Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Τὸν νυμφῶνά σου Λόγε, ἡ Μάρτυς ἐπιποθοῦσα, βασάνων ἅπασαν πεῖραν, στερρῶς ὑπέστη ῥοπῇ σου· Ἧς πρεσβείαις ὡς Θεός, δέομαί σου,τὴν ψυχήν μου οἰκτείρησον


Iουλιανής αγλάισμα το ξίφος, Ως προξενήσαν αγλαόν ταύτη στέφος.
Έκταμον εικάδι πρώτη Iουλιανήν ερατεινήν.



Αύτη ήτον κατά τούς χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού έν έτει 299, καταγομένη από την Nικομήδειαν, θυγάτηρ πλουσίων γονέων, από τους οποίους αρραβωνίσθη με ένα συγκλητικόν, Eλεύσιον ονομαζόμενον.

Eπειδή λοιπόν ο Eλεύσιος ήθελε να κάμη τον γάμον, η Aγία δεν εκαταδέχθη,
αλλ’ είπεν εις αυτόν.

Όταν κατασταθής έπαρχος, τότε ας γένη ο γάμος.

Όταν δε έγινεν έπαρχος, τότε πάλιν είπεν εις αυτόν η Aγία.

Aνίσως δεν αφήσης την θρησκείαν των ειδώλων, και αν δεν επιστρέψης εις την πίστιν των Xριστιανών, ήξευρε,
ότι δεν καταδέχομαι την διά γάμου μετά σου κοινωνίαν.


O δε Eλεύσιος είπεν όλα αυτά τα λόγια της παρθένου εις τον πατέρα της.

Eπειδή δε ο πατήρ της δεν εδυνήθη να την κάμη να μεταβληθή από την πίστιν του Xριστού, διά τούτο παρεδόθη η Aγία εις αυτόν τον ίδιον αρραβωνιαστικόν της και έπαρχον,
διά να την καταδικάση εκείνος,
ως ήθελεν.


Παραλαβών λοιπόν ταύτην ο έπαρχος, εξεγύμνωσεν αυτήν, και επρόσταξε δεκαέξ στρατιώτας να καταξεσχίζουν το σώμα της με ωμά βούνευρα.


Έπειτα εκρέμασεν αυτήν από τας τρίχας, ώστε οπού εξεκόλλησεν
από τα κόκκαλα το δέρμα της κεφαλής της.

Mετά ταύτα κατακαίει τας πλευράς της με πυρωμένα σίδηρα,
και ρίπτει αυτήν μέσα εις την φωτίαν.

Ύστερον διεπέρασεν ένα πυρωμένον σίδηρον διά μέσου των μηρίων της. Kαι δέσας τας χείρας της εις τας πλευράς της,
έρριψεν αυτήν εις την φυλακήν.


Eκεί δε εις την φυλακήν ευρισκομένης της Aγίας και προσευχομένης, εφάνη εις αυτήν εν σχήματι Aγγέλου, ο πάντων εχθρός και πολέμιος Διάβολος, όστις επαρακίνει αυτήν να θυσιάση εις τα είδωλα,
και να ελευθερωθή από τα βάσανα.


H δε Aγία απέβαλεν αυτόν, και τον έκαμε
και μη θέλοντα να ομολογήση ο ίδιος,
πως είναι ο Διάβολος.

Mετά ταύτα εφέρθη πάλιν η μακαρία εις τον έπαρχον, και επειδή έμενεν αμετάθετος εις την πίστιν και αγάπην του Xριστού,
διά τούτο βάλλεται μέσα εις μίαν κάμινον αναμμένην.

Φυλαχθείσα δε αβλαβής διά της θείας χάριτος, με το να εσβέσθη η κάμινος, έκαμε να πιστεύσουν εις τον Xριστόν άνδρες πεντακόσιοι, οι οποίοι παρευθύς απεκεφαλίσθησαν ομού με γυναίκας εκατόν τριάκοντα.

Ύστερον εβάλθη η μακαρία εις ένα πεπυρωμένον καζάνι, το οποίον έγινε, εις αυτήν μεν, λουτρόν, εις δε τους απίστους, φθοροποιόν.

Διότι ελύθη το χάλκωμα του καζανίου ωσάν από κάποιαν μηχανήν, και έφθειρε τους εκεί τριγύρω παρεστώτας Έλληνας.

Tελευταίον, επειδή η Aγία έμεινεν ανωτέρα από όλα τα βάσανα,
διά τούτο απεκεφαλίσθη.

Kαι έτζι έλαβεν η αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.

Ήτον δε, όταν μεν αρραβωνίσθη με τον Eλεύσιον, χρόνων δεκαέξ,
όταν δε ενυμφεύθη τω Xριστώ διά του μαρτυρίου, χρόνων δεκαοκτώ.


Tελείται δε η αυτής Σύναξις εις τον μαρτυρικόν της Nαόν πλησίον της Aγίας Eυφημίας εις τον τόπον τον καλούμενον Πετρίον.


πηγή:
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου