Σήμερον ἔαρ μυρίζει, καὶ καινὴ κτίσις χορεύει, σήμερον αἴρονται κλεῖθρα, θυρῶν καὶ τῆς ἀπιστίας, Θωμᾶ τοῦ φίλου βοῶντος· ὁ Κύριος καὶ Θεός μου

Φιλάνθρωπε, 

μέγα καὶ ἀνείκαστον τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, 

ὅτι ἐμακροθύμησας, ὑπὸ Ἰουδαίων ῥαπιζόμενος,

ὑπὸ Ἀποστόλου ψηλαφώμενος, 

καὶ ὑπὸ τῶν ἀθετούντων σε πολυπραγμονούμενος. 

 Πῶς ἐσαρκώθης; πῶς ἐσταυρώθης ὁ ἀναμάρτητος; 

ἀλλὰ συνέτισον ἡμᾶς, ὡς τὸν Θωμᾶν βοᾶν σοι·

ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου, δόξα σοι.