Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

"Τά πάντα γίνονται μέ δίκαιη κρίση καί δέν παραβλέπει ὁ Θεός πού εἶναι τόσο ἐλεήμων οὔτε τήν μικρότερη θλίψη μας"



" Ἄν χει κποιος να φλο κα χει τν πεποθηση τι ατς τν γαπ,κμα κι ν πθει π' ατν κτι δυσρεστο,γνωρζει τι κενος γαπντας τον τ κανε κα ποτ δν πιστεει τι φλος του θλει ν τν βλψει· πσο μλλον πρπει μες ν νιθουμε τσι γι τ Θε ποος μλιστα μς πλασε κα π τν νυπαρξα μς φερε στν παρξη κα γι μς γινε νθρωπος κα γι χρη μας πθανε,τι δηλαδ λα σα κνει γνονται π γαθτητα γι μς κι π γπη;

Κα γι τν μν φλο εναι δυνατ ν συλλογιστε κανες τι :"ατ τ κνει γαπντας με κι πειδ μ λυπται,λλ μως δν χει κα τση πολλ σνεση στε ν τακτοποισει σωστ τ σα μ φορον κα γι ατ πως εναι φυσικ,χωρς ν τ θλει μ βλπτει".

μως γι τ Θε δν μπορομε ατ ν τ πομε. Διτι Ατς εναι πηγ τς σοφας κα γνωρζει λα σα μς συμφρουν κα μ ατ τ σκοπ ρυθμζει τ θματ μας,κμη κα τ πι ασμαντα.

Εναι μως πλι δυνατν ν πε κανες γι τ φλο τι : "μ γαπ κα μ συμπονε κα εναι συνετς στ ν τακτοποιε τ θματ μου,μως δν χει κα τ δναμη ν μ βοηθσει σ' ατ πο νομζει τι θ με ωφελσουν". Οτε ατ μως δν μπορομε ν τ πομε γι τ Θε.

Διτι τ πντα Το εναι δυνατ κα τποτα δν εναι κατρθωτο μπροστ Του.

στε λοιπν γνωρζουμε γι τ Θε τι κα γαπ κα συμπονε τ πλσμα Του κα τι Ατς εναι πηγ τς σοφας κα ξρει καλ πς ν ρυθμζει σα μς φορον κα τι τποτε δν εναι δνατο γι'Ατν,λλ τ πντα πακον στ θλημ Του κα φελουμε ν γνωρζουμε καλ τι λα σα κνει ,γι τ συμφρον μας τ κνει κα ν τ δεχμαστε μ εχαριστα,πως προεπαμε,σ ν προρχονται π εεργτη κα γαθ Δεσπτη, κμα κι ν εναι δυσρεστα·

διτι τ πντα γνονται μ δκαιη κρση κα δν παραβλπει Θες πο εναι τσο λεμων οτε τν μικρτερη θλψη μας

Πολλς φορς μως μφιβλλει κανες κα λει στν αυτ του:" ν κποιος μσα στις δοκιμασες μαρτνει π τ θλψη του,πς εναι δυνατν ν πιστεει τι ατς εναι γι τ συμφρον του ;"

μως δν θ μαρτναμε στς συμφορς,ν δν ρνομασταν ν σηκσουμε τος κπους κι ν δν θλαμε ν ντξουμε μικρ θλψη ν πθουμε κτι προπτο,πειδ δν χωρει στ σκψη το Θεο ν μς φορτσει κτι πνω π τς δυνμεις μας,πως επε πστολος· "Πιστς Θες,ς οκ ἐάσει μς πειρασθναι πρ δνασθε".

λλ μες εμαστε ατο πο δν χουμε πομον,οτε θλουμε ν κοπισουμε λγο,οτε νεχμαστε ν δεχθομε ποτ κτι μ ταπενωση κα γι'ατ συντριβμαστε κα σο προσπαθομε ν ξεφγουμε π τος πειρασμος,τσο τος φορτωνμαστε κα χνουμε σκοπα τν καιρ μας κα οτε μπορομε ν λυτρωθομε π ατος

πρχουν κποιοι πο κολυμπον γι διαφρους λγους στ θλασσα κα ν ξρουν τν τχνη τς κολμβησης,ταν ρχεται τ κμα ναντον τους, σκβουν κτω π ατ κα μνουν ρεμοι μχρι ν περσει κα μ'ατν τν τρπο συνεχζουν ν κολυμπον χωρς ν πθουν κτι.

ν μως θελσουν ν ντισταθον στ κμα,ττε ατ τος σπρχνει ξω κα τος πετει μακρι. ταν δ ξεκινσουν ν κολυμπον ξαν,ρχεται λλο κμα πνω τους · ν ναντιωθον πλι,ξαν τος σπρχνει κα τους ρχνει ξω κα τ μνο πο κατορθνουν εναι ν συντριβον χωρς ν χουν διανσει καμμα πσταση. ν μως πως επα ,σκψουν κτω π τ κμα κα ταπεινωθον,ατ παρρχεται χωρς ν τος βλψει σ τποτα κα ξακολουθον ν κολυμπον σο θλουν κα ν κνουν τ δουλει τους.

Τ διο συμβανει κα μ τος πειρασμος ,ν κποιος ντξει τν πειρασμ μ πομον κα ταπενωση,τν ξεπερνει χωρς συνπειες ·

ν μως παραμενει μ θλψη κα ταραχ κα θεωρντας σν ατιο το πειρασμο κθε λλον νθρωπο,ττε κολζει τν αυτ του κα βαρνεται τν πειρασμ κα δν φελεται π ατν λλ βλπτεται.

Γιατί πολύ ὠφελοῦν οἱ πειρασμοί αὐτόν πού τούς ὑπομένει ἀτάραχα".


Ἀββᾶ Δωροθέου ΙΓ Διδασκαλία:

" Περί τοῦ ὅτι πρέπει ἀτάραχα καιμέ εὐχαρίστηση νά ὑποφέρουμε τούς πειρασμούς".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου