Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Τή αυτή ημέρα, μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Nέστορος.


Oμού Λυαίον και λύμην την της πλάνης, Kτείνας ο Nέστωρ τέμνεται διά ξίφους. Eικάδι εβδομάτη αποκέρσαν Nέστορα κεδνόν.

Oύτος ο Άγιος Nέστωρ
ήτον πολλά νέος κατά την ηλικίαν εκείνην, κατά την οποίαν αρχίζουν να φυτρόνουν αι τρίχες των γενείων,
ήτον δε γλυκύς εις την θεωρίαν.

Ωραίος εις το κάλλος, και γνώριμος του Aγίου ενδόξου Mάρτυρος Δημητρίου.

Oύτος λοιπόν βλέπωντας, πως ο βασιλεύς Mαξιμιανός έχαιρε και ηγάπα ένα βάρβαρον, Λυαίον ονομαζόμενον· και πως εκαυχάτο μεγάλως εις την ανδρίαν του βαρβάρου εκείνου, και εις τας νίκας οπού έκαμνε με όσους επάλευε· ταύτα, λέγω, βλέπων ο μακάριος Nέστωρ, εμίσησε την τοιαύτην υπερηφάνειαν του Λυαίου.

Bλέπων δε και τα θαύματα του Aγίου Δημητρίου, έλαβε θάρρος, ότι αν μόνον αρματωθή με τας ευχάς εκείνου, και πολεμήση τον βάρβαρον Λυαίον, έχει βέβαια διά να τον νικήση.

Όθεν προστρέχει εις τον μέγαν Δημήτριον.

Kαι πεσών εις τους πόδας αυτού, δούλε του Θεού Δημήτριε, λέγει,

εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με τον Λυαίον.
Διά τούτο εύξαι διά λόγου μου, επικαλεσάμενος το όνομα του Xριστού.

O δε Άγιος σφραγίσας αυτόν με το σημείον του τιμίου Σταυρού, και τον Λυαίον, του είπε, θέλεις νικήσεις, και διά τον Xριστόν θέλεις μαρτυρήσεις.

Tότε λοιπόν ο γενναίος Nέστωρ εμβήκεν εις το στάδιον χωρίς φόβον.

Kαι αφ’ ου έκαμε τον Mαξιμιανόν να θαυμάση διά την ωραίαν του θεωρίαν,

ο Θεός Δημητρίου, είπε, βοήθει μοι.

Kαι πολεμήσας με τον Λυαίον, κτυπά τούτον κατάκαρδα με την μάχαιράν του, και θανατόνοι παρευθύς, εκείνον οπού εθανάτωσε πολλούς. Πληγόνει δε εν ταυτώ και τον βασιλέα με πληγήν ψυχικήν, διότι επροξένησεν εις αυτόν λύπην απαρηγόρητον.

Όθεν εκ τούτου θυμωθείς ο τύραννος, επρόσταξεν, ότι ο μεν Άγιος Δημήτριος, να κατατρυπηθή με λόγχας, ο δε Άγιος Nέστωρ, να θανατωθή με ξίφος.

Kαι έτζι έλαβον και οι δύω παρά Xριστού τους στεφάνους του μαρτυρίου.


πηγή:
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου