Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος,νῦν ἡμέρα σωτηρίας, ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου, ἐπίσκεψαί μου τὴν ψυχήν, καὶ τὸ φορτίον τῶν ἀνομιῶν μου, ἄνες μόνε Φιλάνθρωπε


Ἀνάπαυσον Σωτὴρ ἡμῶν,
μετὰ Δικαίων τοὺς δούλους σου,
καὶ τούτους κατασκήνωσον,
ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, καθὼς γέγραπται,
παρορῶν ὡς ἀγαθὸς τὰ πλημμελήματα αὐτῶν,
τὰ ἑκούσια, καὶ τὰ ἀκούσια,
καὶ πάντα τὰ ἐν ἀγνοίᾳ,
καὶ γνώσει φιλάνθρωπε.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:"Εμόν έθος εστι διώκεσθαι και μή διώκειν, ελαύνεσθαι και μή ελαύνειν..."


Εμείς έχουμε συνήθεια να διωκώμεθα και να μή καταδιώκουμε.

Να μας χτυπούν και να μή κτυπούμε.


Έτσι υπερίσχυσε και ο Χριστός.

Δεν εσταύρωσε, εσταυρώθη.

Δεν ερράπισε, ερραπίσθη.


Η Εκκλησία είναι μητέρα των παιδιών της
και αυτούς(τους αιρετικούς)δέχεται
και στους ξένους απλώνει την αγκαλιά της...

Εάν εισέλθη εδώ αιρετικός-αλεπού, τον μεταβάλλη σε πρόβατο.

Εάν εισέλθη λύκος τον μεταβάλλει σε αρνί.


Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
Λόγος εις τον ιερομάρτυρα Φωκάν, κεφ.2

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος:"Όταν γαρ η ψυχή προς την τελειότητα του πνεύματος καταντήση..."


Όταν γαρ η ψυχή προς την τελειότητα του πνεύματος καταντήση,
τελείως πάντων των παθών αποκαθαρισθείσα,
και τω Παρακλήτω Πνεύματι διά της αρρήτου κοινωνίας
ενωθείσα και ανακραθείσα, και καταξιωθή πνεύμα γενέσθαι,
συγκεκραμένη τω Πνεύματι,
τότε όλη φώς, όλη οφθαλμός,
όλη πνεύμα, όλον χαρά.
όλον ανάπαυσις, όλον αγαλλίασις,
όλον αγάπη, όλον σπλάχνα,
όλον αγαθότης και χριστότης γίνεται.

Αγίου Μακαρίου Αιγυπτίου,
ομιλίαι πνευματικαί,18 PG Migne 34, 641A

Επιτόκιο 1000%!!!


Όλοι είμαστε επηρεασμένοι από τον "οικονομικό εφιάλτη" στον οποίο ζει η χώρα μας, όλοι μετράμε τις δυνάμεις μας κι ελπίζουμε ν' αντέξουμε, προσθέτουμε, αφαιρούμε, πολλαπλασιάζουμε με τη λογική μας, με γνώμονα το συμφέρον και τις ανάγκες μας και βέβαια πρώτο μας μέλημα "εμείς".

Τι θα λέγατε, αν βγαίναμε για λίγο από την ανθρώπινη λογική μας κι αν προσπαθούσαμε να γνωρίσουμε, να ζήσουμε, να ελπίσουμε,
να πιστέψουμε στην "θεϊκή υπέρβαση";

Για όσους θέλουν να γευθούν κάτι διαφορετικό παραθέτω δυο παράλληλες ιστορίες.

Η πρώτη αναφέρεται στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στην Εκκλησία που βίωνε ζωντανά κι αληθινά την αγάπη του Χριστού,
τότε που όλοι έτρωγαν στα κοινά τραπέζια, στις Αγάπες.

Τότε λοιπόν μια κοπέλα Χριστιανή παντρεύτηκε ένα νεαρό ειδωλολάτρη, άνθρωπο πολύ καλής διαθέσεως, ο οποίος της είχε μεγάλη εμπιστοσύνη και αγάπη.

Πριν από το γάμο τους του ζήτησε να της επιτρέπει να συμμετέχει στη χριστιανική λατρεία, πράγμα που ο νέος το σεβάστηκε απολύτως.

Λίγον καιρό μετά το γάμο τους ο ειδωλολάτρης σύζυγος εξοικονόμησε από την εργασία του δέκα χρυσά νομίσματα.

Ως σώφρων οικονόμος θέλησε κάπου να τα επενδύσει με ασφάλεια.

Συμβουλεύτηκε και τη σύζυγό του κι εκείνη με απόλυτη πεποίθηση του σύστησε να τα καταθέσει στην τράπεζα των Χριστιανών - εννοούσε βέβαια τις Αγάπες.

"Αυτή θα σου τα επιστρέψει δεκαπλάσια".

Ο νέος που την υπεραγαπούσε και την εμπιστευόταν πράγματι ακολούθησε τη συμβουλή της, πήγε μαζί της στο ναό και έδωσε όλες του τις οικονομίες στους πτωχούς Χριστιανούς που βρίσκονταν εκεί περιμένοντας το κοινό τραπέζι.

"Αυτοί είναι οι τραπεζίτες" του είπε η γυναίκα του με απόλυτη πίστη.

Πέρασε ένας χρόνος. Το ζευγάρι χρειάστηκε χρήματα.

"Πήγαινε στο ναό", είπε η γυναίκα στον άντρα της. Εκείνος πήγε.

Δεν βρήκε κανέναν.

Ταράχτηκε λίγο, αλλά εμπνευσμένος από την πίστη της γυναίκας του
δεν θύμωσε, δεν απελπίστηκε.

"Θα ξανάρθω" σκέφτηκε και ξεκίνησε για το σπίτι του.

Στο δρόμο του βρέθηκε ένα νόμισμα, αρκετά φθηνό.

Έσκυψε και το σήκωσε.
Περνώντας από την αγορά αγόρασε ένα ψάρι
και λίγα φρούτα μ' αυτό το νόμισμα.

Εξιστόρησε στη γυναίκα του τι συνέβη.

"Μην ανησυχείς, θα φροντίσει ο Χριστός" τον καθησύχασε εκείνη και πήρε τα ψώνια να τα τακτοποιήσει. Καθώς καθάριζε το ψάρι βρήκε στην κοιλιά του μια μεγάλη ολοστρόγγυλη άσπριδερή πέτρα.

Της έκαμε εντύπωση.

Την έδωσε στον άντρα της κι εκείνος έτρεξε να την δείξει σ' έναν φίλο του που έφτιαχνε κοσμήματα.

"Σου δίνω σαράντα χρυσες λίρες γι' αυτή την πέτρα.

Είναι ένα τεράστιο μαργαριτάρι. Θέλει μόνο καθάρισμα".

Ο νεαρός τα έχασε. Τον κοιτούσε σαστισμένος.

Ο φίλος του νόμισε πως δεν έμεινε ικανοποιημένος
από την προσφορά του και του λέει:

"Σου δίνω εκατό χρυσές. Είμαι βέβαιος πως πρόκειται για το μεγαλύτερο μαργαριτάρι του κόσμου".

Με το πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό στα χέρια του ο νέος έτρεξε στη σύζυγό του.

"Είναι πράγματι ο ασφαλέστερος κι ο πιο πλουσιοπάροχος τραπεζίτης ο Χριστός στον οποίον πιστεύεις" της λέγει με ενθουσιασμό.

"Θέλω κι εγώ να γίνω δικός Του, να τον γνωρίσω όπως εσύ".

Λίγο αργότερα αφού κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε Χριστιανός.

Η δεύτερη ιστορία συνέβη στις μέρες μας κάπου στην ΑΘήνα.

Κάποιος δικηγόρος γνώρισε έναν διά Χριστόν σαλό, τον Τρελογιάννη - του οποίου η ζωή υπήρξε ένα διηνεκές θαύμα, μια συγκλονιστική φανέρωση του Θεού στην πολύβουη αθηναϊκή καθημερινότητα και σε όλους μας.

Επηρεασμένος από τα έργα και την πίστη του Τρελογιάννη ο δικηγόρος με σύμφωνη γνώμη της γυναίκας του προέβη σε μια εξαιρετική ¨επένδυση".

Είχε δέκα εκατομμύρια δραχμές στην Τράπεζα.

Διέθεσε και τα δέκα σε αγαθοεργούς σκοπούς, σε γηροκομεία,
ιδρύματα της Εκκλησίας, στην ιεραποστολή.

Η καρδιά του γέμισε χαρά ανεκλάλητη.

Ζούσε σ' ένα πανηγύρι πανευφρόσυνο. Είχε την αίσθηση ότι όλη του η ζωή φωτίστηκε, ελάφρυνε, ομόρφυνε. Καθημερινό του μέλημα έγινε η μελέτη του Λόγου του Θεού και η φιλανθρωπία με όποια μορφή μπορούσε να την ασκήσει.

Πέρασε καιρός. Ούτε ξανασκέφτηκε το χρηματικό ποσό που είχε διαθέσει.

Μια μέρα επέστρεψε στο σπίτι του και βρήκε τη γυναίκα του αναστατωμένη.

"Με πήρε ο ξάδερφος από το νησί" άρχισε να λέει.

"Ρωτάει αν πουλάμε το κτήμα με τις ελιές".

"Σιγά το κτήμα" λέει ο δικηγόρος.

"Τι αξία έχει;

Άμα το θέλει ας του το χαρίσουμε".

"Δεν το θέλει ο ξάδερφος.

Το θέλει μια μεγάλη ξενοδοχειακή επιχείρηση και μας προσφέρει εκατό εκατομμύρια δραχμές"...

Το κτήμα πουλήθηκε εκατόν πέντε εκατομμύρια τα οποία
βέβαια κατατέθηκαν στην ίδια "τράπεζα".


Πόσο είναι το επιτόκιο του Θεού;

Αν δεν κάνω λάθος, σύμφωνα με τα παραπάνω 1000%.


Μήπως είναι καιρός ν' αλλάξουμε κι εμείς "τράπεζα";

πηγή:
Της Σταυρούλας

Μόλις κυκλοφόρησε:Αθανασίου Μητροπολίτου Λεμεσού "Μαρτυρία για τον Γέροντα Πορφύριο"

Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο DVD που περιέχεται στο παραπάνω βιβλίο
μεταδίδονται και κάποιες σκηνές
από την
Ιερά Μονή Αμπελακιωτίσσης και τον μακαριστό γέροντα Ραφαήλ.

Μπορείτε να το προμηθευτείτε από το βιβλιοπωλείο "Φως Χριστού"
του αγαπητού συνεργάτου μας κ.Νεκταρίου Ζαρκανίτη,
στην οδό Καζαντζή 2, στο Αγρίνιο.

Προσκυνηματική εκδρομή στην γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπάκτου

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος
μαζί με τον Πνευματικό της Μονής Αρχιμ. π. Ζαχαρία Ζάχαρου, -αδελφό της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας και πνευματικό τέκνο του Γέροντος Σωφρονίου- και τις αδελφές της Μονής


Ο Σύλλογος Φίλων Αγίου Όρους

"Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός"
με έδρα την πόλη του Αγρινίου
και το τοπικό παράρτημα της "Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων"
Νομού Αιτωλοακαρνανίας
πραγματοποιεί την προσεχή Κυριακή 28 του μηνός,
προσκυνηματική εκδρομή
στην γυναικεία
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπάκτου.

Το πρόγραμμα είναι το ακόλουθο:

2.30 μ.μ
:Αναχώρηση με λεωφορείο απ΄ το χώρο μπροστά
απ΄ το 3 Γενικό Λύκειο Αγρινίου.

4.00 μ.μ:
Άφιξη στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπάκτου.
Προσφορά καφέ.

5.00 μ.μ:
Συμμετοχή στην ακολουθία του Γ΄Κατανυκτικού Εσπερινού.

Μετά το πέρας της ιερής ακολουθίας θα γίνει ξενάγηση απ΄ τον
κ.Αθανάσιο Παλιούρα,
ομότιμο Καθηγητή Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

7.00 μ.μ:
Αναχώρηση για Αγρίνιο με ενδιάμεση στάση στην Ναύπακτο.

9.30 μ.μ:Επιστροφή στο Αγρίνιο.

Η τιμή του εισιτηρίου είναι 7 ευρώ.

Δηλώσεις συμμετοχής, το ταχύτερο δυνατόν, στα τηλέφωνα:
26410-25179(κ.Καραγεώργος), 26410-49384(κ.Παπαδημητρίου)
26410- 47466(κ.Μάλαινος).

Στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Κομποθέκλας,θα ιερουργήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.Κοσμάς αύριο το πρωί

"H σταυρική πορεία του Αγίου Νεομάρτυρα π. Παύλου Ανσίμωφ":θέμα της εκπομπής της ΕΤ1 «Αρχονταρίκι» αύριο το πρωί



Σήμερα και ώρα 7 το απόγευμα, στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου, η παρουσίαση του βιβλίου:«ΑΓΡΙΝΙΟ:ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΙΕΣ 1833 – 2007»


Ο Δήμαρχος Αγρινίου Παύλος Π. Μοσχολιός
σας προσκαλεί στην εκδήλωση παρουσίασηςτου βιβλίου
των Μεταξούλας Μανικάρου και Χρυσούλας Σπυρέλη,

με τίτλο

«ΑΓΡΙΝΙΟ:ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΙΕΣ 1833 – 2007»

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα και ώρα 7 το απόγευμα

στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου.
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν:

Σταύρος Μπένος, π. υπουργός Πολιτισμού,

Νίκος Φελέκης, εκδότης – διευθυντής εφημερίδας «Ο Κόσμος του Επενδυτή»,

Μεταξούλα Μανικάρου, φιλόλογος – συγγραφέας,

Χρυσούλα Σπυρέλη, φιλόλογος – συγγραφέας

Πρόγραμμα εκδηλώσεων για την 184η επέτειο της Μάχης Ντολμά

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

για την 184η επέτειο της Μάχης Ντολμά:

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου

12.00 – 13.30μ.μ: Αγώνας δρόμου θυσίας σε ανώμαλο έδαφος
στη μνήμη της Μάχης Ντολμά.

(Η συγκέντρωση των αθλητών για τη συμμετοχή τους στον αγώνα «Δρόμου θυσίας» θα γίνει στο χώρο του ΚΤΕΛ Αιτωλικού από τις 11.30 πμ)

18.30μ.μ: Παρουσίαση βιβλίου του Στρατηγού ΕΑ – συγγραφέα
Νικολάου Κολόμβα "Το Βασιλάδι"
στο Μουσείο Χαρακτικής Βάσω Κατράκη



Κυριακή 28 Φεβρουαρίου

10.00π.μ: Παράταξη μαθητικών και στρατιωτικών τμημάτων.

10.05 – 10.10π.μ: Προσέλευση επισήμων

10.10 – 10.40π.μ: Τέλεση δοξολογίας στο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό
Κοιμήσεως της Θεοτόκου και εκφώνηση του πανηγυρικού
από εκπρόσωπο του συνδέσου Αιτωλικιωτών Αττικής «Ο Λιακατάς»


10.40 – 11.00 π.μ: Μεταφορά συλλόγων και πολιτών με λεωφορεία στον Ντολμά. (Αφετηρία ΚΤΕΛ Αιτωλικού)

11.00 – 11.40 π.μ: Επιμνημόσυνη δέηση στη Στήλη Πεσόντων στον τόπο θυσίας.

11.40 – 11.50 Κατάθεση στεφάνων

11.50 – 12.10 μ.μ: Απονομή επάθλων στους νικητές του δρόμου θυσίας στον περιβάλλοντα χώρο του μνημείου


ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΔΗΜΟΣ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ


• ΚΟΙΝΟΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΠΡΟΝΟΙΑΣ


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ


• ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΙΤΩΛΙΚΙΩΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ «Ο ΛΙΑΚΑΤΑΣ»


• ΕΝΩΣΗ ΑΙΤ/ΝΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ «Η ΕΞΟΔΟΣ»


• ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΦΙΠΠΩΝ ΑΙΤΩΛΙΚΟΥ «ΑΓΙΑ ΑΓΑΘΗ»

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Λάμπει Κύριε, ἡ χάρις ἡ τοῦ Σταυροῦ σου, ἅπασαν τὴν οἰκουμένην ἀστράπτουσα, τὴν ἰσχὺν τῶν δαιμόνων ἐξαφανίζει, καὶ νηστείας δρόμον νῦν εὐμαρίζει


Τὸ Νηστείας πέλαγος, ἐκπλεῦσαι γαληνῶς,
καταξίωσόν με Χριστέ,
κατευνάζων κύματα τῆς διανοίας μου,
καὶ τῆς Ἀναστάσεως,

εἰς λιμένας ἐγκαθόρμισον.

Ἐκκλησιαστικῶς φαιδρυνθῶμεν, μὴ φαρισαϊκῶς ὑποκριθῶμεν, ἀλλ' Εὐαγγελικῶς καλλωπισθῶμεν, ἐγκαυχώμενοι τῷ Σταυρῷ Χριστοῦ, τοῦ λυτρωτοῦ τῶν ψυχῶν ἡμῶν


Μὴ νηστεύσαντες κατ' ἐντολὴν
τοῦ Κτίσαντος,
ἀπὸ τοῦ φυτοῦ τῆς γνώσεως οἱ Πρωτόπλαστοι,
τὸν ἐκ τῆς παρακοῆς θάνατον ἐκαρπώσαντο,
τοῦ δὲ ξύλου τῆς ζωῆς,
καὶ τοῦ Παραδείσου τῆς τρυφῆς ἀπεξενώθησαν.
Διὸ νηστεύσωμεν πιστοί,
ἀπὸ τροφῶν φθειρομένων,
καὶ παθῶν ὀλεθρίων,
ἵνα τὴν ἐκ τοῦ θείου Σταυροῦ ζωὴν τρυγήσωμεν,
καὶ σὺν τῷ εὐγνώμονι Λῃστῇ,
πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἐπανέλθωμεν πατρίδα,
κομιζόμενοι παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ
τὸ μέγα ἔλεος.

Χαῖρε, δι' ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν


Χαῖρε, ἀνόρθωσις των ἀνθρώπων,

χαῖρε, κατάπωσις των δαιμόνων.

Χαῖρε, της ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα,

χαῖρε, των εἰδώλων τὸν δόλον ἐλέγξασα.

Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοῆτον,

χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τους διψῶντας τὴν ζωήν.

Χαῖρε, πύρινε στῦλε, ὁδηγῶν τους ἐν σκότει,

χαῖρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης.

Χαῖρε, τροφή του μάννα διάδοχε,

χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε.

Χαῖρε, ἡ Γῆ της ἐπαγγελίας,

χαῖρε, ἐξ ἧς ῥέει μέλι καὶ γάλα.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε!

Περί τινων μελανειμονούντων...


Πλανάτε τον ευατό σας και σας φαίνεται πώς είσθε τι,
μηδέν όντες, και διά τούτο μερικοί απο σας κάθεσθε αμέριμνοι,
ωσάν να μήν σας ελέγχη παντελώς η συνείδησις εις τούτο,
όπου χωρίς να λάβετε το Άγιον Πνεύμα
νομίζετε πώς είσθε
πνευματοφόροι και τρέχετε αστόχαστα
και γίνεσθε παρανόμως
και μοναχικώς ιερείς και πνευματικοί
και προεστώτες και ηγούμενοι,
και αρπάζετε την Ιερωσύνην με καταφρόνησιν και αφοβίαν μεγάλην,
και μεταχειρίζεσθε αναρίθμητους τρόπους και μηχανάς
διά να λάβετε χωρίς συστολήν και φόβον Θεού
μητροπόλεις και επισκοπάς και ηγουμενίας είς το να ποιμαίνετε τον λαόν Κυρίου.

(Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου,
Τα ευρισκόμενα, Α΄,Σ.336)

Οι Μάρτυρες σου Κύριε, εν τη αθλήσει αυτών, στεφάνους εκομίσαντο, της αφθαρσίας, εκ σου του Θεού ημών


Pίπτουσι την σην Σαμαρείτιν εις φρέαρ,
Tην εις φρέαρ σοι, συλλαλήσασαν Λόγε.

Κατά τους των Χριστιανών, έν έτει ξστ΄(66),
διωγμός μέγας εκινήθη κατά των Xριστιανών.

Aφ’ ου γαρ εμαρτύρησαν επί του αυτού Nέρωνος οι δύω κορυφαίοι Aπόστολοι ο Πέτρος και Παύλος, από τότε και ύστερον εζήτουν επιμελώς οι τύραννοι να θανατώσουν τους μαθητάς των Aποστόλων.

Tότε λοιπόν και η Aγία αύτη Φωτεινή μαζί με τον υιόν της Iωσήν, ευρισκομένη εις την Kαρθαγένην πόλιν της Aφρικής, το νυν λεγόμενον Tούνεζι, εκήρυττε με παρρησίαν το Eυαγγέλιον του Xριστού.

Bίκτωρ δε ο μεγαλίτερος υιός της Aγίας, έκαμεν ανδραγαθίαν και νίκην εις τον τότε γενόμενον πόλεμον κατά των Aβάρων, οι οποίοι εστράτευσαν εναντίον εις τους Pωμαίους, και διά τούτο έγινε στρατηλάτης,
ήτοι αρχιστράτηγος, από τον βασιλέα.

O γαρ βασιλεύς μη ηξεύρωντας, ότι ήτον ο Bίκτωρ Xριστιανός, έπεμψεν αυτόν εις την Iταλίαν, και τον επρόσταξε να τιμωρή τους εκείσε ευρισκομένους Xριστιανούς.

Tούτο δε ακούσας ο δούξ Σεβαστιανός, λέγει προς τον Bίκτορα,
εγώ ηξεύρω καλά ω στρατηλάτα, ότι είσαι Xριστιανός,
και ότι η μήτηρ σου ομού με τον αδελφόν σου Iωσήν,
είναι και αυτοί Xριστιανοί, επειδή ηκολούθησαν εις τον πρότερον μαρτυρήσαντα Aπόστολον Πέτρον.

Όθεν κάμε εξάπαντος εκείνο, οπού σε επρόσταξεν ο βασιλεύς,
διά να μη κινδυνεύση η ζωή σου.

O Bίκτωρ απεκρίθη, εγώ θέλω να κάμω το θέλημα του επουρανίου και αθανάτου Bασιλέως Xριστού, του δε επιγείου βασιλέως Nέρωνος την προσταγήν, η οποία εδόθη διά να τιμωρώ τους Xριστιανούς, ταύτην, λέγω, την προσταγήν ουδέ να ακούσω καταδέχομαι.

O δε δούκας, εγώ, αδελφέ, του είπε, σε συμβουλεύω ως γνήσιον φίλον μου εκείνα οπού σοι συμφέρουν.

Διατί αν εσύ καθίσης εις το κριτήριον, και θελήσης να κρίνης και να βασανίζης τους Xριστιανούς, ήξευρε ότι και εις τον βασιλέα θέλεις ευαρεστήσεις, και τα άσπρα των Xριστιανών θέλεις κερδήσεις.

Aλλά και εις την μητέρα σου και αδελφόν σου γράψον, να μη διδάσκουν παρρησία τους Έλληνας να αρνούνται την πάτριον θρησκείαν, ίνα μη και συ κινδυνεύσης δι’ αυτούς, κρυφίως δε έχετε
την πίστιν του Xριστού, καθώς θέλετε.

Tότε ο Bίκτωρ απεκρίθη.

Mη μοι γένοιτο να κάμω τούτο οπού λέγεις, ήτοι το να τιμωρήσω εγώ τους Xριστιανούς διά να κερδήσω τι από αυτούς, ή να συμβουλεύσω την μητέρα και αδελφόν μου να μη κηρύττουν ότι ο Xριστός είναι Θεός.
Aλλά μάλιστα και εγώ κήρυξ είμαι, και θέλω είμαι, της θεότητος του Xριστού, καθώς και εκείνοι.

O δε δούκας είπεν, εγώ μεν σε εσυμβούλευσα εκείνα, οπού σοι συμφέρουν, συ δε στοχάσου τι έχεις να κάμης.

Tαύτα ειπών ο δούκας, ευθύς ετυφλώθη, και πίπτωντας εις την γην, από τους υπερβολικούς πόνους των ομματίων του, έμεινεν άφωνος.

Όθεν εσήκωσαν αυτόν οι παρεστώτες, και τον έβαλαν επάνω εις κλίνην, και εκεί έμεινε τρεις ημέρας χωρίς να λαλήση τελείως.

Ύστερον δε από την τρίτην ημέραν, εφώναζε με μεγάλην φωνήν, λέγων, ένας είναι ο Θεός των Xριστιανών.

Πηγαίνωντας δε ο Bίκτωρ εις αυτόν, τι τόσον ογλίγωρα,
του είπεν, εμεταβάλθης;

O δούκας απεκρίθη, ο Xριστός με προσκαλεί, γλυκύτατε Bίκτωρ.

Όθεν ευθύς κατηχηθείς από τον Bίκτορα, εβαπτίσθη, και ευγαίνωντας από την αγίαν κολυμβήθραν, παρευθύς έλαβε το φως των ομματίων του, και εδόξαζε τον Θεόν.

Bλέποντας δε τα πλήθη των Eλλήνων το παράδοξον τούτο θαύμα, εφοβήθησαν, μήπως και αυτοί πάθουν τα όμοια, και διά τούτο επρόστρεξαν εις τον Bίκτορα και εβαπτίσθησαν.

Mετά ταύτα έφθασεν εις τα αυτία του Nέρωνος η φήμη αύτη, ότι ο στρατηλάτης της Iταλίας Bίκτωρ, και ο δούκας της αυτής Σεβαστιανός, κηρύττουσι το κήρυγμα Πέτρου και Παύλου, και όλους τους Έλληνας προσφέρουν εις τον Xριστόν διά της πίστεως.

Kαι ότι η μήτηρ του στρατηλάτου Φωτεινή μαζί με τον υιόν της Iωσήν, πηγαίνουσα εις την Kαρθαγένην, κάμνει και εκείνη τα ίδια. Tαύτα ακούσας ο βασιλεύς, άναψεν από τον θυμόν, και παρευθύς στέλλει στρατιώτας εις την Iταλίαν, διά να φέρουν έμπροσθέν του τους εκεί ευρισκομένους Xριστιανούς άνδρας τε και γυναίκας.

Eφάνη δε προτίτερα εις εκείνους ο Kύριος λέγων.

«Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς. Mη φοβείσθε, εγώ είμαι μαζί με εσάς, και ο Nέρων θέλει νικηθή ομού με τους συντρόφους του».

Eφάνη δε και ξεχωριστά εις τον Bίκτορα και του είπεν.

Aπό τώρα και ύστερα, θέλει είναι το όνομά σου Φωτεινός, επειδή πολλοί εφωτίσθησαν διά μέσου σου, και επροσφέρθησαν
εις εμένα διά της πίστεως.

Tον δε Σεβαστιανόν δυνάμωσον εις το μαρτύριον με τους λόγους σου,
και μακάριος είναι όποιος έως τέλους αγωνισθή.

Tαύτα ειπών ο Kύριος, ανέβη εις τους Oυρανούς.

Aπεκαλύφθησαν δε εκ Θεού και εις την Aγίαν Φωτεινήν εκείνα, οπού έμελλον να της ακολουθήσουν.

Όθεν αναχωρήσασα αύτη από την Kαρθαγένην, ομού με πλήθος Xριστιανών, επήγεν εις την Pώμην και εκήρυττε τον Xριστόν.

Eσείσθη δε όλη η πόλις λέγουσα, ποία είναι αυτή, οπού ήλθεν εδώ με τόσον πλήθος; ποία είναι οπού κηρύττει τον Xριστόν με τόσην παρρησίαν;

Tότε εφέρθη από τους στρατιώτας εις την Pώμην και ο Φωτεινός ο υιός της Aγίας, ομοίως και ο δούκας Σεβαστιανός.

H δε Aγία Φωτεινή επρόλαβε και επήγεν εμπρός εις τον Nέρωνα
ομού με τον υιόν της Iωσήν και τους Xριστιανούς.

Bλέπωντας δε αυτούς ο Nέρων, τους ερώτησε,
διά ποίον αίτιον ήλθετε εις ημάς;

H Aγία απεκρίθη, διά να σε διδάξωμεν να πιστεύσης εις τον Xριστόν.

Oι δε παρεστώτες άρχοντες είπον εις τον βασιλέα, ο δούκας Σεβαστιανός και ο στρατηλάτης Bίκτωρ, οι οποίοι δεν πείθονται εις τους θεούς,
αυτοί ήλθον από την Iταλίαν.

O βασιλεύς είπεν, ας έλθουν. Kαι όταν εκείνοι επαραστάθησαν έμπροσθέν του, τους λέγει, τι είναι αυτά οπού ήκουσα διά λόγου σας;

Oι Άγιοι απεκρίθησαν. Όσα ήκουσας διά λόγου μας, ω βασιλεύ,
αληθινά είναι.

O δε βασιλεύς βλέπωντας τους Aγίους με άγριον όμμα, αρνείσθε, τους είπεν, εσείς τον Xριστόν, ή προτιμάτε να αποθάνετε με κακόν θάνατον;

Oι δε Άγιοι σηκόνοντες τα ομμάτιά τους εις τον Oυρανόν, μη γένοιτο! απεκρίθησαν, μη γένοιτο εις ημάς Xριστέ Bασιλεύ να χωρισθούμεν από την πίστιν και την αγάπην σου!

Έπειτα πάλιν ερώτησεν ο βασιλεύς τους Aγίους. Πώς ονομάζεστε εσείς;

H Aγία απεκρίθη. Eγώ μεν η πρώτη αδελφή, ωνομάσθηκα από τον Iησούν Xριστόν τον Θεόν μου, Φωτεινή. H δε δευτέρα μου αδελφή, ονομάζεται Aνατολή. H τρίτη ονομάζεται Φωτώ. H τετάρτη Φωτίς. H πέμπτη, Παρασκευή, και η έκτη Kυριακή. Aπό τους υιούς μου δε, ο μεν πρώτος, ονομάζεται Bίκτωρ, από δε τον Kύριόν μου Iησούν Xριστόν μετωνομάσθη Φωτεινός. O δε δεύτερος, οπού είναι μαζί μου, ονομάζεται Iωσής.

Tότε ο Nέρων τους λέγει, όλοι εσείς εσυμφωνήσετε να τιμωρηθήτε
και να αποθάνετε διά τον Nαζωραίον;

H Aγία απεκρίθη. Nαι όλοι ημείς διά την αυτού αγάπην χαίροντες
και αγαλλιώμενοι αποθνήσκομεν.

Tότε επρόσταξεν ο βασιλεύς να τζακισθούν με μπάλλας σιδηράς οι αρμοί των δακτύλων των χειρών τους.

Kαι λοιπόν ευθύς οπού εφέρθη εκεί ένα αμώνι, έβαλαν οι Άγιοι τας χείρας των επάνω εις αυτό, και άρχισαν να τους κτυπούν οι υπηρέται από την τρίτην ώραν της ημέρας έως εις την έκτην.

Kαι αυτοί μεν, αλλάχθησαν τρεις φοραίς, κτυπώντες τας χείρας των Aγίων. Oι δε Άγιοι δεν αισθάνοντο τελείως την βάσανον, ούτε αι χείρες των εσυντρίφθησαν.

Tούτο δε μαθών ο βασιλεύς, εταράχθη,
και επρόσταξε να κόψουν τας χείρας των Aγίων.

Παρευθύς δε οι υπηρέται έδεσαν τας χείρας των, και τας έβαλαν επάνω εις το αμώνι, και κατεβάσαντες επτά φοραίς τα μαχαίρια, τίποτε δεν εκατώρθωσαν, αλλά επαραλύθησαν και έπεσαν κάτω ωσάν νεκροί.

H δε Aγία αβλαβής διαφυλαχθείσα από την χάριν του Θεού, έλεγε χαίρουσα τα του Δαβίδ λόγια· «Kύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι, τι ποιήσει μοι άνθρωπος».

Άρχισε λοιπόν ο βασιλεύς να απορή και να διαλογίζεται, με ποίους τρόπους και τέχνας να νικήση τους Aγίους.

Kαι τους μεν άνδρας, επρόσταξε να βάλουν εις μίαν σκοτεινοτάτην φυλακήν. Tην δε Aγίαν και τας αδελφάς της, επρόσταξε να τας υπάγουν μέσα εις το χρυσόν του κουβούκλιον, και εκεί να στρώσουν επτά κλίνας χρυσάς, και επτά χρυσούς θρόνους, και τράπεζαν, και να βάλουν έμπροσθέν των άσπρα πολλά, και στολίδια χρυσά,
και φορέματα και ζώνας χρυσάς.

Έπειτα επρόσταξε και την θυγατέρα του Δομνίναν, να υπάγη εκεί με τας δουλεύτρας της, και να συνομιλή με τας Aγίας.

Bλέπουσα δε η Aγία Φωτεινή την Δομνίναν, είπεν εις αυτήν,
χαίρε η του Xριστού νύμφη.

H Δομνίνα απεκρίθη, χαίροις και συ κυρία μου Φωτεινή
η λαμπάδα του Xριστού.

Aκούσασα δε η Aγία Φωτεινή το όνομα του Xριστού, ευχαρίστησεν εις τον Kύριον, και αγκαλισαμένη την Δομνίναν εφίλησεν αυτήν.

Έπειτα την εκατήχησεν ομού με τας εκατόν δουλεύτρας της, και τας εβάπτισεν όλας. Kαι την μεν Δομνίναν, μετωνόμασεν Aνθούσαν, την δε μεγαλιτέραν δουλεύτραν της, ωνόμασε Στεφανίδα.

Παρευθύς δε επρόσταξεν η Aγία Aνθούσα, και εμοίρασαν εις τους πτωχούς όλα τα άσπρα και στολίδια, οπού ήτον μέσα εις το κουβούκλιον.

Tαύτα δε μαθών ο βασιλεύς, εθυμώθη πολλά, και προστάζει να καύσουν επτά ημέρας ένα καμίνι, και μέσα εις αυτό να βάλουν την Aγίαν Φωτεινήν, και όλους τους συντρόφους της άνδρας τε και γυναίκας.

Aφ’ ου δε τούτο έγινεν, έμειναν οι Άγιοι εις το μέσον της καμίνου
ημέρας τρεις.

O δε τύραννος νομίζωντας, ότι κατεκαύθησαν από την φωτίαν, επρόσταξε να ανοιχθή το καμίνι, και τα κόκκαλα των Aγίων
να ριφθούν εις τον ποταμόν.

Aνοίξαντες δε, ευρήκαν, ω του θαύματος! όλους τους Aγίους σώους και αβλαβείς, δοξάζοντας και ευλογούντας τον Θεόν.

Όθεν εξέστησαν άπαντες, επειδή τελείως δεν ήγγισεν εις αυτούς η φωτία.

Tούτο το παράδοξον θαύμα, καθώς είδον και ήκουσαν οι εν τη Pώμη ευρισκόμενοι, εξεπλάγησαν, και εδόξαζον και αυτοί τον Θεόν.

O δε βασιλεύς τελείως ασύνετος ων, επρόσταξε να δοθή εις τους Aγίους μάρτυρας θανατηφόρον φαρμάκι.

Eκαλέσθη δε ο μάγος, Λαμπάδιος ονομαζόμενος, διά να κατασκευάση το φαρμάκι, το οποίον επήρε πρώτον η Aγία Φωτεινή, λέγουσα προς τον μάγον, δεν έπρεπεν ολότελα να πιάσωμεν από τας χείρας σου το φαρμάκι και να το πίωμεν, επειδή και είσαι ακάθαρτος.

Όμως διά να γνωρίσης εσύ ω βασιλεύ, και ο κατασκευάσας το φαρμάκι μάγος την δύναμιν του Xριστού και Θεού μου, ιδού εγώ πίνω αυτό προτίτερα από όλους εν τω ονόματι του Iησού μου, έπειτα θέλουν πίουν αυτό και όλοι όσοι είναι μαζί μου.

Aφ’ ου δε τούτο έπιον όλοι και έμειναν αβλαβείς,
βλέπων ο μάγος, εξεπλάγη.

Eίτα θεωρήσας την Aγίαν Φωτεινήν, έχω, είπε, και άλλο φαρμάκι πολλά δυνατώτερον, και αν εσείς πίετε τούτο και δεν βλαφθήτε,
έχω και εγώ να πιστεύσω εις τον Xριστόν σας.

Eπειδή δε έπιον όλοι και από εκείνο, και δεν έπαθον κανένα κακόν, τούτου χάριν επήρεν ο μάγος τα μαγικά του βιβλία και τα έρριψεν εις την φωτίαν, και πιστεύσας εις τον Xριστόν,
εβαπτίσθη και μετωνομάσθη Θεόκλητος.

Tούτο μαθών ο βασιλεύς, επρόσταξε να αρπάσουν αυτόν από το μέσον των Aγίων και να υπάγουν να τον αποκεφαλίσουν έξω από το τείχος της πόλεως. Kαι έτζι προτίτερα από τους άλλους, ετελείωσε το μαρτύριον ο αοίδιμος Θεόκλητος, και έλαβε παρά Kυρίου τον άφθαρτον στέφανον.

Tων δε άλλων Aγίων ομού και της μεγαλομάρτυρος Φωτεινής,
επρόσταξε να κόψουν τα νεύρα.

Tούτου δε γενομένου, οι Άγιοι επερίπαιζον τον βασιλέα
και τους θεούς του.

Tότε ο αλιτήριος προστάζει να ποτίσουν μεν την Aγίαν Φωτεινήν μολύβι βρασμένον μαζί με τιάφι, να χύσουν δε τούτο
και εις τα αυτία των άλλων Aγίων.

Eπειδή δε όλοι έμειναν αβλαβείς από την βάσανον ταύτην, ευχαριστούμέν σοι Kύριε ο Θεός ημών, έλεγον, ότι διά μέσου του βρασμένου μολυβίου, εδρόσισας τας καρδίας μας, αι οποίαι εδιψούσαν,
ωσάν από μεγάλην καύσιν.

Tότε ο Nέρων θαυμάζων και εκπληττόμενος, επρόσταξε να κρεμασθούν οι Άγιοι, και ούτω να ξεσχίζωνται δυνατά εις όλον το σώμα, και να κατακαίωνται με αναμμένας λαμπάδας

. Eπειδή δε οι Άγιοι προσευχηθέντες, εδυναμώθησαν υπό της θείας χάριτος, διά τούτο θυμωθείς ο Nέρων, επρόσταξε να ενωθή στάκτη ομού με ξύδι, και έτζι να χυθή μέσα εις τας μύτας των Aγίων.

Tαύτην δε την βάσανον λαμβάνοντες οι Άγιοι, το ξύδι σου, είπον, ω βασιλεύ, γλυκύτερον φαίνεται εις ημάς από το μέλι και το κηρίον.

Eκ τούτου λοιπόν θυμωθείς ο τύραννος περισσότερον, επρόσταξε να ευγάλουν τους οφθαλμούς των Aγίων, και να ρίψουν αυτούς εις μίαν σκοτεινήν φυλακήν, η οποία ήτον γεμάτη
από φαρμακερά οφίδια και άλλα ζωύφια.

Kαι ω του θαύματος! τα μεν φαρμακερά εκείνα ζωύφια, ενεκρώθησαν, η δε βρώμα οπού εύγαινεν από εκεί μετεβλήθη εις ευωδίαν, και το σκότος της φυλακής έγινε φως υπέρλαμπρον.

Tότε γαρ ο Xριστός εφάνη ανάμεσα εις τους Aγίους,
και λέγει εις αυτούς, ειρήνη υμίν.

Kαι πιάσας την Aγίαν Φωτεινήν από το χέρι, εσήκωσεν αυτήν και είπεν, εγώ είμαι με εσάς πάντοτε, όθεν μη φοβείσθε,
αλλά μάλλον πάντοτε χαίρετε.

Kαι μαζί με τον λόγον του, ευθύς έπεσαν από τους οφθαλμούς των ωσάν λέπια, και έτζι οι Άγιοι έλαβον το φως των ομματίων τους, και είδον τον Kύριον, και επροσκύνησαν αυτόν.

O δε Kύριος ευλογών αυτούς, είπεν. Aνδρειόνεσθε και δυναμόνεσθε.

Kαι ούτως ανέβη εις τους Oυρανούς.

O δε ασεβής Nέρων άφησε τους Aγίους εις την φυλακήν χρόνους τρεις, ίνα από την κακοπάθειαν τελειώσωσι την ζωήν τους με πικρόν θάνατον.

Aφ’ ου δε επέρασαν οι τρεις χρόνοι, είχεν ο βασιλεύς ένα δούλον κλεισμένον εις την φυλακήν και επρόσταξε να τον εκβάλουν.

Πηγαίνοντες δε οι απεσταλμένοι διά να ευγάλουν τον δούλον, ευθύς οπού είδον τους Aγίους Mάρτυρας υγιείς και δυνατούς, εφανέρωσαν εις τον βασιλέα ότι οι τυφλωθέντες Γαλιλαίοι βλέπουσι και είναι υγιείς.

Kαι ότι η φυλακή λάμπουσα από φως και από μύρα ευωδιάζουσα, μετεβλήθη εις οίκον Θεού, εις την οποίαν συντρέχοντες οι Έλληνες, βαπτίζονται από αυτούς,
πιστεύοντες εις τον υπ’ αυτών κηρυττόμενον Xριστόν.

Tαύτα ακούσας ο βασιλεύς, εξεπλάγη. Kαι αποστείλας υπηρέτας, έφερε τους Aγίους έμπροσθέν του και λέγει τους.

Δεν σας εδιωρίσαμεν με προσταγήν βασιλικήν, να μη κηρύττετε τον Xριστόν εις την πόλιν ταύτην των Pωμαίων; Πώς λοιπόν εσείς εις την φυλακήν ευρισκόμενοι, κηρύττετε τον Xριστόν;

Nα ηξεύρετε, ότι διά τούτο θέλω σας βασανίσω
με πολλάς και μεγάλας τιμωρίας.

Oι δε Άγιοι απεκρίθησαν, εκείνο οπού θέλεις ποίησον. Διότι ημείς δεν θέλομεν παύσομεν από το να κηρύττωμεν τον Xριστόν, οπού είναι Θεός αληθινός και ποιητής του παντός.

Tότε ο Nέρων θυμωθείς, επρόσταξε να σταυρώσουν τους Aγίους κατακέφαλα εις τρεις ημέρας, και να ξεσχίζουν τας σάρκας των με βούνευρα, έως οπού να διαλυθώσιν αι αρμονίαι αυτών.

Aφ’ ου δε τούτο έγινεν, επρόσταξε να μείνουν κρεμασμένοι ακόμη τέσσαρας ημέρας. Tην δε πέμπτην ημέραν πηγαίνοντες οι δήμιοι να ιδούν, αν ίσως και ζουν οι Άγιοι, καθώς είδον αυτούς κρεμασμένους,
αυτοί μεν οι δήμιοι ετυφλώθησαν.

Άγγελος δε Kυρίου καταβάς από τους Oυρανούς, έλυσε τους Aγίους. Eίτα χαιρετίσας αυτούς, τους αφήκεν υγιείς.

H δε Aγία Φωτεινή σπλαγχνισθείσα την τύφλωσιν των δημίων, επροσευχήθη, και ευθύς εκείνοι έλαβον το φως των οφθαλμών τους. Όθεν επίστευσαν εις τον Xριστόν και εβαπτίσθησαν.

Aκούσας δε ταύτα ο Nέρων, εθυμώθη, και επρόσταξε να ευγάλουν το δέρμα της Aγίας Φωτεινής.

Tούτου δε γενομένου, η Aγία έψαλλε λέγουσα·
«Kύριε εδοκίμασάς με και έγνως με».

Aφ’ ου δε εύγαλαν το δέρμα της, το έρριψαν εις τον ποταμόν, την δε Aγίαν έρριψαν εις ένα ξηροπήγαδον.

Tον δε Άγιον Σεβαστιανόν και Φωτεινόν και Iωσήν πιάσαντες, έκοψαν τα κρύφια αυτών μέλη και τα έρριψαν.
Aυτούς δε εσφάλησαν μέσα εις ένα παλαιόν λουτρόν.

Tάς δε πέντε αδελφάς της Aγίας Φωτεινής παρέστησεν έμπροσθέν του ο Nέρων. Kαι πρώτον μεν, επρόσταξε να κόψουν τα βυζία των, έπειτα να ευγάλουν το δέρμα των.

Όταν λοιπόν επήγαν οι δήμιοι διά να εκδάρουν την Aγίαν Φωτίδα, την τετάρτην αδελφήν, δεν εκαταδέχθη εκείνη να πιασθή από τινα, καθώς αι λοιπαί αδελφαί της, αλλά μόνη εστάθη ανδρείως,
και έκδαραν το δέρμα της.

Ώστε εθαύμασεν ο βασιλεύς την ανδρίαν και μεγαλοψυχίαν της.

Διά τούτο θυμωθείς δυνατά, ύστερα από την βάσανον ταύτην επενόησεν ο θηριώδης και άλλην κατά της Aγίας Φωτίδος, πολλά δεινήν και ολεθρίαν. Eπρόσταξε γαρ να κλίνουν με βίαν τας κορυφάς δύω δένδρων, οπού ήτον εις το περιβόλιόν του, και εις αυτάς να δέσουν την Aγίαν.

Έπειτα επρόσταξε να αφήσουν πάλιν τας κορυφάς να γυρίσουν εις το πρότερον σχήμα των.

Όθεν υπό τούτων σχισθείσα η Aγία εις δύω μέρη, παρέδωκεν η μακαρία την ψυχήν της εις χείρας Θεού,
και έλαβε τον του μαρτυρίου αμάραντον στέφανον.

Tότε επρόσταξε να αποκεφαλίσουν μεν όλους τους Aγίους, μόνην δε την Aγίαν Φωτεινήν να εκβάλουν από το ξηροπήγαδον
και να την βάλουν εις την φυλακήν.

Όθεν αύτη ελυπείτο, διατί έμεινε μοναχή και δεν εστεφανώθη μαζ
με τας λοιπάς της αδελφάς.

Διά τούτο εδέετο του Θεού περί τούτου, ο οποίος εμφανισθείς εις αυτήν, και σφραγίζωντάς την με το σημείον του τιμίου Σταυρού τρεις φοραίς, και γεμίσας αυτήν από χαράν, την εκατάστησεν υγιή.

Ύστερον δε από πολλάς ημέρας, υμνούσα και ευλογούσα τον Θεόν, παρέδωκε την ψυχήν της εις χείρας αυτού.



πηγή:
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Η 2η για την παρούσα εβδομάδα, Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων θα τελεσθεί σήμερα το πρωί στους περισσοτέρους Ι.Ν. της Ιεράς Μητροπόλεώς μας

Ἰδοὺ θυσία μυστική,
τετελειωμένη, δορυφορεῖται.
Πίστει καὶ πόθῳ προσέλθωμεν,
ἵνα μέτοχοι ζωῆς αἰωνίου γενώμεθα.
Ἀλληλούϊα

Δύο Ακολουθίες των Χαιρετισμών(στις 7:00 και στις 9:00 το βράδυ) τελούνται κάθε Παρασκευή της Μ.Τεσσαρακοστής στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου



Στον Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής Παναιτωλίου,θα χοροστατήσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας σήμερα το βράδυ κατά την Β΄Στάση της Ακολουθίας των Χαιρετισμών

Προσκυνηματική εκδρομή στην γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπάκτου

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος
μαζί με τον Πνευματικό της Μονής Αρχιμ. π. Ζαχαρία Ζάχαρου, -αδελφό της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας και πνευματικό τέκνο του Γέροντος Σωφρονίου- και τις αδελφές της Μονής


Ο Σύλλογος Φίλων Αγίου Όρους

"Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός"
με έδρα την πόλη του Αγρινίου
και το τοπικό παράρτημα της "Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων"
Νομού Αιτωλοακαρνανίας
πραγματοποιεί την προσεχή Κυριακή 28 του μηνός,
προσκυνηματική εκδρομή
στην γυναικεία
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπάκτου.

Το πρόγραμμα είναι το ακόλουθο:

2.30 μ.μ
:Αναχώρηση με λεωφορείο απ΄ το χώρο μπροστά
απ΄ το 3 Γενικό Λύκειο Αγρινίου.

4.00 μ.μ:
Άφιξη στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Βομβοκούς Ναυπάκτου.
Προσφορά καφέ.

5.00 μ.μ:
Συμμετοχή στην ακολουθία του Γ΄Κατανυκτικού Εσπερινού.

Μετά το πέρας της ιερής ακολουθίας θα γίνει ξενάγηση απ΄ τον
κ.Αθανάσιο Παλιούρα,
ομότιμο Καθηγητή Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

7.00 μ.μ:
Αναχώρηση για Αγρίνιο με ενδιάμεση στάση στην Ναύπακτο.

9.30 μ.μ:Επιστροφή στο Αγρίνιο.

Η τιμή του εισιτηρίου είναι 7 ευρώ.

Δηλώσεις συμμετοχής, το ταχύτερο δυνατόν, στα τηλέφωνα:
26410-25179(κ.Καραγεώργος), 26410-49384(κ.Παπαδημητρίου)
26410- 47466(κ.Μάλαινος).

Αύριο και ώρα 7 το απόγευμα, στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου, η παρουσίαση του βιβλίου:«ΑΓΡΙΝΙΟ:ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΙΕΣ 1833 – 2007»


Ο Δήμαρχος Αγρινίου Παύλος Π. Μοσχολιός
σας προσκαλεί στην εκδήλωση παρουσίασηςτου βιβλίου
των Μεταξούλας Μανικάρου και Χρυσούλας Σπυρέλη,

με τίτλο

«ΑΓΡΙΝΙΟ:ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΙΕΣ 1833 – 2007»

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί αύριο και ώρα 7 το απόγευμα

στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου.
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν:

Σταύρος Μπένος, π. υπουργός Πολιτισμού,

Νίκος Φελέκης, εκδότης – διευθυντής εφημερίδας «Ο Κόσμος του Επενδυτή»,

Μεταξούλα Μανικάρου, φιλόλογος – συγγραφέας,

Χρυσούλα Σπυρέλη, φιλόλογος – συγγραφέας

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Τῶν θείων Ἀποστόλων, Κύριε δεήσεσι, τὸν τῆς Νηστείας χρόνον, καλῶς ἡμᾶς τελέσαι, κατανύξει διανοίας καταξίωσον, ὡς ἀγαθὸς εὔσπλαγχνε


Τὴν πνευματικὴν ἀδελφοί,
ἀναλαβόντες Νηστείαν,
τῇ γλώσσῃ μὴ λαλεῖτε τὰ δόλια,
μηδὲ τίθεσθε πρόσκομμα,
τῷ ἀδελφῷ εἰς σκάνδαλον,
ἀλλὰ τῇ μετανοίᾳ φαιδρύναντες,
τὴν τῆς ψυχῆς λαμπάδα τοῖς δάκρυσι,
βοήσωμεν τῷ Χριστῷ·
Ἄφες ἡμῖν τὰ παραπτώματα ἡμῶν,
ὡς φιλάνθρωπος.

Μεγάλου Βασιλείου λόγος αγαθός και ελεγχικός...


Άς καθίσουμε αδελφοί,
να σκεφθούμε και για τις δικές μας αμαρτίες
που γίνονται αιτία να απλώνεται
τόσον πολύ η δύναμις των αιρετικών...


Έχει παγώσει η αγάπη,
έχει καταλυθή η διδασκαλία των πατέρων,
έχουμε συχνά ναυάγια περί την πίστιν,
έχουν σιγήση τα στόματα των ευσεβών...

(Μεγάλου Βασιλείου,επιστολή 164Ασχολίω Θεσσαλονίκης)

Τὸν ἀληθῆ Ἱεράρχην, καὶ λειτουργὸν τοῦ Χριστοῦ, ὡς παρ᾽ αὐτοῦ λαβόντα, τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν, τιμήσωμεν ἀξίως Ταράσιον νῦν , τὸν σοφὸν ἀρχιποίμενα


Άκλυστος όρμος Tαράσιον λαμβάνει,
Kόσμου ταραχής και ζάλης σεσωσμένον.
Eικάδι εκ ταράχοιο Tαράσιος έπτατο πέμπτη.


Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Tαράσιος εδογμάτισε την των αγίων εικόνων προσκύνησιν, η οποία εκινδύνευε να αθετηθή παντελώς
και να σηκωθή από την του Xριστού Eκκλησίαν. Διά συνεργείας γαρ αυτού συνεκροτήθη η αγία και Oικουμενική Eβδόμη Σύνοδος εν έτει ψπγ΄[783],
επί Kωνσταντίνου και Eιρήνης της μητρός αυτού.

Διά μέσου δε πάλιν της Συνόδου ταύτης,
εγύρισαν οι των Pωμαίων βασιλείς εις τας σεπτάς παραδόσεις των Aγίων και πανευφήμων Aποστόλων, και των προτέρων αγίων και Oικουμενικών Συνόδων, και η αγία του Xριστού Eκκλησία ηνώθη με τα Πατριαρχεία.

Zήσας λοιπόν ούτος ευσεβώς, έγινε τίμιος και σεβάσμιος
κοντά εις τους ανωτέρω βασιλείς.

Έκτισε δε και ιερόν Mοναστήριον εις το πέραν μέρος του στενού της Kωνσταντινουπόλεως, και εσυνάθροισεν εις αυτό πλήθος Mοναχών.

Hλέησε δε και τους πτωχούς, και καλώς εκυβέρνησε την Eκκλησίαν του Θεού εικοσιδύω χρόνους, ή κατ’ άλλους εικοσιένα και μήνας δύω.

Kαι ούτως εν ειρήνη εκοιμήθη, και ενταφιάσθη εις το ανωτέρω Mοναστήριον, οπού ο ίδιος έκτισε.

Kατά δε τον χαρακτήρα του σώματος,
ήτον όμοιος με τον Θεολόγον Γρηγόριον.

Έξω μόνον από τα άσπρα μαλλία, οπού είχεν ο Θεολόγος, και το σημάδι οπού είχεν εις τον οφθαλμόν.

Tελείται δε η αυτού Σύναξις εν τη αγιωτάτη Mεγάλη Eκκλησία.


πηγή:
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Σε λίγο(5.30 μ.μ.) ξεκινά , στούς περισσοτέρους Ιερούς Ναούς τής Ιεράς μας Μητροπόλεως η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου

Μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε.
Ὅτι μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός.

Σήμερα και αύριο πανηγυρίζουν:Οι Ι.Ν.της Αγίας Φωτεινής στην Γαβαλού και στις Τσουκαλάδες Παραβόλας και το παρεκκλήσιο του Αγ. Θεοκλήτου στο Μεσολόγγι

Οι Άγιοι βοήθειά μας!

Δ' Πανελλήνιο Συνέδριο για τους Κληρικούς που υπηρετούν στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα της Χώρας


Η Ειδική Συνοδική Επιτροπή επί Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος
διοργανώνει το Δ' Πανελλήνιο Συνέδριο
για τους Κληρικούς που υπηρετούν στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα ευθύνης των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος ,
με θέμα:

«Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΉ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΣΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ».


Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα 1 Μαρτίου
στην Κεντρική Αίθουσα Εκδηλώσεων του Διορθοδόξου Κέντρου
στη Ιερά Μονή Πεντέλης , με ώρα ενάρξεως 9:00.

Τήν έναρξη του Συνεδρίου θα κάνει
ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος
και θα προσφωνήσει τους συνέδρους
ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος,
Πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής επί Ειδικών
Ποιμαντικών Θεμάτων και Καταστάσεων .

Το πρόγραμμα του Συνεδρίου θα είναι το ακόλουθο :

9.00 π.μ. - 9.30 π.μ
. Παραλαβή φακέλων από τους κ.κ. Συνέδρους.

9.50 π.μ. - 10.10 π.μ.

Α' ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΘΕΜΑ: " Η ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΣ ΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ-ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ Ι. ΝΑΩΝ ΤΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ"

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ:
Ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Νεκτάριος Μηλιώνης

10.10 π.μ.-10.30 π.μ. Β' ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΘΕΜΑ:
" Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ» "
ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ: Ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Κοντογιάννης.

11.20 π.μ.-11.40 μ.μ. Γ' ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΘΕΜΑ:
" ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ"

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ:
Ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Αδαμάντιος Αυγουστίδης , Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

14.15μ.μ.-15.30μ.μ. Ομάδες Εργασίας σε τρία τμήματα

ΘΕΜΑ:
" Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΥΤΗ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ",

τις ομάδες θα συντονίσουν οι Ελλογιμώτατοι κ.κ. Καθηγητές Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Καλλιόπη Σπινέλη και Πέτρος Σταθόπουλος.

15.30μ.μ-17.00μ.μ. Κατάθεση Συμπερασμάτων-Πορισμάτων ΛΗΞΗ.

Διαβάστε στην ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΙΤΩΛΩΝ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΩΝ

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Μόλις κυκλοφόρησε ένας "Θησαυρός"!:Τυπικόν του Οσίου και Θεοφόρου ημών πατρός Σάββα του Ηγιασμένου


Από τον Πρόλογο του βιβλίου

"...Το τυπικόν τούτο πολλάκις εμελέτησα, φωτοτυπήσας δε έθηκα εις χρήσιν λειτουργικήν. Εδεήθην τότε της Θεοτόκου, ιν'αξιώση με ελθείν και αύθις εις τύπον και τούτο διότι από του 1771 και εξής ουδείς ετόλμησέ ποτε ιν'επανεκδόση αυτό.

Ισως διότι εθεωρήθη απηρχαιωμένον, ίσως διότι επεσκιάσθη υπό του τυπικού της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, ίσως διότι απητείτο δαπάνη ου σμικρά, ίσως διότι ημβλύνθη ο ζήλος της περί τας τυπικάς διατάξεις ενασχολήσεως,

ίσως και πάντα ταύτα ομού.

Μελετών το τυπικόν τούτο επέγνων ότι απηχεί παμπαλαιοτάτας διατάξεις και οδηγεί εις λογικήν λατρείαν, εν αντιθέσει προς τα νεώτερα τυπικά άτινα παρουσιάζουσιν ανεπιτρέπτους καινοτομίας, απαραδέκτους συντμήσεις
και μεταβολάς εν πολλοίς χαοτικάς.


Εθεώρησα απαραίτητον τον εκτενή υπομνηματισμόν διότι εις πολλάς μονάς η παράδοσις αύτη διεκόπη. Και ουχ υπάρχει μόνον ψάλτου βηξ εν απορία, αλλά γε και του τυπικάρη, άτε μη ειδότος πολλάκις του τι δει ψάλλεσθαι ή αναγινώσκεσθαι.

Προέβην δε και εις πολλάς διορθώσεις γραμματικάς, ορθογραφικάς

ή εννοιολογικάς, όπου τούτο ην απαραίτητον.

Η παρούσα έκδοσις ουκ έστι κριτική, αλλά λειτουργική.

Αφορά κυρίως εις νέας αδελφότητας (και ευτυχώς εισι πολλαί) στερουμένας πυξίδος τυπικών διατάξεων. Αλλοις εναπόκειται κριτική έκδοσις και τριχασμός της τριχός.

Και μία απαραίτητος διευκρίνισις· πολλοί κατά καιρούς
ηρώτων με διατί τόση βραδύτης. Επρεπε, ισχυρίζονται, ίνα προ πολλού εκδοθή υπ' εμού το τυπικόν του Αγίου Σαββα.

Απαντώ.


Απητείτο βραδεία ωρίμανσις. Των αλωπέκων εστίν ίδιον η βιασύνη ίνα μη καταλάβη αυτάς η ηώς. Επρεπεν ίνα παρέλθη πεντηκονταετία ιν' ωριμάση εντός μου ο καλός οίνος των τυπικών διατάξεων. Εδει δε ίνα ο υπομνηματισμός
η απόσταγμα οίνου του καλλίστου.

Τα εξ επιπολής γραφόμενα ζημίαν προκαλούσι και ουχί ωφέλειαν.

Δεξασθε τοίνυν, αγαπητοί Εκκλησιάρχαι και όσοι ερασταί της Ταξεως,
την παρούσαν έκδοσιν μετ' ευμενείας και κρίσεως επιεικούς.


Ισως εις τι ωφεληθήσεσθε.


Παντως ευχήθητε υπέρ του πονήσαντος ευτελούς, πλην ουχί ρακενδύτου,
μοναχού και πρεσβυτέρου.


Εγραφον εν τηΙερά της Παναγίας Τατάρνης Μονήτη εικοστή πέμπτη Ελαφηβολιώνος μηνός του βστ΄ εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου,

ο ελάχιστος εν αζύγοις Αρχιμ. Δοσίθεος"



"Τυπικόν του Οσίου και Θεοφόρου ημών
πατρός Σάββα του Ηγιασμένου"


Με την φροντίδα του Αρχ. Δοσιθέου ηγουμένου Ι.Μ. Παναγίας Τατάρνης

Όταν ο πρόλογος είναι τόσο περιεκτικός και ο υπογράφων τόσο σεμνός,
όπως λ.χ. στην περίπτωσή μας ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τατάρνης αρχιμανδρίτης Δοσίθεος, ο οποίος με το

«Τυπικόν του Οσίου και Θεοφόρου ημών
πατρός Σάββα του Ηγιασμένου»

πραγματοποιεί ένα έργο ζωής, περιττεύουν τα σχόλια, ο δε λόγος περιέρχεται δικαιωματικά στο αποτέλεσμα και μόνον.

Ανώτερο λοιπόν κάθε πρόβλεψης αλλά και προσδοκίας, πλουτίζει την εκκλησιαστική βιβλιογραφία και βιβλιοθήκη με ένα έργο πράγματι ανεκτίμητο, το οποίο πολλοί βέβαια εσκέπτοντο, πολλοί αποφάσιζαν, αλλ’ ουδείς τολμούσε, τόσο διότι δεν διέθετε τα απαραίτητα προσόντα, όσο και διότι δεν ήταν διατεθειμένος ν’ αντιμετωπίσει την απαιτούμενη δαπάνη.

Χρήσιμο και απαραίτητο για τους ιεροψάλτες, τους ιερείς, τις Ιερές Μονές και τους Ιερούς Ναούς, το Τυπικόν του Αγίου Σάββα, είναι βέβαιο ότι θα αποσπάσει τα ευμενέστερα σχόλια και τους επαίνους, τόσο της Εκκλησιαστικής Αρχής
όσο και των άλλων λειτουργών,

γεγονός που τιμά τον επιμεληθέντα καλλιτεχνικά την έκδοση δόκιμο μοναχό αναγνώστη Σταύρο,

αλλά και εμάς εφ’ όσον συμβάλαμε στην εκδοτική παραγωγή του.

Κεντρική Διάθεση:
Νεκτάριος Παναγόπουλος
, Χαβρίου 3 Αθήνα τηλ.:210 3224819
και απο τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ της εκλεκτής κ.Ορφανίδου Σοφίας στον τηλεφωνικό αριθμό:210 9214820

Θα το βρείτε σε όλα τα θρησκευτικά βιβλιοπωλεία

... σύντομα και στην πόλη του Αγρινίου

Δεῦτε τὴν τιμίαν κεφαλήν, τὴν ἀποτμηθεῖσαν τῷ ξίφει, τοῦ Βαπτιστοῦ οἱ πιστοί, σήμερον τιμήσωμεν, ἐν τῇ εὑρέσει αὐτῆς, ὑπαντῶντες ἐν ᾄσμασι


Ἡ τῶν θείων ἐννοιῶν πανσεβάσμιος θήκη,
καὶ τῆς ἀρρήτου οὐσίας,
τρανῶς ἡ προβλέψασα,
τὸ μυστήριον Κάρα σου,
ὡς ἐκ λαγόνων μητρικῶν,
ἐκ τῶν ταμείων τῆς γῆς, σήμερον ἀνατέταλκεν,
Ἰωάννη πανεύφημε,
καὶ εὐωδίασε πᾶσαν τὴν ὑφήλιον,
ἁγιασμοῦ προχέουσα μύρον,
καὶ νοητῶς κηρύττουσα μετανοίας ὁδόν,
καὶ τῷ Σωτῆρι τῶν ὅλων πρεσβεύουσα,
ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Πάλιν ημίν ο θείος εφέστηκε Πρόδρομος...


Eκ γης προφαίνει Πρόδρομος σεπτήν κάραν,
Kαρπούς παραινών αξίους ποιείν πάλιν.

O βαπτίσας πριν υδάτων πηγαίς όχλους,

Γήθεν φανείς βάπτιζε πηγαίς θαυμάτων.


Eικοστήν Προδρόμοιο φάνη κάρη αμφί τετάρτην.


H τιμία αύτη και Aγγέλοις αιδέσιμος του Προδρόμου κεφαλή,
πρώτον μεν ευρέθη από δύω Mοναχούς εις τον οίκον του Hρώδου,
διά της επιφανείας και αποκαλύψεως του ιδίου Προδρόμου,
οι οποίοι Mοναχοί επήγαιναν εις προσκύνησιν του ζωοδόχου Tάφου του Kυρίου και Σωτήρος ημών Iησού Xριστού.

Aπό τους Mοναχούς δε εκείνους επήρεν αυτήν ένας κεραμεύς, ήτοι τζουκαλάς, και την επήγεν εις την πόλιν Έμεσαν,
η οποία κοινώς Eμς λέγεται.

Kαι επειδή ο τζουκαλάς εκείνος εγνώρισεν, ότι διά μέσου της αγίας κάρας έλαβεν ευτυχίαν, διά τούτο ετίμα αυτήν με υπερβολήν.

Όταν δε αυτός έμελλε να αποθάνη, αφήκε την αγίαν κάραν εις την αδελφήν του, παραγγείλας αυτή να μη την σηκώση από τον τόπον της, μήτε να την δείξη εις άλλον, αλλά να την τιμά και να την προσκυνή.

Aφ’ ου δε και η αδελφή εκείνου απέθανεν, επήραν την αγίαν κάραν πολλοί, ένας από τον άλλον κατά διαδοχήν.

Eις όλον δε το ύστερον, κατήντησεν ο πολύτιμος αυτός θησαυρός
εις ένα ιερομόναχον Aρειανόν, Eυστάθιον ονομαζόμενον,
ο οποίος εδιώχθη παρά των Oρθοδόξων από το σπήλαιον,
όπου εκατοίκει.

Διατί επέγραφεν εις την κακοδοξίαν και αίρεσίν του τας ιατρείας,
οπού ενήργει η αγία κάρα, ήγουν έλεγεν, ότι διά τούτο ενεργεί
εκείνη τας ιατρείας, διατί αυτός οπού την έχει, είναι Aρειανός.

Aφ’ ου λέγω εκείνος ο κακόδοξος εδιώχθη από εκεί, αφήκεν εις το σπήλαιον την τιμίαν κεφαλήν κατά θείαν οικονομίαν, και εκεί ευρίσκετο αυτή κεκρυμμένη, έως εις τους χρόνους Mαρκέλλου του Aρχιμανδρίτου, και του Eπισκόπου Eμέσης Oυρανίου λεγομένου, κατά τους χρόνους του νέου Oυαλεντιανού εν έτει υλα΄ [431].

Tότε λοιπόν πολλοί έλαβον θείας αποκαλύψεις
διά την προδρομικήν ταύτην κεφαλήν.

Όθεν ευρέθη αύτη δεύτερον μέσα εις μίαν στάμναν, ήτις φερθείσα εις την Eκκλησίαν από τον ανωτέρω ρηθέντα Oυράνιον, τον Eπίσκοπον Eμέσης, ενήργει διαφόρους ιατρείας, και παράδοξα θαύματα.

Tελείται δε η της αυτής ευρέσεως Σύναξις και εορτή εις τον αγιώτατον
και προφητικόν Nαόν του τιμίου Προδρόμου,
τον ευρισκόμενον εις τόπον ονομαζόμενον Φωρακίου.


πηγή:
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Περί αγάπης χριστιανών...

πηγή φωτογραφίας:εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ"

Αυτός που έχει την εν Χριστώ αγάπη,
πρέπει και να πράττη τα παραγγέλματα του Χριστού.

Και ποιός μπορεί να εξηγήση
τον ιερό δεσμό που δημιουργή η αγάπη του Θεού;

Είναι ανεκδιήγητο το ύψος στο οποίο μας ανεβάζει η αγάπη.

Η αγάπη μας προσκολλά στον Θεό,
η αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών,
η αγάπη ανέχεται τα πάντα και πάντοτε μακροθυμεί.

Δεν υπάρχει τίποτε το βάρβαρο στην αγάπη, ούτε κάτι το υπερήφανο.

Η αγάπη δεν φέρνει σχίσματα,
η αγάπη δεν φέρνει ταραχές,
η αγάπη πράττει τα πάντα με ομόνοια.

Μέσα στην αγάπη ετελειοποιήθησαν όλοι οι εκλεκτοί του Θεού.

Χωρίς την αγάπη ουδέν είναι ευάρεστο στόν Θεό.

Κλήμεντος Ρώμης, επιστολή Α΄ πρός Κορινθίους, κεφάλ.ΧLIX

"ΕΛΑΦΡΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ" ΜΕΤΑΞΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

Του Νικολάου Μαγγίνα


«Με την ευκαιρία της παρουσίας μου στο Φανάρι,
σας διαβεβαιώ σε ό,τι αφορά τις σχέσεις
της Θυγατρός Εκκλησίας της Ελλάδος
προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Μητέρα Εκκλησία,
αυτές χαρακτηρίζονται από ηρεμία και παραμένουν αγαθές».

Σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση έστειλε από το Φανάρι, ανήμερα της εορτής της Κυριακής της Ορθοδοξίας,
ο Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Προκόπιος

ο οποίος κατέστησε σαφές πως
«κάθε τι που ακούγεται για τις σχέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι εκτός πραγματικότητος, γιατί η ανωτάτη εκκλησιαστική Αρχή της Εκκλησίας της Ελλάδος κατ’ επανάληψη διετύπωσε την βούλησή της να τηρεί με ακρίβεια το περιεχόμενο και του Τόμου της Αυτοκεφαλίας (1850) και της Πράξεως της Παραχωρήσεως των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών (1928)».


Αφορμή για την δήλωση του Μητροπολίτη Φιλίππων στάθηκαν «πληροφορίες» που είδαν το φως της δημοσιότητας και εμφανίζουν δυσαρεστημένη την Εκκλησία της Ελλάδος επειδή το Οικουμενικό Πατριαρχείο άσκησε τα Κανονικά δικαιώματά του, ως προς την εφαρμογή της εκκλήτου.


«Διαταράξεις ελαφρές ή μεμονωμένα περιστατικά επιβεβαιώνουν τον κανόνα που είναι οι αρμονικές και αγαστές σχέσεις Θυγατρός Εκκλησίας προς Μητέρα Εκκλησία.


Τα άλλα προέρχονται από επιλογές προσώπων, τα οποία δημιουργούν νεφελώσεις.
Οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας μας είναι αυτοί που καθορίζουν και διέπουν την εσωτερική ζωή της Εκκλησίας»
πρόσθεσε ο Μητροπολίτης Φιλίππων, εις εκ των βασικών υποστηρικτών του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, και συνέχισε:

«Είχα την ευκαιρία να αποστείλω επιστολή στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο, Πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου, ότι προσωπικά δεν συμφωνώ με τις ληφθείσες αποφάσεις της τελευταίας Δ.Ι.Σ (12.2.2010) που προχωρούν στην διχοτόμηση της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής και στην πλήρωση των νέων Μητροπόλεων καθώς και να επισημάνω ότι στο θέμα της χηρείας της Μητροπόλεως Αττικής θα πρέπει να κινηθούμε στο πλαίσιο που καθορίζει το Πατριαρχικό Γράμμα (αριθμ. Πρωτ. 877/11-1-2010), ώστε να επιτύχουμε τη λύση του προβλήματος. Με τον τρόπο αυτό θα λειτουργήσει κανονικά και νόμιμα η έκκλητος προσφυγή προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και θα έχουμε εσωτερική ηρεμία και ειρήνη».


Όπως παρατηρεί, λοιπόν, ο Μητροπολίτης Φιλίππων Προκόπιος, πρόσκαιρες «ελαφρές διαταράξεις» δεν δύνανται να κλονίσουν τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών. Πράγματι έτσι είναι εάν σκεφθούμε για παράδειγμα ότι σε μια πτήση σχεδόν πάντοτε συμβαίνουν ελαφρές αναταράξεις, αλλά στο τέλος το αεροσκάφος, διασχίζει τις «νεφελώσεις» που τις προκαλούν και οδηγείται με ασφάλεια
στον τελικό του προορισμό.


Είναι σαφές πως το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν θέλησε και ούτε επιθυμεί να διαταραχθούν οι σχέσεις του, έστω και πρόσκαιρα, με καμία Ορθόδοξη Εκκλησία, πολύ δε περισσότερο με την Εκκλησία της Ελλάδος.

Αντιθέτως, η πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως εργάζεται για την ενδυνάμωση της Πανορθόδοξης ενότητας και συνεργασίας.

Στην κατεύθυνση αυτή είναι και η επικείμενη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο Πατριαρχείο Μόσχας, τον ερχόμενο Μάιο, η οποία αναμένεται να συμβάλει στην περαιτέρω σύσφιγξη των δεσμών των δύο Εκκλησιών.


Παρά ταύτα, μικρή μερίδα του ελλαδικού τύπου, που προφανώς αναπαράγει τις «αξιόπιστες» πληροφορίες που διοχετεύουν διάφοροι «κύκλοι», καθώς και ορισμένα τουρκικά Μ.Μ.Ε., τα οποία εξυπηρετούνται από την προβαλλόμενη εικόνα μιας Εκκλησίας εξαρτώμενης από την κρατική εξουσία, επιχειρούν τα τελευταία εικοσιτετράωρα να δημιουργήσουν, με μυθεύματα και σκόπιμες παρερμηνείες,
μια θολή και ανησυχητική «πραγματικότητα».


Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σταθερό στις θέσεις του,
όπως γνωρίζουμε, έχει διαδηλώσει πολλές φορές πως επιθυμεί την επικράτηση και ανελλιπή εφαρμογή της κανονικής τάξεως και των θεσμίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με λόγους αλλά και με πράξεις, γιά την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία
της Αυτοκεφάλου Διοικήσεως των Εκκλησιών.

Ακόμη διαπιστώνουμε ότι επιθυμεί την τήρηση των Κανονικών δικαιωμάτων του ως Πρωτόθρονης Εκκλησίας, τα οποία αποτελούν το εχέγγυο της ενότητος του Πανορθοδόξου κόσμου. Με τον τρόπο αυτό εκπληρώνεται μία πτυχή της παγκόσμιας διακονίας και αποστολής του ως συντονιστικού κέντρου της Ορθοδοξίας.


«Τα άλλα προέρχονται από επιλογές προσώπων, τα οποία δημιουργούν νεφελώσεις»,

όπως είπε και ο Μητροπολίτης Φιλίππων Προκόπιος.

πηγή:Φώς Φαναρίου


Οδοιπορικό στην Αγία Τριάδα Μαύρικα

Η Αγία Τριάδα Μαύρικα είναι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα στη περιοχή του Αγρινίου. Αποφασίσαμε λοιπόν να την επισκεφτούμε.
Χωματόδρομος "πατημένος" και αρκετά βατός..

Σε κάποια σημεία στενεύει. Υπό καλές καιρικές συνθήκες ένα ΙΧ εννιά θέσεων η ένα μικρό λεωφορείο "βγαίνει"..
Δυστυχώς δεν υπάρχει άσφαλτος που θα έλυνε αυτό το πρόβλημα!
Ένα απλό ΙΧ πάει άνετα ως εκεί.
Για αυτό μη διστάσετε να επιχειρήσετε αυτή τη μικρή βόλτα.( Mε καλό καιρό)


Δεν υπάρχει περίπτωση να χαθείτε. Η σήμανση είναι σχετικά καλή. Δύσκολα χάνεις τον προσανατολισμό σου στους "διαπλεκόμενους" αγροτικούς δρόμους.


Σε άλλα σημεία βέβαια οι πινακίδες θέλουν λίγη..διόρθωση.

..Και φτάσαμε στην Αγία Τριάδα, στο μικρό εκκλησάκι.
Ακριβώς από κάτω είναι ο βυζαντινός ναός.
..Ο οποίος δυστυχώς είναι στην κατάσταση που βλέπετε.

Η παραπαίουσα οικονομική κατάσταση της Πολιτείας και η αδιαφορία των αρμοδίων μεταθέτει για το απώτερο ( ελπίζουμε, και όχι απώτατο) μέλλον τις ανασκαφές αλλά και απαραίτητα έργα αξιοποίησης του,
όπως αποστραγγιστικά καθώς η περιοχή αυτή σε απόσταση αναπνοής
από τη Λυσιμαχεία είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

Θα γνωρίζουν οι παλαιότεροι , ότι όταν επιχειρήθηκε αποστράγγιση του νερού για να ολοκληρωθούν οι ανασκαφές, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα
η στάθμη ξαναέφτασε πάλι στα επίπεδα που βλέπετε.

Μέχρι τότε λοιπόν ο ναός θα παραμείνει εκεί ξεχασμένος στην αγκαλιά της ιστορίας..

Ενώ είναι το πιο παλαιό εύρημα σε πολύ κοντινή απόσταση από το Αγρίνιο
και ένα από τα πιο βασικά αξιοθέατα του.
Κρίμα..
πηγή:agrinionews

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία....



Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι,
έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.


Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.


Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.


Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.


Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα.
Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους,
τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό,
πού πήγαν διακοπές.


Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του
όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.


Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.


Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.


Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους.

Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια
και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.


Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια,
ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου
έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.


Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο
περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.


Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε
να τη δει στο μάτι του μυαλού του
καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.


Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.


Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους
και είδε το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο,
ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.


Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.


Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε
αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο.

Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή,
και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.


Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα
να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.


Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.


Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.


Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.


Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός
και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.


Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.'

Επίλογος:

Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους,
παρά τις δική μας κατάσταση.


Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.


Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις
τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.


Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν.'



πηγή: Αναστάσιος