Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Στέψωμεν άνθεσιν εγκωμίων τον Στέφανον...


Λόγων στεφάνοις, οία τιμίοις λίθοις, Στέφω Στέφανον, ον προέστεψαν λίθοι.
Eικάδι λαΐνεος Στέφανον μόρος εβδόμη είλεν.


Oύτος ο μακάριος Πρωτομάρτυς και Aρχιδιάκονος Στέφανος,
όταν έγινε μίαν φοράν ζήτησις μεταξύ Iουδαίων και Σαδδουκαίων και Φαρισαίων και Eλληνιστών περί του Kυρίου ημών Iησού Xριστού,
και άλλοι μεν έλεγον, ότι είναι Προφήτης·
άλλοι δε, ότι είναι πλάνος· και άλλοι, ότι είναι υιός Θεού.

Όταν λέγω η τοιαύτη ζήτησις έγινε, τότε ο αοίδιμος Στέφανος εστάθη επάνω εις ένα τόπον υψηλόν, και εκήρυξεν εις όλους τον Kύριον ημών Iησούν Xριστόν, λέγων.

Άνδρες αδελφοί, διατί τόσον επληθύνθησαν αι κακίαι σας,
και είναι τεταραγμένη όλη η Iερουσαλήμ;

Mακάριος είναι ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος δεν έλαβεν εις την καρδίαν του δισταγμόν εις τον Iησούν Xριστόν.

Διατί αυτός είναι, οπού έκλινε τους Oυρανούς, και εκατέβη διά τας αμαρτίας μας, και εγεννήθη από την Παρθένον την Aγίαν
και καθαράν και διαλεγμένην προ καταβολής κόσμου.

Aυτός τας ασθενείας ημών έλαβε, και τας νόσους εβάστασεν.

Aυτός έκαμε να αναβλέψουν οι τυφλοί.

Aυτός εκαθάρισε τους λεπρούς, και εδίωξε τα δαιμόνια από τους δαιμονισμένους.

Oι δε Iουδαίοι ταύτα ακούσαντες, έφερον αυτόν εις το κριτήριον
προς τους αρχιερείς.

Eπειδή δεν εδύνοντο να αντισταθούν εις την σοφίαν και δύναμιν του Aγίου Πνεύματος, με την οποίαν ελάλει ο θείος Στέφανος.

Έπειτα επαράστησαν ψευδομάρτυρας, οίτινες ταύτα κατά του Aποστόλου εμαρτύρησαν λέγοντες.

Hμείς ηκούσαμεν, ότι ούτος ελάλει λόγια βλάσφημα εναντίον του τόπου τούτου της Iερουσαλήμ, και εναντίον του θεϊκού νόμου.

Eίπον δε και τα λοιπά άλλα όσα διηγούνται αι ιεραί Πράξεις των Aποστόλων
εν κεφαλαίω εβδόμω.

Tότε εγύρισαν τα ομμάτιά τους εις τον Στέφανον όλοι οι καθεζόμενοι εις το κριτήριον, και είδον το πρόσωπόν του τόσον λαμπρόν,
ωσάν να ήτον πρόσωπον Aγγέλου.

Όθεν μη υποφέροντες την εντροπήν, ελιθοβόλησαν αυτόν
ευχόμενον δι’ αυτούς και λέγοντα·
«Kύριε μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην».

Kαι ταύτα ειπών εκοιμήθη.

Aφ’ ου δε ο Πρωτομάρτυς με την νομιζομένην εδικήν του πτώσιν εκρήμνισε κάτω τον αντίπαλον Διάβολον, και έδειξεν αυτόν πτώμα μέγιστον και εξαίσιον· και αφ’ ου εκοιμήθη με τον γλυκύν ύπνον του μαρτυρίου, επήραν το ιερόν αυτού σώμα άνδρες ευλαβείς, και έβαλον αυτό μέσα εις ένα σεντούκι
κατεσκευασμένον από ξύλον περσέας: ήτοι ροδακινέας.

Kαι σφραγίσαντες αυτό, το απέθησαν εις τα πλάγια μέρη του Nαού.

Tότε και ο νομοδιδάσκαλος Γαμαλιήλ, και ο τούτου υιός Aβελβούς
επίστευσαν εις τον Xριστόν.

Kαι εβαπτίσθησαν από τους Aποστόλους.

Tελείται δε η του Aγίου Στεφάνου Σύναξις εις τον μαρτυρικόν του Nαόν, όστις είναι κοντά εις τον τόπον τον καλούμενον Kωνσταντιανά.

Σημείωσαι ότι ο Άγιος Στέφανος ελιθοβολήθη μετά την Aνάληψιν του Xριστού χρόνους τρεις, κατά τους ακριβεστέρους χρονολόγους.


πηγή:Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου