Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

Ὁ νεκρωθείς, ἐν Σταυρῷ ἡπλωμένος, τὴν νεκρωθεῖσαν, ζώωσον ψυχήν μου τῇ ἁμαρτίᾳ· καὶ τὴν σεπτήν σου Ἐξανάστασιν φθάσαι, ἐν εἰρήνῃ Χριστὲ ἀξίωσον

Τὸ τῆς Νηστείας διάγγελμα,
περιχαρῶς ὑποδεξώμεθα·
εἰ γὰρ ταύτην ὁ Προπάτωρ διεφυλάξατο,
τὴν τῆς Ἐδὲμ ἔκπτωσιν οὐκ ἂν ὑπέστημεν,
ὡραῖος ἦν εἰς ὅρασιν,
καὶ καλὸς εἰς βρῶσιν, ὁ ἐμὲ θανατώσας καρπός,
μὴ συναρπασθῶμεν τοῖς βλεφάροις,
μηδὲ γλυκανθήτω ἡμῶν ὁ φάρυγξ,
τοῖς τιμωμένοις βρώμασι,
μετὰ δὲ τὴν μετάληψιν ἀτιμαζομένοις,
φύγωμεν τὴν ἀκρασίαν,
καὶ τοῖς μετὰ κόρον πάθεσιν,
μὴ ὑποβληθῶμεν·
ἐνσημανθῶμεν τῷ αἵματι,
τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀχθέντος εἰς θάνατον ἑκουσίως,
καὶ οὐ μὴ θίγῃ ἡμῶν ὁ ὀλοθρευτής,
καὶ φάγοιμεν Πάσχα,
Χριστοῦ τὸ ἱερώτατον,
εἰς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου