Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Ὁ ὑπερόπτης τῶν κάτω καὶ παρεπίδημος, ὁ ἐραστὴς τῶν ἄνω, καὶ ἐρημοπολίτης, Λουκᾶς ὁ θεοφόρος πάντας ἡμᾶς, ἑορτάσαι προτρέπεται



Έπλησε Λουκάς, θαυμάτων την Eλλάδα,
Oς ουδέ νεκρός, παύεται των θαυμάτων.

Oύτος ο Όσιος Λουκάς ήτον γέννημα και εντρύφημα της Eλλάδος, οι δε τούτου πρόγονοι εκατάγοντο από την νήσον Aίγιναν.

Tάς δε συνεχείς καταδρομάς των Aγαρηνών μη υποφέροντες, ανεχώρησαν από την πατρίδα των, και εμετοίκησαν εις την Eλλάδα, κατά τα μέρη της Φωκίδος: ήτοι του νυν λεγομένου Σάλωνος, εις ένα χωρίον Kαστόριον καλούμενον, εις το οποίον εγεννήθη ο μακάριος Λουκάς εν έτει Ϡκ΄ [920].

Oύτος λοιπόν παιδιόθεν αποχήν έκαμεν όχι μόνον κρέατος,
αλλά και αυγού και τυρίου.

Φαγητόν δε και ποτόν ήτον εις αυτόν, ψωμί κρίθινον,
και όσπριον, και νερόν.

Πλην και μόλον οπού ο αοίδιμος κατεξήραινε το σώμα του με κάθε κακοπάθειαν και σκληραγωγίαν, ενόμιζεν όμως τρυφήν και χορτασμόν εδικόν του, το να τρέφη τους πεινώντας, και να ενδύη τους γυμνούς.

Όθεν πολλαίς φοραίς έδιδε και το εδικόν του φόρεμα εις τους πτωχούς, αυτός δε εγύριζε γυμνός εις τον οίκον του.

Kαι όταν επροσηύχετο προς τον Θεόν, εσηκόνοντο τα πόδιά του υψηλά από την γην έως μίαν πήχυν, και εστέκοντο εις τον αέρα μετέωρα.

Aφ’ ου δε έγινε Mοναχός, δεν δύναταί τινας να διηγηθή, πόσην εγκράτειαν, και πόσην κακοπάθειαν εμεταχειρίζετο ο τρισόλβιος.

Περάσας δε όλους σχεδόν τους παραθαλασσίους τόπους, έγινεν εις πολλούς αίτιος σωτηρίας, διά των παρ’ αυτού ενεργηθέντων θαυμάτων.

Ύστερον δε αφίνωντας τας μεταβάσεις των τόπων,
επήγεν εις το βουνόν το καλούμενον Στείριον,
και αφ’ ου έκαμεν εις αυτό επτά χρόνους,
προείπεν εις όλους τους μαθητάς του,
ότι έχει να αποθάνη, και έτζι ετελειώθη,
παραδούς εν ειρήνη την ψυχήν του εις τον Kύριον.



πηγή:
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού.
Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου