλασες την πρώτη φορά, έτσι πάλι εσύ ο ίδιος εργάσθηκες και για την ανάπλασή μου. Γι’ αυτό χορεύω και λέω μεγάλα λόγια και νιώθω μεγάλη χαρά, και ξαναγυρίζω πάλι πίσω στην πηγή των θαυμάτων και πλημμυρισμένος με το νάμα της ευθυμίας, αρπάζω την κιθάρα του Αγίου Πνεύματος και θεϊκό τραγούδι τραγουδώ στη γέννησή της.

Ιωακείμ και Άννα, ζευγάρι λογικά τρυγόνια σωφρονέστατο! Εσείς, με το να κρατήσετε το φυσικό νόμο της σωφροσύνης, αξιωθήκατε με δώρα υπερφυσικά· γεννήσατε τη Μητέρα του Θεού, την ανέγγιχτη από άνδρα. Εσείς, αφού ζήσατε με ευσέβεια και οσιότητα μέσα στα όρια της ανθρώπινης φύσεως, γεννήσατε την ανώτερη από αγγέλους Κόρη, την Κυρία των αγγέλων. Κοριτσάκι τόσο όμορφο και τόσο γλυκό. Κρίνο που ξεφύτρωσε ανάμεσα στ’ αγκάθια, από την πιο ευγενικιά και βασιλική ρίζα του Δαβίδ. Χάρη σε Σένα, Παρθένε, πλουτίσθηκε η βασιλεία με την Ιερωσύνη. Χάρη σε Σένα μετακινήθηκε ο νόμος και ανακαλύφθηκε το πνεύμα, που κρυβότανε κάτω από το γράμμα, αφού η ιερατική εξουσία πέρασε από την λευιτική στη δαβιτική φυλή. Τριαντάφυλλο που ξεφύτρωσες μέσα από τ’ αγκάθια των Ιουδαίων, και πλημμύρισες με το θεϊκό σου άρωμα τα σύμπαντα. Κόρη του Αδάμ και μητέρα του Θεού. Ευλογημένη η μέση και τα σπλάχνα απ’ όπου ξεφύτρωσες. Ευλογημένη η αγκαλιά που σε βάσταξε και τα χείλη που απολαύσανε τα αγνά σου φιλιά, δηλ. τα χείλη των γονιών σου μονάχα, για να μείνεις πάντοτε, σ’ όλα παρθένος.

αύριο η συνέχεια...


ΠΗΓΗ: Από το Θαυμάσιο βιβλίο «Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ», Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού, έκδοση Αποστολικής Διακονίας, Β΄ έκδοση 1990, σελ. 65-99.